Πέτρος Χ. Λόλας

Παππού, προχτές  διάβαζα για το Σχολείο, η Μαμά έβλεπε τηλεόραση και κάποια στιγμή άκουσα κάποιον στην τηλεόραση να λέει μια κακιά λέξη, «μην γκαρίζεις». Και άλλες φορές άκουσα κακές λέξεις στη τηλεόραση. Ρώτησα τη Μαμά, αλλά πριν η Μαμά απαντήσει «πετάχτηκε» η γιαγιά  και μου είπε «Αχ πιδί μ, δεν άκσες καλά, δεν ίπ γκαριζς, ίπ κακαριζς,, ήταν ένας απ’ έξω, απ του δρόμου»

Και όμως το παιδί άκουσε σωστά, αλλά  η γιαγιά του, με την πείρα-σοφία  των 95 χρόνων της θέλησε να «σώσει την κατάσταση»

Ο  Σόλων έλεγε και δίδασκε Τοις πολίταις μη θρασύνου, Μην αποθρασύνεσαι προς τους συμπολίτες σου (ως ηγέτης).

Το ίδιο οφείλουν να τηρούν και όσοι φέρουν τον τίτλο Πολιτικός, ιδιαίτερα και πολύ περισσότερο αυτοί. Να δίνουν και να αποτελούν το Παράδειγμα.

Σε μια αναπτυγμένη-εξελιγμένη –πολιτισμένη Κοινωνία μια ύψιστη Αρετή που οφείλει να  χαρακτηρίζει τα μέλη της είναι η προσωπική αξιοπρέπεια και ο αυτοσεβασμός, όποια ιδιότητα και αν έχουν τα μέλη, πολίτης, ή Πολιτικός.

Ως απόρροια της προσωπικής αξιοπρέπειας και του αυτοσεβασμού, όλους μας, ως λογικά και νοήμονα όντα, πρέπει να μας διακατέχει και ο  Σεβασμός  στον συνάνθρωπο, ο Σεβασμός στους κανόνες, ο Σεβασμός στους θεσμούς, στους χώρους όπου  δραστηριοποιούμαστε, στο Περιβάλλον.

Φαίνεται στην καθημερινότητα, ότι αυτά τα  αισθήματα – αξίες έχουν αμβλυνθεί, ή έχουν χαθεί εντελώς σε ορισμένους από εμάς. Απλούς πολίτες και Πολιτικούς

Το μαρτυράει και αυτό που γράφτηκε σε έναν τοίχο με μπογιά, «Δεν μας σέβεστε δεν σας φοβόμαστε»

Σταχυολόγησα μερικές από καθημερινές δηλώσεις, πρόσφατα στη Βουλή,   πολιτικών Κυβέρνησης και Αντιπολίτευσης. Τα ακούει ο πολίτης, νιώθει περιφρονημένος, ταπεινωμένος, προσβεβλημένος, αναστενάζει, θυμώνει, φορές διαμαρτύρεται. Δεν είναι αυτή η Βουλή που μας αξίζει.

Όμως, όπως φαίνεται ως τώρα διαχρονικά, η «γλώσσα» των πολιτικών  δεν αλλάζει,

Έτσι, ο πολίτης περιφρονημένος,  με λύπη συνειδητοποιεί ότι δεν τον υπολογίζουν, δεν τον σέβονται.

Πόσο  δίκιο έχει ο πλημμυροπαθής αγρότης στη Θεσσαλία όταν αγανακτισμένος και θυμωμένος  δηλώνει  «Δεν μπορώ να δεχτώ ότι δεν με υπολογίζουν» !

«Μην γκαρίζεις, δεν ακούγεσαι», ναι έτσι ακριβώς, μέσα στην ελληνική Βουλή. Καταγράφτηκε στα Πρακτικά της Βουλής και να είναι Scripta manent για  πάντα ;

 Ευτυχώς, για αρκετούς Πολιτικούς, υπάρχει και ο Πρόεδρος της Βουλής (και Κανονισμός) και ζητά κάποιες καθόλου κόσμιες εκφράσεις-δηλώσεις Πολιτικών να μην  γράφονται στα Πρακτικά. Αλήθεια, γιατί να μην γράφονται ;

«Είναι υστερική και κακιά. Βιάζει το Κοινοβούλιο» «πιο κακιά γυναίκα» που έχει περάσει ποτέ από τη Βουλή, «απαίσιο πλάσμα».

