Γράφει ο Βαγγέλης Μπάκας        

 

Θα ήμουνα τρίτη γυμνασίου όταν με ξύπνησε ο πατέρας μου για δεύτερη φορά, και με βίαιο τρόπο λέγοντας: Σήκω γρήγορα! Πάει μεσημέρι, πότε θα προλάβουνε να σπείρουμε το καλαμπόκι!

Μέχρι να βγάλει τα ζώα από το παχνί, να κρεμάσει το αλέτρι από τον ζυγό των βοδιών, και να καταπιώ με το ζόρι κάποιες κουταλιές τραχανά, ξεκινήσαμε νύχτα και με συννεφιά για σπορά.

Το χωράφι μας στις Κρανιές δεν απείχε πάνω από τρία χιλιόμετρα, και μόλις ξεπεζέψαμε το ζυγό μού είπε ο πατέρας: Θα ρίχνεις από ένα σπυρί σε κάθε δυο δικές σου παλάμες. Να πχ! Από δω ως εκεί. Και σημάδεψε στα τυφλά την απόσταση στη γη.

Αφού τελειώσαμε το πρώτο χωραφάκι πήγαμε στο δεύτερο και στο τρίτο. Κι ενώ ο πατέρας μου νόμιζε πως εγώ έριχνα το σπόρο στην αυλακιά, για να τον σκεπάσει με το αλέτρι, τον τρόμαξε η κραυγή άγριου ζώου! Ίσως και σκυλιού! Οπότε μου μίλησε για πρώτη φορά. Δεν απολογήθηκα, και επιστρέφοντας να με αναζητήσει χρειάστηκε να βαδίσει αρκετά, μέχρι να με βρει να κοιμάμαι πλέον του κακού καιρού!… Οπότε μου λέει: Τι κάν’ς πιδί μ! Κοιμήθκις; Και του απαντώ:

Μπαμπά νυστάζω και κρυώνω!

Θυμάσι μέχρι πού έσπειρις;

Δεν θυμάμαι, αλλά είμαι και ιδρωμένος! Έχω και πυρετό μπαμπά! Πιάσε να δεις που καίω!

Καλά άμα είνι. Πιρίμινι να πάρω το γάιδαρο, να φορτώσω τα πράγματα, κι να σι βάλου στο σαμάρ αφού δεν μπορείς!

Αποχωρώντας, να κι οι πρώτοι χωριανοί οι οποίοι πηγαίνανε για σπορά. Οπότε ακούω έναν να λέει:

Έ! Μπάκα! Από τη νύχτα πήγες για σπαρμό!

Άστα γαμώ το! Δεν καμώνουνταν κι γύρ’σα πίσου!

Θα χρειαστεί να περάσουν πάρα πολλά χρόνια για να διαπιστώσω πως ο πατέρας μου είχε αστειευτεί!

Φτάνοντας στο σπίτι είχα σαράντα πυρετό. Καλέσανε το Φώτη τον Κουκουτσέλα για να με κάνει κάποια ένεση. Κι ενώ αυτός είχε έρθει αμέσως εγώ είχα εξαφανιστεί από κάποια μυστική μας πορτούλα.

Με αναζήτησαν επανειλημμένα, αλλά πού να με βρίσκανε μέσα σε κάτι βατσινιές όπου είχα λουφάξει. Κι όταν η μάνα μου ορκίστηκε, πως ο νοσοκόμος είχε φύγει, εμφανίστηκα με πυρετό 36!

Δεν ήταν τυχαίος ο φόβος της ένεσης. Η μάνα μου προτιμούσε να κάνει εκατό ενέσεις παρά να πάρει κάποιο χάπι. Κι ακόμα να τι έκανε! Επειδή νόμιζε πώς όλοι είχαμε την ίδια αντιμετώπιση απέναντι στις ενέσεις δεν σκεφτότανε, πως όταν βλέπαμε τη βελόνη να χώνετε στον πισινό της όλοι  τρομάζαμε!

Να γιατί όταν έπρεπε να κάνω αναγκαστικά κάποια ένεση, την προτιμούσα ακόμα και τώρα στην γλώσσα, και όπου αλλού, παρά στον πισινό μου!

Αφού είχαμε επιστρέψει από το χωράφι, είχα αποφύγει την ένεση, και ο πυρετός ήταν πλέον υποφερτός, να τι μου είπε ο πατέρας:

Παιδί μου Βαγγέλη: Ξέρεις τι ώρα ξεκινήσαμε για σπαρμό;

Τι ώρα μπαμπά;

Δέκα με έντεκα το βράδυ παιδάκι μου.

Το συμπέρασμα αυτό το είχα βγάλει από τη δουλειά που είχαμε κάνει!

Υ.Γ. Είναι δυνατόν να ψέξω τους ιερούς αγώνες των αγροτών μας! Αναλογίστηκε πλέον  κανείς την προέλευση των τριών γευμάτων σε καθημερινή βάση; Έφαγε κανείς ένα βιομηχανικό προϊόν;

Όλα πλέον τα χωριάτικα εδέσματα είναι προτιμητέα και πεντανόστιμα. Οι χωριάτισες όμως βρομούν από μακριά! Ούτε κολόνιες φορούν, ούτε κάλτσες χούλα χουπ, ενώ οι παλάμες με άβαφα νύχια έχουν το χρώμα κάποιου άγριου βότανου.

Αναλογίστηκε κανείς το μόχθο του αγρότη να ταϊσει τα εκατομμύρια των πρωτευουσιάνων! Αναλογίστηκε κανείς τον μόχθο του αγρότη μέχρι την ημέρα της συγκομιδής, κι όταν έρθει να του την πάρει κάποια θεομηνία! Όρα τις πλημύρες στον κάμπο της Λάρισας και της Καρδίτσας!

Πως να ξεχάσω τα χρόνια που όλοι σχεδόν οι γεωργοί είχαμε φυτέψει καπνά. Κι όταν πλέον υπήρχε υπερπαραγωγή τα βγάζανε και άχρηστα για βρόμικους λόγους! Κυρίως όμως πολιτικούς! Και ως συνήθως την πληρώνανε οι αριστεροί!

Με το σταγονόμετρο αγοράζαμε το πετρέλαιο για την γκαζόλαμπα. Κι όταν μας βγάλαν τον καπνό ακατάλληλο, μας είχανε υποχρεώσει να τον κάψουμε σε συγκεκριμένο χώρο ταφής! Κάτι το οποίο δεν διέφερε από το κάψιμο του ιδρώτα μας! Να γιατί χρειαζότανε δεκαοκτώ κιλά πετρέλαιο, ενός γκαζοτενεκέ, για να γίνει ο καπνός, καπνός και… στάχτη!

Κι εσύ λαέ βασανισμένε άκουσε τι θα σου πω.

Ξέχνα και το όνομά σου, μην ξεχνάς τον Ωρωπό!

Και στους αναγνώστες μου στέλνω αφειδώλευτες ευχές για μια Ειρηνική χρονιά με Υγεία, Αγάπη και Ευτυχία.