Γράφει ο Βαγγέλης Μπάκας

            Η περιέργεια των περαστικών είναι αρκετά συνηθισμένο φαινόμενο. Αν γίνει κάποια φασαρία, μια αφύσικη συγκέντρωση ανθρώπων, ένα τρακάρισμα κλπ, μελίσσι οι περίεργοι. Η παράκληση των αστυνομικών οργάνων για τη διευκόλυνση διέλευσης των οχημάτων αναμενόμενη. Να λοιπόν και η κλισέ παρότρυνση για απομάκρυνση των περίεργων:

«Σας παρακαλώ πολύ κύριοι! Κάντε λιγάκι στην άκρη να κάνουμε τη δουλειά μας! Γιατί μαζευτήκατε όλοι εδώ πέρα! Έλεος!» είπε ο κύριος τροχονόμος.

«Από περιέργεια…» είπε κάποιος και τους κάλυψε όλους.

 Ακόμα κι ένας παπατζής μαζεύει κόσμο γύρω του. Κι ενώ τους διώχνει για να μη γίνει στόχος η παράνομη δραστηριότητά του, συνεχίζουν να παρακολουθούν το  παιχνίδι. Γιατί; Μα το είπαμε. Από περιέργεια! Κι αφού έχουν λάβει, έστω και νοερά,  μέρος στο παιχνίδι είναι περίεργοι να μάθουν εάν έχουν προβλέψει σωστά τον παπά!

Η περιέργεια όμως η οποία δεν έχει προηγούμενο, ίσως κι επόμενο, είναι αυτή η οποία συνέβη στην είσοδο της πόλης των Γρεβενών από ανατολικά.

            Στο γνωστό τρίγωνο των Βερμούδων… της γνωστής ανατολικής εισόδου της πόλης των Γρεβενών, τα γνωστά όργανα της τροχαίας στέλνανε τους αγνώστους  οδηγούς των οχημάτων για να κάνουν το γνωστό αλκοτέστ. Και για να ακριβολογώ, οι οδηγοί οι οποίοι οδηγούσαν υπό την επήρεια αλκοόλ θα έτρωγαν… την γνωστή κλήση σε μια κόλλα χαρτί. Λες και ήτανε φαρσαλινός χαλβάς! Κι αν κάποιος νομίζει πως το τρίγωνο αυτό δεν έχει πλέον καμιά σχέση με τις βερμούδες-παντελόνια, κάνει τεράστιο λάθος. Δυο από τους οδηγούς φορούσανε βερμούδες!

Η κυρία Έλλη, η πανέμορφη τροχονόμος, τους σημάδευε με το ειδικό πιστόλι, τύπου σεσουάρ, και τους έστελνε στην άκρη για τα περαιτέρω. Άδεια, δίπλωμα κλπ.

Να και οι πρώτοι περίεργοι περιπατητές ανατολικά της Εδέμ! Κοντοστάθηκαν  να διασκεδάσουν την αγωνία των παραβατών από περιέργεια!… Να μην το ξεχνάμε!

            «Κύριε! Παρακαλώ στην άκρη δεξιά για το γνωστό τεστ» είπε η τροχονόμος.

            «Είμαι εντάξει. Χθες το έκανα και το έβγαλα χωρίς κανένα πρόβλημα…».

            «Ποιο κάνατε κύριε; Δεν σας καταλαβαίνω! Για αλκοτέστ μιλάμε τώρα! Για

φυσήξτε σας παρακαλώ και αφήστε το πνεύμα… Μααάλιστα! Οκέι…».

            «Μου το έχει απαγορέψει ο γιατρός το ποτό κυρία τροχονόμε, αλλιώς…».

            Όλα καλά. Κι όσοι ήταν εντάξει αποχωρούσαν χαρούμενοι πλέον και μάλιστα με την κατευόδωση των οργάνων της τροχαίας για καλό τους ταξίδι. Οι οδηγοί όμως  που ήταν παραβάτες μουρμουρίζανε συγκαλυμμένα κάποιες ακατάληπτες βρισιές.

