Γράφει ο Βαγγέλης Μπάκας.

           Ο εχθρός της φωτιάς είναι το νερό. Ο εχθρός των μικροβίων είναι η αντιβίωση. Ο εχθρός της πάχνης είναι ο ήλιος. Ο εχθρός της δημοκρατίας είναι ο φασισμός. Ο εχθρός της ειρήνης είναι ο πόλεμος. Ο εχθρός της λογικής είναι ο φανατισμός! Κορυφαίο παράδειγμα ο φόνος του Λυγγερίδη! Του αδικοχαμένου αυτού παλικαριού!

          Όταν ο φανατισμός προσβάλει την λογική και τέχνη της νόησης, η οποία οδηγεί στην γνώση των πραγμάτων και στην εξεύρεση πλέον  της αλήθειας, τότε το μυαλό του ανθρώπου παθαίνει μπλακ άουτ! Ενώ  από τις μορφές φανατισμού ο πιο επικίνδυνος είναι ο θρησκευτικός!

          Καθημερινά λαοί βιώνουν εκατόμβες θυμάτων, τρομοκρατικών ενεργειών, κλπ, με βάση το θρησκευτικό φανατισμό. Όρα Μπατακλάν στην Γαλλία και όπου αλλού!

          Άνδρες και γυναίκες ζώνονται με εκρηκτικά και ανατινάζονται μετά των αλλοφύλων! Κι αυτό οφείλεται αποκλειστικά στο φανατισμό και στην απώλεια της λογικής.

          Στρατολογούν χιλιάδες νέους και τους εκπαιδεύουν σε ειδικά κέντρα να γίνουν κομάντος αυτοκτονίας. Να γίνουν δηλαδή μάρτυρες και να καταλήξουν στον Παράδεισο, όπου τους περιμένει ο Θεός τους με ανοιχτές πλέον τις αγκάλες, αλλά απενεργοποιημένο το μυαλό!

          Κανένας από τους μαχητές αυτής της βλακείας δεν χρησιμοποιεί το βασικότερο εργαλείο που του χάρισε ο Δημιουργός, κι ονομάζεται λογική και ορθή σκέψη. Ο φανατισμένος λειτουργεί πλέον ως ρομπότ με μοναδική χρήση του μυαλού στην ακριβή πυροδότηση εκρηκτικών.

Ο θρησκεία μας εξάντλησε πλέον τον φανατισμό της, ευτυχώς, κατά τον μεσαίωνα.

Κάποια μέρα ήρθε ένας μάρτυρας του Ιεχωβά στο σπίτι μου για να με κατηχήσει και να με δείξει το δρόμο του Θεού! Να τον ονομάσω οικονομική εταιρία! Δεν έχει σημασία. Επικέντρωσε την προπαγάνδα του στην σωτηρία της ψυχής μου. Οπότε του απαντώ:

          Όλα αυτά που μου είπες κύριε έχουν να κάνουν με την σωτηρία της ψυχής μου! Σωστά!…

        «Μάλιστα κύριε! Δεν το γνωρίζεται;…».

        «Και την είσοδό μου φυσικά στον Παράδεισο! Έτσι δεν είπες!».

        «Βεβαίως!».

        «Κι αν εγώ προτιμώ το διάβολο, με τα κλαρίνα και τα νταούλια, τα ψητά και το φαγοπότι, από τις προσευχές και τις νηστείες τι γίνεται; Θα με υποχρεώσεις εσύ για να ακολουθήσω το μονοπάτι σου, από την υπέρλαμπρη φωταγωγημένη λεωφόρο! Είσαι καλά άνθρωπέ μου!».

          «Δηλαδή, δεν θέλετε να πάτε στον Παράδεισο!».

         «Όχι, γιατί θα είμαστε πολύ λίγοι και δεν συμφέρει να πάρουμε όργανα! Κι αφού ο παράδεισος αρχίζει από τον παρά, άστο καλύτερα παππούλη! Δεν με περισσεύουν λεφτά ούτε για εισιτήριο!».

        «Πρώτη φορά ακούω κάποιον να μη επιθυμεί τον παράδεισο!».

        «Μην συνεχίζεις άλλο παππού και να πας διάτανο!… Είδες πόσο ευγενικός είμαι! Δεν σε έστειλα στο διάβολο! Εάν δεν σεβόμουνα την ηλικία σου θα αλλάζανε τα πράγματα προς το χείριστο!…».

