Ορθοδοντικός Δώρα Μπαρτζιώκα

Euromedica

euromedica ygeia

 Δεν είναι κρίμα κι άδικο;

(γράφει ο Βαγγέλης Μπάκας)

Πάντα, όταν άκουγα εκείνη την τετριμμένη ατάκα: Μαστίγιο και καρότο, αηδίαζα. Και να που ήρθε η ώρα να την επικαλεστώ.

Μαστίγιο, εξ ουρανού, θεωρώ εκείνους τους ανελέητους βομβαρδισμούς στη Λωρίδα  της Γάζας και οι οποίοι γκρεμίζουν σπίτια και κομματιάζουν μικρούς και μεγάλους.  

Kαρότο, τα ήδη διατροφής, εξ ουρανού κι αυτά, τα οποία ρίχνουν με αλεξίπτωτα. Τι κρίμα! Πώς κατάφεραν όλοι οι πολιτισμένοι λαοί να αποδεχθούν τόσα ειδεχή και  κακουργηματικά εγκλήματα! Τι μακάβριος αφιονισμός είναι αυτός! Χιλιάδες νεκρά και ακρωτηριασμένα παιδιά, λες και είναι πασχαλινά αμνοερίφια! 

Πως να ξεχάσω  την κούρδισα Σιλάν, την οποία διώξανε από το νοσοκομείo χειμώνα καιρό. Έμενε σε σκηνή κάπου στηννΕκάλη, είχε καρκίνο, και προσπαθούσε να ζεστάνει το μωρό της με ασεσουάρ! 

Πώς να ξεχάσω το κορμάκι του μικρού Αϊλάν, το οποίο είχε ξεβράσει η θάλασα σε κάποια ακτή!

Πώς να ξεχάσω την μικρή Αϊσέ… η οποία δεν επιθυμεί προσθετικά πόδια. Θέλει τα δικά της! Πού να τα βρεις Ψυχούλα μου! Πότε να χορτάσανε αίμα οι το δράκοι!

Πώς να ξεχάσω το μικρό  που ποδοπατήθηκε χωρίς να προλάβει να πάρει συσίτιο και  αποχώρησε κλαίγοντας με την άδεια καραβάνα στο χέρι. Προφανώς ήταν και ορφανό  αφού δεν συνοδεύονταν από κάποιο μεγαλύτερο. Πόσο το λυπήθηκα. Κριμα! Κρίμα!

Πριν από μερικές μέρες ένα κοπάδι, νηστικού λαού έσπευσε στο μέρος όπου είχαν ρίξει τα αεροπλάνα κάποια είδη διατροφής με αλεξίπτωτα. Πέντε σκοτώθηκαν από τα δέμα που έπεσε στα κεφάλια τους!

Μου θύμισαν τα κάλαντα των παιδικών μου χρόνων. Κάποιοι νοικοκύρηδες… της εποχής, αντί να μας δώσουν μερικές πενταροδεκάρες για να πάρουμε καραμέλες, ρίχνανε τα κάστανα στη γη για να τα μαζέψουμε βελάζοντας. Κι όπως πάντα, τη μερίδα του λέοντος την έπαιρναν οι δυνατοί! Όπως συνέβη  και στη Γάζα!

Ο σημερινός άνθρωπος συνεχίζει να είναι απάνθρωπος! Να τι λέγανε οι αρχαίοι ημών πρόγονοι: Πολλά τα δεινά, κουδέν ανθρώπου δεινότερον πέλει. Που θα πει: Πολλά είναι τα φοβερά, μα τίποτα δεν υπάρχει πιο φοβερό από τον άνθρωπο!

Δεν είναι κρίμα κι άδικο να σαπίζει το σιτάρι στις αποθήκες, κάποιοι να πεινάνε, και κάποιοι να μην έχουν ούτε λίγα σπυριά να μοιράσουν για κόλλυβα στα μνημόσυνα!

Το πετρέλαιο να ξεχειλίζει από στις δεξαμενές, και κάποιοι άμοιροι να παγώνουν!

Τα φρούτα θάβονται στις χωματερές, και η γριούλα να μαζεύει τα σάπια των λαϊκών!

Τα τεράστια ψυγεία να είναι γεμάτα κρέατα και τυροκομικά, και κάποιοι άστεγοι να  ψάχνουν τους κάδους για αποφάγια! Ενώ οι νεόπλουτες και άκυρες κυρίες να ταΐζουν το Tζακ με μπον φιλέ!…

Δεν είναι κρίμα κάποιοι να χρησιμοποιούν ψάρια για λίπασμα, και οι καταφρονεμένοι να μη μπορούν να αγοράσουν μισό κιλό σαρδέλα!

Δεν είναι κρίμα κι άδικο οι αντιπροσωπείες να είναι γεμάτες γεωργικά μηχανήματα, και κάποιοι να οργώνουν με τα άλογα και τα βόδια!

Δεν είναι κρίμα κάποιοι να πηγαίνουν με τα πόδια στην πόλη, ή να χρησιμοποιούν το γάιδαρο ως μεταφορικό μέσον, και τα Ι Χ να είναι περισσότερα από τον πληθυσμό!

Δεν είναι κρίμα να υπάρχουν τόσα σκαπτικά εργαλεία, και αλυσοπρίονα, και κάποιοι να σκάβουν με την τσάπα, και να κόβουν ξύλα με το τσεκούρι!

Δεν είναι άδικο να είναι άδεια τα νοσοκομεία και οι ασθενείς να λιώνουν στο κρεβάτι του σπιτιού, ως ανασφάλιστοι, ενώ οι αλλοδαποί να χαίρουν δωρεάν περίθαλψης!

