Κάποτε συλλογικό αίτημα της κοινωνίας των Γρεβενών.Τώρα αναπόσπαστο τμήμα της συλλογικής μας μνήμης , του DNA μας. Σε καιρούς κρίσεων το επαναφέρουμε στην επικαιρότητα ελπίζοντας ότι το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα. ” Το τρένο τς’ Καλαμπάκας ”. Ήμουνα νιος και γέρασα όμως αφού κατά καιρούς , κάτι  η Ευρωπαική Κοινότητα – κάτι οι εξαγγελίες των μανδαρίνων της Αθήνας  , αναπτερώνουν το ηθικό μας, αλλά με τα σχέδια να παραμένουν στο συρτάρι . Άργειε νάρθει εκείνη η μέρα κι ήταν όλα σκοτεινά γιατί τάσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά – υποστηρίζει ο εθνικός μας ποιητής. Κι όμως η ελπίδα για την έλευση του τρένου παραμένει άσβεστη. Και τότε , όταν η ανακοίνωση θα αποτελέσει πραγματικότητα, θα γίνει το έλα να δεις. Δημοτικά συγκροτήματα στην κεντρική πλατεία θα παιανίζουν τα εμβληματικά μας άσματα . ” Θόδωρος Ζιάκας”- ΄΄ Τα παιδιά της Σαμαρίνας ”- ” κοντούλα βλάχα στα βουνά”- ” τι να σε κάνω Χάιδω μ΄ δεν μπορώ ” θα έχουν την τιμητική τους . Αιωνόβιοι γέροντες θα επιχαίρουν για το γεγονός λίγο πριν οδεύσουν εν τόπω χλοερώ.Νεάνιδες , ντυμένες με τα πατροπαράδοτα συγγούνια, θα περιφέρονται εις τας ρύμας της πόλεως διασκορπίζοντας άνθη. Κρασί θα προσφέρεται δωρεάν – κάποιοι θα μεθύσουν , άλλοι θα φλερτάρουν ανενδοίαστα.” Μεθύστε με τ΄αθάνατο κρασί του 21 ” θα βροντοφωνάξει τοπικός παράγοντας. Η πλέρια χαρά θα συμβάλλει στην αύξηση των γεννήσεων- το όνειρο γίνεται πραγματικότητα, επιτέλους τέλος.Και οι σέλφι θα αποτελέσουν αρχεία για τον ιστορικό του μέλλοντος. Λες να;μπα δε . Κι αν δε;

ΥΓ. Ας μην είμαστε όμως πλεονέκτες  κι αχάριστοι, διότι το τρένο τς΄ Καλαμπάκας μπορεί να μην φτάσει ποτέ στα Γρεβενά, έχουμε όμως τη γέφυρα τς΄Καλαμπάκας να  στοιχειώνει τα όνειρά μας.

Δημ. Ζολώτας.