Γράφει ο συγγραφέας Βαγγέλης Μπάκας

 

Η προχθεσινή επίσκεψή μου στο Αστυνομικό Τμήμα Γρεβενών, για νέα ταυτότητα, θα μπορούσα να την χαρακτηρίσω, κατ’ επίφαση πλέον, και ως μέρα με την νύχτα!

Και εξηγούμαι:

Το απώτερο χθες αφορά την δεκαετία του ’60. Τότε που ήμουνα μαθητής λυκείου. Να λοιπόν και η κακουργηματική πράξη μου κατά τον κύριο αστυνομικό! Έτρεχα με το μοτοσακό με ενενήντα χιλιόμετρα την ώρα! Λες και οδηγούσα μια φόρμουλα-1 κι όχι ένα ταλαίπωρο μοτοσακό. Εάν πήγαινα ευθεία, ίσως και να ήταν θεμιτή κάποια  ανάλογη ταχύτητα. Όταν όμως είχα στρίψει από το γηροκομείο, προς την αποθήκη της ΔΕΗ, τι ταχύτητα θα μπορούσα να αναπτύξω, αφού εκεί ήτανε κι ο προορισμός μου! Στα καθήκοντά μου ήτανε και αυτό της αποθήκης της ΔΕΗ.

Ο τροχονόμος δεν με ακολούθησε πλέον. Και αφού γνώριζε τα στοιχεία μου προέβη στην μηνυτήρια αναφορά. Κι ο λόγος, επειδή πήγαινα εκεί που βρισκότανε κοπέλες σε διάλλειμα! Ήγουν γκομενοδουλειά! Προφανώς δε γνώριζε πως ήμουν υπάλληλος της ΔΕΗ και πως στην αποθήκη αυτή θα εργαζόμουνα.

Αποφάσισα να μην πληρώσω το πρόστιμο αφού δεν είχα τα λεφτά. Όταν όμως μου είπαν πως εάν δεν το πλήρωνα δεν θα έβαινα ποτέ από το κρατητήριο, δανείστηκα και αφέθηκα ελεύθερος!

Αυτά λοιπόν για τότε; Την εποχή των πέτρινων πλέον χρόνων!

 

Το σήμερα, αφορά την 17-3-26 και ημέρα τρίτη. Να λοιπόν και η διαφορά ανάμεσα στη μέρα με την νύχτα! Και έτσι έχω χαρακτηρίσει την συμπεριφορά του πάλαι ποτέ  χωροφύλακα, από τον σημερινό αστυνομικό!

 

Μόλις δρασκέλισα το αστυνομικό γραφείο ένιωσα πως οι δυο αστυνομικοί, η κυρία Ζωή (καμιά σχέση πλέον με την κυρία Κωνσταντοπούλου) και ο κύριος Αθανάσιος με περιμένανε για να με εξυπηρετήσουν!

Να και το πρώτο πρόβλημα! Εξ αιτίας του άγχους χρειάστηκε για να ψάξω όλες μου τις τσέπες μέχρι να βρω την ταυτότητα.

Και ξαφνικά υπήρξε κάποιο πρόβλημα στα στοιχεία μου. Ενώ έχω γεννηθεί 6-7-46 με είχανε γραμμένο ένα χρόνο αργότερα ακριβώς! Στις 6-7-47. Προφανώς ο κύριος γραμματέας της κοινότητας είχε φόρτο εργασίας! Μάλλον είχε γεννηθεί και κάποιο άλλο παιδάκι την ίδια μέρα!

Το αναμενόμενο άγχος μας, εμού και της συζύγου μου, το καταλάγιαζαν απίστευτα οι ευγενέστατοι αστυνομικοί. Κι ενώ πιστεύαμε πως θα μας έπαιρνε χρόνο όλη αυτή η αταξία του γραμματέα της κοινότητας Μεγάλου Σειρηνίου, αντιμετωπίστηκε πλέον  αυτοστιγμεί ως δια μαγείας. Να μην καταθέσω τα εύσημα για την υπηρεσία αυτή!

 

Αναλογίστηκε άραγε κανείς πως θα ήτανε οι κοινωνίες, εάν δεν υπήρχαν τα σώματα ασφαλείας. Και ακόμα, πόσοι είναι οι αστυνομικοί οι οποίοι αφήνουνε την τελευταία τους πνοή κατά την ώρα της τέλεσης των καθηκόντων, για να απολαμβάνουμε εμείς το αγαθό της ειρήνης και της ευνομίας! Να γιατί είναι αχάριστοι αυτοί που λοιδορούν  το αναντικατάστατο αυτό σώμα της Αστυνομίας!

 

Υ.Γ. Βεβαίως υπάρχουνε και επίορκοι αστυνομικοί. Όπως και σε όλους πλέον τους τομείς του δημόσιου κι όχι μόνο βίου. Και γι’ αυτούς υπάρχει λύση. Να εντοπιστούν πάραυτα και να αποταχθούν από το σώμα της Αστυνομίας.

Κλείνοντας, θέλω να ευχαριστήσω κι από καρδιάς όλους πλέον τους αστυνομικούς. Τους φύλακες αγγέλους μας. Κι όσο αφορά την προσωπική μου εμπειρία, δεν έχω παρά να τους ευχαριστήσω και να τους συγχαρώ για το θεάρεστο αυτό έργο τους.

 

Βαγγέλης Μπάκας. Συνταξιούχος από την ΔΕΗ συγγραφέας.