Γράφει ο Βαγγέλης Μπάκας

Η Γλύκα, λες και ήταν βαλτή να σκάσει τους γονείς της. Όσο συντηρητικοί ήταν εκείνοι, τόσο μοντέρνα αυτή. Όσο τίμιοι εκείνοι, τόσο άτιμη εκείνη!

          Το κακό ξεκίνησε από το μίνι. Ακολούθησε το προκλητικό ντεκολτέ. Κι όταν η μόδα έφτασε στα εξτρίμ αξεσουάρ, με τους κρίκους, τα αστεράκια κλπ, και πού δεν είχε βάλει. Αστεράκι στη μύτη, κρίκο στο φρύδι, στο κάτω χείλος, στον αφαλό, κι έναν εκεί που δεν τον βλέπει ο ήλιος ακόμα κι αν φοράει μόνο στρίγκ. Συνέχισε με βαμμένα κόκκινα μαλλιά. Τι κόκκινα!… Λες και τα είχε βάψει με μπογιά που περίσσεψε από τα πασχαλινά αυγά!

            Το κάπνισμα ήταν το λιγότερο, αν και τελευταία είχε αδυνατίσει τόσο πολύ που οι δικοί της βάλανε στο μυαλό τους και τα χειρότερα. Τι να κάνανε όμως; Τα στέρξανε όλα. Σε διαφορετική περίπτωση τους απειλούσε πως θα έφευγε κι από το σπίτι. Εκείνο όμως που τους παρηγορούσε κάπως ήταν το εξής. Πως όλα αυτά τα σιδερικά θα τα πετούσε κάποια μέρα, όταν θα μεγάλωνε και θα της ερχότανε τα γίδια… όπως λέγαν οι δικοί της, κι ας ήταν σαν βαμμένο πασχαλιάτικο αρνί! Και το σπουδαιότερο, που δεν είχε καταντήσει σαν την γειτονοπούλα τους την Βίκυ, η οποία είχε κάνει το κορμί της ίδιο φίδι στην κυριολεξία. Συγκεκριμένα, είχε ζωγραφισμένο έναν τεράστιο κροταλία σε τατουάζ. Το ερπετό αναδυόταν  ανάμεσα από τους γλουτούς, κι αφού έκανε μερικές στροφές γύρω από το φιδίσιο της κορμί κατέληγε στο λαιμό. Εκεί κι αν ήταν ίδιος ο Χριστόφορος Κολόμβος! Κι αν την προτιμάτε με τα σημερινά δεδομένα, έμοιαζε καταπληκτικά με κολάρο ασθενούς που πάσχει από αυχενικό σύνδρομο. Κι όταν την ρωτούσαν οι φίλες της, γιατί το είχε κάνει αυτό, η δικαιολογία της παρέπεμπε σε άλλη πάθηση. Στην πιο κουφή! Πως, τάχα μου, είχε ζωγραφίσει το φίδι για να φοβούνται οι σφήκες και να αποφεύγει τα τσιμπήματα.

            Κι αφού η κολλητή της Βίκυ είχε κάνει τατουάζ, το οποίο κάλυπτε σχεδόν όλο της το σώμα, να μην έκανε και η Γλύκα κάτι ανάλογο! Για να αποφύγει, μάλιστα, την γκρίνια των δικών της το έκανε κρυφά. Διαφορετικά, θα άκουγε εκείνη την κλισέ παρομοίωση για χιλιοστή φορά: «Τι είναι αυτά Γλύκα! Βίκυ θα μας γίνεις κι εσύ!». Οι καημένοι οι γονείς δεν μπορούσαν να φαντασθούν χειρότερο πρότυπο. Κι όταν κάποια μέρα άκουσαν τηλεφωνικά την παρακάτω κακή είδηση λαχτάρισαν:

            «Είστε η κυρία Κανταϊφη;».

            «Μάλιστα! Τι συμβαίνει;».

            «Ελάτε γρήγορα στο νοσοκομείο. Η κόρη σας κινδυνεύει από δήγμα εντόμου!».  

