Ορθοδοντικός Δώρα Μπαρτζιώκα

center

Euromedica

euromedica ygeia

Στουρνάρα, είσαι ακίνητος! Ή κάνω λάθος;

Νίκος Παπαδόπουλοςτου Νίκου Παπαδόπουλου*

«Ακίνητος», σε πληροφορεί η εφαρμογή της Ναυτεμπορικής, «ο Στουρνάρας σε ουσιαστικές αλλαγές» κι εγώ λέω «κουνήστε τον βρε παιδιά να πάρει μπρος»! Σε άλλο άρθρο διαβάζω ότι ο Αλέξης Τσίπρας είχε συνάντηση «με υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ» κι αναρωτιέμαι «ποιον Σεργκέι Λαβρόφ απ’ όλους τους υπουργούς Εξωτερικών;». Αν τα «κόστη» δεν ήταν..

τὀσα πολλά για την δόλια μας γλώσσα «συν τον (εξαιρούμενο κατά τα άλλα) ΦΠΑ» δεν θα έκανα τον κόπο να γράψω δυο λόγια με την γνώμη μου για την ασυνεννοησία που έγινε ανόητη συνεννόηση αδαών κι ημιμαθών.

Για να λύσω τα αινίγματα όσων δεν κατάλαβαν ακόμη τι εννοώ με τις λέξεις στα ομοιωματικά, να εξηγἠσω τα μαργαριτάρια μήπως και πιάσουμε από την άκρη τον μίτο της Αριάδνης.

Ο Στουρνάρας είναι «αμετακίνητος» κι όχι ακίνητος· ο άνθρωπος – δόξα τω Θεώ – έχει και πόδια και όχημα άνετο.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας είναι ένας και μοναδικός· γι’ αυτό έχουμε στα Ελληνικά το οριστικό άρθρο «τον». Οπότε ο Τσίπρας συναντήθηκε με «τον υπουργό».

Πταίσματα θα μου πείτε, λόγος να γίνεται.

Το ότι η λέξη «κόστος» δεν έχει πληθυντικό είναι κι αυτό λεπτομέρεια. Αλίμονο, εδώ είμαστε ακίνητοι στις θέσεις μας, συναντούμε υπουργό Λαβρόφ, τα κόστη της κατακρεούργησης θα μας πειράξουν;

Όταν πας όμως στο ταμείο να πληρώσεις και εκπλήσσεσαι γιατί η τιμή είναι 23 τοις εκατό παραπάνω, σου λένε: μα κύριε, η τιμή είναι «σύν ΦΠΑ». Κι εσύ ο κακόμοιρος που έμαθες ότι το (+) δείχνει συμπερίληψη (inclusion στα αγγλικά) και θα έπρεπε να δώσει να καταλάβει ο κόσμος ότι ο ΦΠΑ συμπεριλαμβάνεται, εκπλήσσεσαι. Λάθος, φίλε μου. Το «μείον ΦΠΑ» (-), που θά ‘πρεπε να σημαίνει την εξαίρεση (exclusion αγγλιστί) έχει εξοβελιστεί γιατί δεν μπερδεύει, αλλά κάνει τα πράγματα λιανά.

Όταν λοιπόν όλοι μας ως κοινωνία προσποιούμαστε ότι καταλαβαίνουμε π.χ. τι μας λένε οι δαιδαλώδεις νόμοι μας, ενώ στην ουσία ούτε ο νομοθέτης δεν μπορεί να ερμηνεύσει τις αντιφάσεις του δημιουργήματός του, γιατί να ζητήσουμε από τον ημιμαθή που (άλλο μαργαριτάρι αυτό) έχει αναπαράξει (sic. έχει αναπαραγάγει είναι το σωστό) μια τέτοιου είδους γλωσσική εκτροπή να την διορθώσει; Έλα ντε!

Άρα υπάρχει στην παιδεία η επιμονή να διδαχθεί η γλώσσα όχι ως χρησιμοθηρικό εργαλείο εξασφάλισης κάποιου εἰδους «μέλλοντος» με σπουδές και βύσματα, αλλά ως εργαλείο επικοινωνίας; όχι, σας το λέω με σιγουριά. Το συμπέρασμα οπότε απλό: ούτε εμείς, ούτε κανένας άλλος είμαστε σε θέση να αλλάξουμε την κατρακύλα και να κάνουμε τον Σίσυφο· το πλήθος ψάχνει για τέτοια εύκολα θύματα να τα κατασπαράξει. Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε είναι να διδάσκουμε και να μιλάμε καλά ελληνικά, καθώς και να διορθώνουμε αυτούς που δεν το κάνουν· γιατί για ν’ αλλάξουν τα πράγματα πρέπει ν’αλλάξουμ’ εμείς. Τελεία και παύλα.

 

*Ο Νίκος Παπαδόπουλος έχει πτυχίο Θεολογίας του Α.Π.Θ., με μεταπτυχιακό στο Nijmegenκαι παιδαγωγική επάρκεια (Postmaster) στο Amsterdamγια το μάθημα της Θρησκευτικής Αγωγής. Επί του παρόντος εργάζεται ως θεολόγος στην ολλανδική μέση εκπαίδευση και παράλληλα σπουδάζει Κλασσική Φιλολογία.