Ορθοδοντικός Δώρα Μπαρτζιώκα

center

Euromedica

euromedica ygeia

Η ανωνυμία των blogs και το πολιτικό πανηγύρι

Αναδημοσιεύουμε  άρθρο του Μενέλαου Παπαϊωάννου που γράφτηκε τον Μάρτιο του 2009 επειδή θεωρούμε ότι είναι είναι επίκαιρο.

Είμαστε αντίθετοι σε οποιαδήποτε ανώνυμη δημοσίευση στοχοποιεί ανθρώπους και σπιλώνει υπολήψεις.


Πολύ μεγάλη συζήτηση ανέκυψε τελευταία μετά την ανάδειξη….

και επικαιροποίηση των τοπικών προσωπικών ιστοσελίδων, για το ζήτημα της ανωνυμίας στην αποστολή σχολίων και παρατηρήσεων αλλά ακόμη και στο θέμα του αν πρέπει οι ίδιοι οι υπεύθυνοι των blogs να αποκαλύπτουν την ταυτότητά τους. Θα πρέπει βέβαια να πούμε ότι αυτή η ανταλλαγή απόψεων έχει ξεκινήσει προ πολλού και παγκοσμίως. 

Το θέμα απασχολεί όλο και ευρύτερες μάζες ανθρώπων αφού ακόμη και χωρίς να το θέλουν άνθρωποι, οργανισμοί και κοινωνικές ομάδες βρίσκονται στο στόχαστρο ατόμων που χωρίς κόστος και μόνο με την γνώση και το χειρισμό του internet μπορούν ανεμπόδιστα να καταφέρονται εναντίον του οποιουδήποτε, χρησιμοποιώντας ακόμη και χυδαίους και ψεύτικους ισχυρισμούς. Βέβαια όλες αυτές οι αναλύσεις δεν έχουν και τόσο μεγάλη συνεισφορά στο τελικό αποτέλεσμα αφού ότι και να πει κανείς γι αυτό, ο καθένας μπορεί να δρα ανενόχλητος, χωρίς να υπάρχει τρόπος να παρεμποδιστεί η δράση του.

Απομένει να συζητάμε για την ηθική των blogs, μήπως έτσι μέσω του διαλόγου για το κατά πόσο αυτά τα πράγματα είναι έντιμα να περιορίσουμε την έκταση και την ασυδοσία του φαινομένου.Αυτό που βλέπω το τελευταίο διάστημα στο διαδίκτυο είναι το συγκεκριμένο κομμάτι που αφορά στην πολιτική ταυτότητα των εμπνευστών και σχολιαστών στα blogs.Έχει εκδηλωθεί μια προβληματική ακόμη και για τις ιστοσελίδες των Γρεβενών σε σχέση με το ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι που κινούν τα νήματα και αν ο μόνος λόγος ύπαρξής τους  είναι η εξυπηρέτηση στενών κομματικών συμφερόντων. Και το θέμα οξύνθηκε αντάμα με την πρόσφατη έκρηξη παθών και την κινητικότητα στον ελληνικό πολιτικό στίβο.

Νομίζω πως αν συνεχιστεί αυτή η κόντρα θα καταλήξουμε να χωρίσουμε τα blogs σε πράσινα, μπλε ή κόκκινα κατά τα πρότυπα των αντίστοιχου χρώματος καφενείων στη δεκαετία του ’80. Δεν πιστεύω ότι αυτή η εξέλιξη περιποιεί τιμή στους συντελεστές τους, αλλά και σ’ αυτούς που συμμετέχουν με την αποστολή σχολίων τέτοιου περιεχομένου. Το ζητούμενο σε ένα οποιοδήποτε βήμα που μας δίνεται είναι όχι να καταχραστούμε τη δυναμική που μας προσφέρει, αλλά να συνεισφέρουμε στη γόνιμη ανταλλαγή απόψεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αποδοτικές συγκλίσεις.
Δεν μπορώ να πάρω τη θέση των ανθρώπων που ισχυρίζονται ότι πρέπει να μιλάμε όλοι επώνυμα, υπάρχουν μερικά πράγματα που μπορούν να λέγονται πιο εύκολα όταν διατηρούμε την ανωνυμία μας.Από το σημείο όμως αυτό μέχρι να κρύβουμε τα στοιχεία μας για να κάνουμε το κομματικό μας καθήκον χωρίς να μας παίρνουν μυρωδιά έχει μια θεμελιώδη διαφορά. Θυμίζει σκοτεινές εποχές, έχει γκεμπελικά χαρακτηριστικά και μικροπρεπείς στοχεύσεις.

Έχει όμως -και αυτό θα έχουν την ευκαιρία να το καταλάβουν καλά οι εμπνευστές όλης αυτής της e-προπαγάνδας- πολύ σύντομη ημερομηνία λήξεως, αφού είναι  θνησιγενές παράγωγο της πολιτικής συγκυρίας. Θα τελειώσει πολύ σύντομα και θα εκθέσει τους θιασώτες του, φυσικά μόνο απέναντι στους εαυτούς τους αφού θα παραμείνουν ανώνυμοι και στη σκιά των συγκλονιστικών εξελίξεων που αποκαλύπτονται τελευταία μπροστά στα  έκπληκτα μάτια μας.