            Έτρεξαν αμέσως, κι αντί να δουν στο κρεβάτι εκείνο το ισχνό προσωπάκι της κόρης τους, είδαν μια γλύκα μπουμπουκουτούτσικη. Είχε γίνει φουσκομάγουλη!

          «Ουδέν κακόν αμιγές καλού!» τους είπε ο γιατρός. «Μπορεί η κόρη σας να είναι λιγάκι πρησμένη από το τσίμπημα της σφήκας, αλλά μόνο έτσι θα έπαιρνε κιλά χωρίς ενισχυτική δίαιτα… Πάντως, προς το παρόν δεν διατρέχει άμεσο κίνδυνο». Την γιάτρεψαν, την ξεφούσκωσαν, και μετά από μια ώρα της χορηγήσαν και εξιτήριο.

            Δεν πέρασε μια βδομάδα και πάλι τα ίδια. Μόνο που αυτή τη φορά δεν την τσίμπησε σφήκα, αλλά μέλισσα. Η ίδια νοσηλεία και η αποχώρηση πάλι αυθημερόν.

          Τον επόμενο μήνα το δήγμα ήταν ακόμα πιο οδυνηρό και η μικρή υπέφερε πόνους. Ο νέος δράστης ήτανε πάρα πολύ επικίνδυνος. Αγριοκούμπανος, αποφάνθηκε ο γιατρός!

            Να λοιπόν η εύλογη απορία γονιών, γιατρών, και κοριτσιών. Γιατί ανάμεσα στις τόσες κοπέλες οι οποίες βρισκόταν μαζί με την Γλύκα προτιμούσαν το δικό της το κορμί!

            «Γιατί είναι γλυκοαίματη… Τυχαία λέγεται Κανταϊφη » είπε η μαμά της με περισσή περηφάνια και καμάρι.

            «Γιατί είναι και πολύ Γλύκα…» είπε ο δικός της.

            «Γιατί είναι φαρμακωμένη…» είπαν οι ζηλιάρες φιλενάδα της!

            Ο παθολόγος του νοσοκομείου δεν πήρε σαφή θέση και παρέπεμψε τη Γλύκα στον αλλεργιολόγο κύριο Σφήκα για ιατρική παρακολούθηση. Μάλιστα βεβαίωσε τους γονείς της μικρής πως θα βρισκότανε οπωσδήποτε και η αιτία του  δήγματος.

            Ξεκίνησε λοιπόν η παρακολούθηση και για τη διάγνωση του προβλήματος δεν χρειάστηκε καν εξέταση αίματος.

          Με το που ξάπλωσε μπρούμυτα η μικρή στο κρεβάτι, και σήκωσε τη μπλούζα με εντολή του γιατρού, αποκαλύφθηκε και η αιτία της προτίμησης των εντόμων. Η μικρή είχε κάνει κρυφό τατουάζ, σε ηλίανθο, στην εξώπλατη πλάτη της… Κάτι που αγνοούσαν οι γονείς της, αφού μπροστά τους φορούσε πάντα μπλούζα ζιβάγκο. Κι αν επιθυμείτε την διάγνωση από πρώτο χέρι, διαβάστε την όπως την έγραψε ο κύριος Σφήκας και την παρέδωσε στους γονείς της:

«Το μοντέρνο έργο τέχνης που είναι ζωγραφισμένο στην πλάτη της μικρής με τατουάζ παριστάνει έναν ηλίανθο. Να λοιπόν γιατί βοσκούσαν όλα τα έντομα στην πλάτη της. Να γιατί η ύπερος του άνθους ήταν φαγομένη μαζί με το δέρμα της.  Της το είχαν κάνει κόσκινο τα τσιμπήματα των εντόμων. Μόλις βλέπανε λουλούδι στην πλάτη της προσγειωνόταν για κολατσιό. Κι όσο για το μενού, νέκταρ πράμα σε αίμα! Σκέτη Γλύκα!… Μαζί με το χλωρό λουλούδι σε ζωγραφιά, να μην τσιμπούσαν και λιγάκι ξερό δέρμα για επιδόρπιο!».