Δεν είναι άδικο να είναι γεμάτες οι αποθήκες από φάρμακα, και κάποιοι να πεθαίνουν  επειδή δεν έχουν ούτε μια ασπιρίνη!

Δεν είναι άδικο, κάποιοι να έχουν χτίσει δεκάδες σπίτια, και να μένουν στο νοίκι!

Δεν είναι εγκληματικό, κάποιοι να μην έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους και να τους περισσεύουν τα πάντα! Ενώ σε κάποιους να λείπουν τα πάντα! Κι όταν ρωτήσανε τους έχοντες και κατέχοντες εάν δρασκελίσανε το κατώφλι της εφορίας απάντησαν: «Ποια είναι αυτή η κυρία;» Η δική τους εφορία γράφεται με ύψιλον: Ευφορία…».

Δεν είναι άδικο να πηγαίνουν οι αγρότες κάθε καλοκαίρι για θερισμό, ενώ αυτοί που είναι τσακωμένοι με την εργασία, οι αεριτζήδες και αργόσχολοι, για παραθερισμό!…

Δεν είναι κρίμα κι άδικο να υπάρχουν τόσα είδη ένδυσης και υπόδησης, τα οποία να   επαρκούν για να ντύσουν και να ποδέσουν χίλιες φορές τον πληθυσμό της γης, και κάποιοι να είναι ξυπόλυτοι και ρακένδυτοι!

Ένας αέρας μας έμεινε ελεύθερος, προς στιγμήν! Ίσως τον αγοράσουμε κι αυτόν μαζί   με κάποιες μάσκες οξυγόνου!

Κι αφού όλα τα παραπάνω συμβαίνουν, τι είναι εκείνο το οποίο μπορεί να θεωρηθεί  πρόοδος της ανθρωπότητας, έπειτα από δεκάδες χιλιάδες χρόνια! Πως περάσαμε από τον άνθρωπο του Νεάτερνταλ στον Πανιασμό, χωρίς να μας Πανιάσει! Στον Κουτσελινισμό, χωρίς να μας κουτσουλίσει! Και στον Σκατιανισμό χωρίς να μας σκατώσει!

Και τους πολέμους πού τους βάζεις! Άραγε ποιοι είναι περισσότεροι! Αυτοί οι οποίοι πεθαίνουν από φυσικό θάνατο! Ή αυτοί οι οποίοι σκοτώνονται στους πολέμους και στα εργατικά δυστυχήματα!

Η ευτυχία δε βρίσκεται στην απληστία αγαπητοί πολεμοκάπηλοι και ταμαχιάρηδες.  

Μόνο εάν κατορθώσει κάποιος να μετατρέψει το κλάμα ενός παιδιού, που πεινάει, σε χαμόγελο. Εάν γλυκάνει τον πόνο ενός ασθενή. Κι άν ζεστάνει τα ξυλιασμένα χέρια της γριούλας, τότε και μόνο υότε μπορεί να καυχηθεί πως δεν ανήκει στην ομοταξία  των αναίσθητων!

Ας όψονται εκείνοι οι οποίοι επινοήσανε τα παραλληλόγραμμα εκείνα χαρτάκια. Τα χαρτονομίσματα δηλαδή. Κι ο κάθε Φωτούλης, ο οποίος κυλιέται όλη την ώρα σε κάποιο καναπέ της τηλεόρασης, χαχανίζοντας, να απολαμβάνει όλα τα αγαθά μιας επίπλαστης και εφήμερης ευημερίας. Σε είδον πρωίαν! Δεν μας χέζεις ρε Κασελάκη;

Και με ένα από αυτά τα χαρτάκια, χρώματος μοβ, να αγοράζει όλο το κοπάδι του βοσκού! Αναλογίστηκε άραγε κανείς πόσοι κηφήνες έχουν τα πάντα στη χώρα αυτή χωρίς να προσφέρουν το παραμικρό! Πόσοι από τα πέντε εκατομμύρια της πρωτεύουσας βγάλανε σήμερα το μεροκάματο! Κι όμως, κοιμούνται όλοι χορτάτοι! Με δυο λόγια, δεν είναι άδικο να είναι φτωχοί οι γεωργοί, οι οποίοι παράγουν όλα τα καλά της γης! Και πλούσιοι, αυτοί οι οποίοι βρήκαν τον τρόπο να προμηθευτούν τα παραλληλόγραμμα χαρτάκια! Ακόμα και με κλοπή ή ληστεία! Τι λέτε! Σίγουρα πως είμαι αφελής ε!… Το ξέρω!

 Δεν θα χαθούμε φίλες και φίλοι. Η ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, αφού λύσαμε και το  φλέγον δημογραφικό πρόβλημα με το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών! Άκου γάμο! Άκου γάμο! Άκουσα καλά; Βάζεις ή δεν βάζεις τον τόνο στη λήγουσα, κι ας είναι ανορθόγραφος!

Παντρεύεται ο δούλος του Θεού Αρχίδαμος, τον δούλο του θεού Χριστόδουλο, άντε και καλούς απογόνους!

Υ.Γ. Τι τους έπιασε τους μουσουλμάνους με τους Χριστιανούς! Οι πρώτοι σκοτώνονται για να πάνε στον παράδεισο για πιλάφι. Και οι δεύτεροι, να νηστεύουν με γαμοπίλαφο! Να μου λείπουν και τα δυο εδέσματα! Χάθηκαν τα αρνάκια με τα κατσικάκια! Πάσχα έρχεται!