          «Τι είναι αυτό πάλι, γιατί είμαι και λιγάκι αγράμματος».

         «Το κατάλαβα από την αρχή! Χοιρινό κρέας αμόρφωτε!…».

         «Σοβαρά! Δεν το ήξερα!».

         «Τώρα που το έμαθες σε συνιστώ να προτιμάς αρνάκι γάλακτος! Το χοιρινό είναι για τις χήρες…».

          «Εγώ μιλάω σοβαρά κι εσύ με βρίζεις! Άϊ στο διάβολο λοιπόν!».

         Τελικά πατσίσαμε και με τους διάβολους. Μόνο που ο δικός μου ήτανε ιμιτασιόν! Η μοιρασιά όμως ήτανε ακριβοδίκαιη.

Να λοιπόν μια απρόσμενη εμπειρία από το πουθενά! Και πριν τον αποχωριστώ του ευχήθηκα καλά γεράματα, και αριθμημένη θέση  στον Ουράνιο Παράδεισο! Ένθα ουκ έστιν πόνος, ου λύπη, αλλά ζωή ατελεύτητος! Οπότε μου λέει ο μπερδεμένος:

        «Καλά! Γιατί μου μιλάς σε ξένη γλώσσα! Μήπως με βρίζεις για να μην καταλαβαίνω τι λες;».

        «Άστο!».

        Εκεί ολοκληρώθηκε η κουβέντα με τον Γιαχβέ!…

        Ο φανατισμός φίλες και φίλοι εντείνεται πολύ επικίνδυνα και σε διάφορους άλλους τομείς με θανατηφόρα αποτελέσματα! Υπάρχει ο κομματικός φανατισμός και ο οποίος βρίσκεται πλέον σε ύφεση. Και εάν αφυπνισθεί, όσον ούπω, κατά τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, θα μας τρελάνουν οι βουβουζέλες των θερμόαιμων οπαδών! Άλλωστε τα κομματικά επιτελεία ετοιμάζουν ήδη και τις σημαίες με τα λάβαρα! Ποιο όμως θα τερματίσει πρώτο! Ποιο θα κόψει το νήμα, αντί για το σβέρκο του!… Το γνωρίζω, αλλά δεν το μαρτυρώ για να μην με πουν και μάρτυρα του Ιεχωβά!

Άλλος χώρος στον οποίο βλέπουμε συχνά επικίνδυνα φαινόμενα φανατισμού είναι το γήπεδο! Η αρένα! Εκεί κι αν γίνεται φασαρία για την φασαρία! Η εμπλοκή, ενίοτε θυμίζει και τα μετά την πειρατείαν!… Το ενενήντα εννιά τοις εκατό από τις κουβέντες στο στέκι μου αφορά το ποδόσφαιρο. Ποιος νοιάζεται για τους πολέμους, την ακρίβεια, τον νέο χουντοϊό, την φτώχεια κλπ. Ό,τι καλύτερο για την κυβέρνηση! Τι κι αν δεν έχει να φάει ο Αεκζής! Τώρα έχει να πιεί! Σηκώνει την κούπα κι ας μην έχει σταγόνα κρασί μέσα!… Πίνει νοερά αέρα κοπανιστό!

        Ας ευχηθούμε πως δεν θα ενεργοποιηθούν από κάποιο λάθος όλα τα πυρηνικά πλην ειρηνικά! Κι εάν συμβεί κάτι παρόμοιο, τότε ακόμα και ο Θεός θα πιάσει τον μπελά του! Θα αναγκαστεί να δημιουργήσει το νέο ζευγάρι! Λέτε να το βαφτίσει και με τα ίδια αρκτικόλεξα! Α.Ε!

Αδάμ και Εύα! Καμιά σχέση με την ανώνυμη εταιρία. Φτάνει πια άλλα ερμαφρόδιτα! Όχι άλλο κάρβουνο!… Ο Κούρκουλος πάει καλιά του!

Και η Ζωή τραβάει την κατηφόρα από αμόρ! Στην άκρη, μη σας πάρει σβάρνα! Κι αν σας πάρει από κάτω, τότε θέλετε γερανό να σας σηκώσει! Το ζών βάρος είναι ασήκωτο!

Κι η Ζωή τραβάει την κατηφόρα.

Κι η Ζωή τραβάει την κατηφόρα.

         Με σημαίες! Με σημαίες.

Και με ταμπούρλα!