 «Ήξερα ότι είσαι κακιά»

«Δεν θα μπω σε αντιδικία με τον βούρκο. Στο βούρκο το γουρούνι έχει πάντα το πάνω χέρι»

Κάποιοι θέλουν να μας οδηγήσουν στη ζούγκλα» 

«Όσοι μιλούν για μπάζα είναι για τα μπάζα»

«Ρεντίκολο η Κυβέρνηση», φωνάζει η Αντιπολίτευση. Μήπως κατά μια έννοια μπορεί να είναι η απάντηση στο αλησμόνητο «Ποιος κυβερνάει αυτόν τον Τόπο ;»

Φροντίζω η χώρα να μην είναι το ρεντίκολο της Ευρώπης, όπως ήταν επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ», δηλώνει η Κυβέρνηση. Συλλογιστικά, η Χώρα μας δηλαδή, για  περιόδους δεν  έχει κανονική Κυβέρνηση, αλλά «Κυβέρνηση  Ρεντίκολο» ;

Όλοι μαζί, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχουμε υπηρετήσει πολλά χρόνια μέσα σ’ αυτό το μαγαζί» Η Βουλή,  «Ο Ναός της Δημοκρατίας» είναι μαγαζί, ποιανού;  των βουλευτών, ποιων ;  Αυτοί είμαστε, αλαζόνες και απαξιωτές «του Ναού της Δημοκρατίας» και περιφρονητές του πολίτη.

«Εγώ δεν διάβασα το Μνημόνιο» (αλλά το ψήφισε). Είναι παρρησία, η περιφρόνηση;

«H χυδαιότητα όταν εκτοξεύεται από χυδαίο ομιλητή πέφτει στο κενό ως κατηγορία» Λογικά, ύστερα από αυτό μπορεί να πει κάποιος ότι στην ελληνική Βουλή υπάρχουν «χυδαίοι ομιλητές»;

«Δεν θα επιτρέψουμε να βυθίσετε τη Χώρα στο βούρκο της χυδαιότητας»

Αναρωτιέμαι,  Επιτρέπετε, είναι τιμητικό για τη Βουλή, να ακούγονται τέτοιες εκφράσεις;  Δεν περιφρονείται, δεν προσβάλλεται και υποτιμάται  η νοημοσύνη του Πολίτη ;

Όλα αυτά-και τόσα άλλα που ειπώθηκαν στη Βουλή αλλά δεν χωράνε εδώ,  δεν φανερώνουν το  πρέπων ύφος και  ήθος στη Βουλή της Χώρας.

Μήπως όσοι έχουν δημόσιο λόγο πριν προβούν σε κάποια δήλωση να θυμούνται το του Σόλωνος «Τοις πολίταις μη θρασύνου» στην εκδοχή «Της Βουλής μη θρασύνου» και το του Θαλή του Μιλήσιου «Ἄρχων κόσμει σεαυτόν « (Ως άρχοντας να κοσμείς τον εαυτό σου) και να έχουν υποχρεωτικά, ή με αυτογνωσία  και αυτοσεβασμό κάποιο μέτρο, αυτοσυγκράτηση, ψυχραιμία, διακριτικότητα στις εκφράσεις-δηλώσεις τους!

Υ.Γ. 1. Βουλευτής παίρνει την Κάλπη στον ώμο και την πηγαίνει στα Γραφεία του Κόμματος του στη Βουλή. Στη Βουλή δεν λέγονται μόνο αλλά και  γίνονται πράγματα

Υ.Γ. 2. Τους Πρωθυπουργούς δεν τους στέλνεις στο Δικαστήριο, τους στέλνει ο Λαός στο σπίτι τους. Στην Ελλάδα αυτό. Στη Γαλλία, στη Ισλανδία, κ.α., στη Φυλακή.

Υ.Γ.3. Πιττακός ο Μυτιληναίος «Όταν κυβερνάς (είσαι Πολιτικός), να φροντίζεις οι πράξεις σου ν’ αποτελούν κόσμημα»

Υ.Γ.4.. Ένας Πολίτης, με Π κεφαλαίο πιστεύω εγώ, έγραψε με μπογιά σε έναν  τοίχο «Εγώ έχω μπέσα όμως, ακόμα»