ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ Ζ. ΜΠΕΛΛΟΥ

ΓΡΕΒΕΝΙΩΤΩΝ ΦΙΛΩΝ

«Στα Γρεβενά, στα Γρεβενά, τον όμορφο τον τόπο,

που ’χουν ανθρώπους αγαθούς, φίλους διαλεγμένους..»

Τα γειτονικά μας Γρεβενά τα γνώρισα από παιδί, καθώς τ’ αγναντεύαμε από το κωνικό βουνό της Αναλήψεως στηΓαλατινή μας και τα ξανατραγούδησα στην εφημ. «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ» στα τέλη της δεκαετίας 1980 συνοδεύοντας δημοσιογράφους της μαχομένης Εφημερίδας.

Τα ξαναθυμήθηκα πρόσφατα, κατά το εορταστικό δωδεκαήμερο Χριστουγέννων-Πρωτοχρονιάς-Θεοφανίων, και θέλω να αναφερθώ στους αλησμόνητους φίλους, συνεργάτες, λειτουργούς της κοινωνίας:

• τον πασίγνωστο και πολυγραφότατο Γυμνασιάρχη, μακαριστό Χρήστο Δρόσο, από τον Άγιο Γεώργιο (Τσούρχλι),
• τον Ευθύμιο Ματθ. Αδάμο,Γραμματέα της Κνίδης, τον συμμαθητή και φίλο από το 1948 στη Σιάτιστα.

Τέτοιες χρονιάρες-γιορτινές μέρες επικοινωνούσαμε.

Περισσότερο και τώρα αναπέμπω συγχωρητικές προσευχές μνημοσύνης, γιατί οι περιλειπόμενοι τελούν α) το τρίχρονο Μνημόσυνο στο χωριό Άγιος Γεώργιος και β)  40νθήμερο μνημόσυνο στην Κνίδη, την οποία ο Θύμιος Αδάμος υπηρέτησε για 70 χρόνια, ενώ ο Γυμνασιάρχης Χρ. Δρόσος αιωνο-ιστορεί το Τσούρχλι με πληθώρα γραπτών, βιβλίων, άρθρων κι άλλων καταλοίπων ευεργετημάτων.

Η κόλλα δεν παίρνει πολλά, τα συντομογραπτά μου δεν χωρούν πλιότερα, αλλά χαράσσω λεξικογραμμένα, σύντομα με πολλά σκαλιζόμενα που συμπληρώνονται.

Λεξικογραφικώς γνωρίζουμεπως ο εκπαιδευτικός Χρ. Δρόσος, απόφοιτος του Γυμνασίου Γρεβενών και υπότροφοςτου Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης (1950-54), άριστος εφ. Αξωματικός της Πολεμική Αεροπορίας, άρχισε την σταδιοδρομία τουως Καθηγητής στον θεσσαλικό κάμπο, με την ομόζυγό του Φιλόλογο-Αρχαιολόγο, που τον «ακολούθησε» προ διετίας, και με την οποία δημιούργησε οικογένεια στη Λάρισα τροφοδοτώντας την πατρίδα με δύο ιατρούς, μία εκπαιδευτικό και δύο εγγόνια ιατρούς.

Στη Λάρισα άφησε όνομα άξιου εκπαιδευτικού, διδάσκοντας και στην Παιδαγωγική Ακαδημία και οργανώνοντας την Εποπτεία Παιδείας σε όλη τη Θεσσαλία. Μετά ανήλθε σε Μακεδονία, Γρεβενά, ως Γυμνασιάρχης δε στο Σχολείο Κιβωτού δημιούργησε τις προϋποθέσεις κτίσεως του Γυμνασίου.

Μη δεχθέντες τον τρόπο διοικήσεως των Σχολείων (1986 και έκτοτε) συμπορευθήκαμε στην παραίτηση. Έτσι εγκαταστάθηκε οριστικά στον Άγιο Γεώργιο, όπου έδωσε τα πάντα, με γραφές, διδαχές, συμπληρώσας τα ιστορικάτου Ι. Ναού του εθνομάρτυραΑγίου Γεωργίου, που πανηγυρίζει στις 17 Ιανουαρίου.

Μέχρι και τα ενενηντάχρονά του δίδασκε σε χωριό ομονοούμενο, απ’ το οποίο τιμώνταν ιδιαιτέρως και αναμένεται τώρα η οφειλόμενη τιμή στον πάντοτε προσφέροντα Χρήστο, τον αγαθό Διδάσκαλο.

Όσοιγνωρίζουν τα Κοινοτικά-Δημοτικά πράγματα θα θυμούνται τον έτερο φίλο, τον Γραμματέα Κνίδης και όλων των Βεντζίων Θύμιο Αδάμο. Όταν δε ξανατυπωθούν τα βιβλία του μακαριστού Κώστα Σταυροπούλου οφείλεται να μπει ως εθνικός παράγων ο γραμματικός Αδάμος.

Έτσιτιμώνται οι προσφέροντες και μας κάνει να επαναλαμβάνουμε το εκκλησιαστικό: «Μνήσθητι Κύριε ….. και ων έκαστος κατά διάνοιαν έχει, και πάντων και πασών».

Καλή χρονιά κι ευλογημένη.

Κοζάνη 17-1-2026 (με την ευκαιρία της εορτής του εκ Τσουρχλίου νεομάρτυρα Αγίου Γεωργίου (1808-1838), πολιούχου των Ιωαννίνων και προστάτη της Προεδρικής Φρουράς).

Αναστάσιος Ζ. Μπέλλος