Κι εσύ ” καρμπυρατέρ ”;
Μέσα δεκαετίας του ΄80.Το Καστράκι γίνεται ” must ”.Μεμονωμένοι πεζοπόροι ή περιπατητές οργώνουν τα μονοπάτια ή τις διαδρομές της περιοχής. Εξέχουσα περίπτωση αποτελούν άνθρωποι οι οποίοι πάσχουν από κάποιο καρδιολογικό πρόβλημα και με οδηγίες του θεράποντος ιατρού τους ”ρίχνουν” καθημερινά χιλιόμετρα .Σιγά- σιγά όλοι αυτοί γίνονται ομάδες , αναγνωρίζονται δε μεταξύ τους με το συνθηματικό. ” κι εσύ καρμπυρατέρ ” ;όπου καρμπυρατέρ είναι η καρδιά.
Τα βράδια, στις κοσμικές τους εξόδους , οι ομάδες αυτές ανταγωνίζονται λεκτικά για τον αριθμό των χιλιομέτρων που περπάτησαν , άλλως ” ντερικώνονται ”. Με τον τρόπο αυτό ο ανταγωνισμός λαμβάνει οπαδικό χαρακτήρα που πολλές φορές ανεβάζει τα ντεσιμπέλ της έντασης.
Εν τω μεταξύ νέοι πεζοπόροι εμφανίζονται στο άλσος οι οποίοι , όταν συναντώνται στο δάσος , ερωτώνται με σκωπτική διάθεση ” κι εσύ καρμπυρατέρ ΄΄;και η συνήθης απάντηση ήταν καταφατική για να μη χαλάσουν το κλίμα.
Το 1998 η στήλη ΄΄ ΒΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣ ΄΄στην κυριακάτικη έκδοση της εφημερίδας ” ΤΟ ΒΗΜΑ ”,υποστηρίζει ότι σε άλσος των Γρεβενών ανιχνεύθηκε ουράνιο. Ο μύθος αναφέρει ότι με την αποχώρηση των συμμαχικών στρατευμάτων, μετά την ήττα του Άξονα, θάφτηκαν τα τανκς την περιοχή και γι΄αυτό εκλύεται ουράνιο , το οποίο σημειωτέον είναι επιβλαβές για την υγεία. Και τότε όλοι κάνουμε ” ζατς”.
Πολλά χρόνια αργότερα , καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων αναφέρει ότι άλσος των Γρεβενών έχει κατάλοιπα ραδιενέργειας , αποτέλεσμα της έκρηξης στο Τσερνομπίλ. Την είδηση αυτή οι γηγενείς την ξεπερνούν ανώδυνα, ανεπαίσχυντα και ειρηνικά.
Σήμερα το άλσος ”ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ ” αποτελεί το βασικό πνεύμονα των Γρεβενών αφού θεραπεύει πάσαν νόσον και αναπτερώνει το ηθικό μας.
ΥΓ. ” Ντερικώνομαι”=αυτοθαυμάζομαι, αποκτώ με τη φαντασία μου ύψος, γίνομαι ” Φασούλας”.
Δ. Ζολώτας