Η ανακάλυψη του γιατρού φανέρωσε και μια αποκάλυψη. Ήταν το ψέμα της μικρής. Μέχρι τότε επέμενε πως τα ζούζουλα την είχανε τσιμπήσει όλα στο κεφάλι. Τώρα όμως ήταν αναγκασμένη να παραδεχθεί πως έλεγε ψέματα, ακόμα και στον γιατρό. Του ζήτησε μάλιστα και μια χάρη. Να της ορκιστεί πως δεν θα το έλεγε στους γονείς της.

            «Ορκίστηκα στον Ιπποκράτη…» της είπε ο γιατρός, και το βλαμμένο νόμισε πως πατέρας της ιατρικής ήταν κάποιος αρχαίος Θεός και επαναπαύτηκε.

            Όταν ο γιατρός ανέφερε την αιτία του δήγματος στους γονείς της μικρής, να τι του απάντησε ο πατέρας της:

            «Κι άμα κύριε εργαλειολόγε…, η Γλύκα ζωγράφιζε ένα γομαράγκαθο στην πλάτη της, θα την δάγκωναν τα γομάρια! Θα μου πείτε τέτοια γομάρα που είναι!..,».

            «Βεβαίως!» είπε ο γιατρός γελώντας.

            «Αλλαργιολόγος λέγεται ο γιατρός Δημήτρη μου!…» είπε η σοφή σύζυγος.

            «Αλλεργιολόγος παρακαλώ… Η ειδικότητα αυτή είναι δύσκολη ακόμα και να την ονομάσεις!» είπε ο δόκτορας.

«Στάζει δηλητήριο!…» είπε η μάνα. Κι ο πατέρας, κούφανε κι άλλο το γιατρό λέγοντας:.

            «Και δε μου λες κύριε γιατρέ; Με συγχωρείς για την φράση μου, επειδή είμαι και λιγάκι αγράμματος…».

            «Πείτε ελεύθερα ό, τι νομίζετε!».

            «Δε γίνεται να ζωγραφίσει κάποιος τατουαζάς ένα κόκαλο στον πισινό του Τραμπ!».

            « Για να τον δαγκώσει σκύλος! Αν βρεθεί κόκαλο από μαμούθ της Μηλιάς ίσως!…».

            «Δεν κατάλαβα! Τι είναι αυτά τα μαμούθια!».

            «Καλύτερα! Αν όμως θέλετε να είναι εντελώς ασφαλής η κόρη σας, να της πείτε να μην ξαναφορέσει εξώπλατο. Καταλάβατε!».

            «Αυτό το κατάλαβα. Άλλο δεν κατάλαβα. Γιατί να πάμε και στην Ήπειρο!  Δεν μπορείτε να την γιατρέψετε εσείς και μας δίνετε δρόμο για τα Γιάννενα!».

            «Πότε σας είπα για Ήπειρο! Πάτε καλά!».

            «Είπε η δεν είπε γυναίκα!».

            «Το άκουσα με τα αφτιά μου!… Το είπε μαζί με τα λουλούδια!».

            «Έχετε δίκιο! Τώρα το θυμήθηκα! Μόνο που ο ύπερος είναι γένος αρσενικού!  Καταλάβατε!».

            «Μόγκι κατάλαβα! Άμα ήταν γένος θηλυκού θα γεννούσε κιόλας!».     

            «Λοιπόν! Για να τελειώνουμε! Θα πείτε την κόρη σας να μην ξαναφορέσει εξώπλατο! Έγινα σαφής!».

            «Άπαπα! Η κόρη μας είναι τόσο πολύ αντιδραστική, που την έχω ικανή να μην φορέσει τίποτα! Να γιατί λέει κι ο παπάς: Η δε γυμνή… να φοβείται τον άνδρα! Ακούει όμως η Τσιτσολίνα!».