            Κάποιος οδηγός όσο που στεκότανε όρθιος από το μεθύσι! Και μόλις έφτασε  στην κυρία τροχονόμο περίμενε με το στόμα ανοιχτό, λες και θα κοινωνούσε! Φυσικά η κυρία ήθελε να δει και τον βαθμό της μέθης από περιέργεια! Με το που ακούμπησε το στόμα στο στόμιο, αποστόμωσε τους πάντες! Όλα κόκκινα! Κι αντί να φυσήξει για δεύτερη φορά, τράβηξε μια βαθιά τζούρα, λες και έπινε φραπέ με καλαμάκι! Οπότε του λέει η τροχονόμος!

            «Δεν είναι ρετσίνα κύριε! Ελάτε στην άκρη για τα καθιερωμένα…».

            Η κυρία Έλλη έβγαλε το μπλοκ για να γράψει τα στοιχεία του λέγοντας:

            «Λέγεστε παρακαλώ!…».

            «Τι λελέγομαι…».

            «Πώς σας λένε κύριέ μου! Ελληνικά μιλάω!…».

            «Σου Σου… Σούλα με λένε… Εσένα;…».

            «Υπάρχει τέτοιο ανδρικό όνομα;».

            «Πρώτη φοφορά το ακούς; Ζησούλας… Σου Σούλας… Εγωγώ είμαι αυτός».

            «Ποιο όνομα κύριέ μου, που είστε εντελώς αστοιχείωτος!…».

            «Θα μου πειπείς το όνομά σου ή θα φυφύγω!…».

            «Έλλη… με λένε, και δεν έχετε να πάτε πουθενά!».

            «Τότε… θεθέλεις σκό σκότωμα!…».

            Η τροχονόμος κάλεσε τον αστυνόμο που ασχολούνταν με το ίδιο αντικείμενο στο αντίθετο ρεύμα για να επιληφθεί μιας τόσο θανατηφόρας απειλής λέγοντας:

            «Κύριε αστυνόμε, ο κύριος είναι τύφλα στο μεθύσι και με απειλεί με φόνο!…»

            «Απειλήσατε την κυρία με Έλλη με φόνο!… Είστε καλά!».

            «Το τρα… τραγούδι φταίει!… Δε δε λέει πως η Έλλη θεθέλει σκοκότωμα!…».

            «Καλά κάνει! Οδηγείτε μεθυσμένος! Μήπως είστε ο Ιουλιανός ο Παραβάτης»

            «Οόχι! Σουσούλα με λένε!…  Το γραγράφει και η ταυτατότητα…».

            «Δεν το πιστεύω! Για δώστε σας παρακαλώ την ταυτότητά σας;».

«Δε… δεν έχω…».

«Την άδεια κυκλοφορίας, το δίπλωμα, περάσατε ΚΤΕΟ κλπ…»

            «Πεπέρασα, αλλά με βρήκαν πολύ χοχοληστερίνη… Για αλκοόλ δε γραγράφει τίποτα! Να! εδώ το το έχω…» και έβγαλε τις εξετάσεις αίματος από την τσέπη.

            «Αυτό το ΚΤΕΚΤΈΟ… είναι για σας κύριε! Που να σας πάρει η ευχή, μπερδέψατε κι  εμένα. Περάσατε ΚΤΕΟ μόνο το κορμί σας! Εγώ θέλω το ΚΤΕΟ του αμαξιού… Για δώστε μου την Ασφάλεια!».

            «Είσαι της Ασ… Ασ… Ασφαλείας;…».

            «Της Τροχαίας είμαι… Το ίδιο είναι! Αλλά μη αλλάζεις κουβέντα…».

            «Το τότε να ’ρθει η κυκυρία τρο…τροχαία… να με παπάρει τα στοιχεία».

            «Άσε τα παπάρια τώρα και δώσ’ μου την ασφάλεια του αμαξιού!».

            «Δε… δεν έχω…».

            «Δεν έχεις ούτε ασφάλεια, και οδηγείς μεθυσμένος!…».

            «Εγώ μεμεθυσμένος… Έχω να πιω πιω… από το μεμεσημέρι… κλουκ…».

            «Τώρα τι είναι!… Οδηγώντας πίνατε; Το ξέρετε πως για τις παραβάσεις αυτές θα σας κατασχέσουμε και το αμάξι! Πώς κυκλοφορείτε κύριε!…».

            «Με τα ποπόδια…».

            «Και πού είναι το αμάξι σας!…».

            «Δε… δεν έχω…».

            «Τι!!!… δεν έχετε αμάξι!!!… Και τι ήρθατε να κάνετε εδώ πέρα;…».

            «Ήρθα από πεπεριέργεια… κλουκ. Και με την ευ ευκαιρία να κακάνω κι εγώ ένα τετέστ για να δω που που… βρίσκομαι! Με με έπιασες;».

            «Ακούμπησε στο αμάξι του κυρίου να σου κάνω ένα τεστ! Εεέτσι μπράβο…». Λες και θα του σφράγιζε κάποιο δόντι!

            «Τι λελέει το εργαλείο;… Πού πού βρίσκομαι κακαπετάνιε;…».

            «Στο δρόμο για το πουπουθενά! Με παρέσυρες σε σαρδάμ μπερκρούλιακα».

            Ο μεθυσμένος επισκέφτηκε την ρετσίνα, που είχε αφήσει επάνω στο τοιχίο, κι αφού στανιάρισε, επέστρεψε για να τακτοποιήσει μια ακόμα εκκρεμότητα λέγοντας:

            «Δε μου λες κακαπετάνιε; πώς λέγεται η οδός που οδηγεί στο πουπουθενά!»

«Μακαρία!».

«Να είσαι κακαλά…».

«Γιατί ρωτάς;…».

«Από πεπεριέργεια…» και χάθηκε στα γέλια.

Μετά από μερικούς ελέγχους να τον πάλι τον μεθυσμένο!

«Καπετάνιο! Κι άλλη απορία! Η τετελευταία! Τι αριθμό έχει αυτή ο οδός;».

«Τρία εξάρια! 666!… Είναι διαολεμένη!».

«Δδηδηλαδή: Έξ σέξ σέξ!… Εξ σεξ σεξ… Εξ σεξ σεξ…

Για να μη ξεχάσει τον αριθμό τον επαναλάμβανε μέχρι το τοιχίο. Και καθώς η επανάληψη αυτή ακουγότανε σαν να έλεγε, σεξ σεξ σεξ, όσοι τον ακούσανε κάνανε το σταυρό τους. Και κάποιος είπε: Πρώτη φορά ακούω μεθυσμένο μιλά για σεξ…».

Ο Ζησούλας αγκάλιασε με το ένα του χέρι την κολώνα που ήταν δίπλα του, κι αντί να γυρίσει την πλάτη προς τον κόσμο, την έστρεψε προς το τοιχίο και άρχισε να ουρεί ανακουφιστικά. Ξαφνικά ένας άλλος περίεργος, συνδυάζοντας περιέργεια και παρατηρητικότητα, παρατήρησε το παντελόνι του να αλλάζει σταδιακά χρώμα. Οπότε πλησιάζει τον μεθυσμένο και του λέει:

«Συγγνώμη κύριε. Βγάλατε λάθος μάνικα… Με την μεσαία κατουράνε…».

«Γιατί κοικοιτάς εμένα; Δε σε ενδιαφέρουν οι παπαραβάσεις των οδηγών;».

«Από πεπεριέργεια… Φτού σου! Μου κόλλησε κι άλλο σαρδάμ ο μπούφος!».

            «Εγώ μπούφος!…».

            «Όχι εσύ μωρέ, και τσιτώθηκες τόσο! Η αφεντιά σου!…».

            «Αααα! Έτσι πες ντε!… Είπα κι εγώ!…».