Γράφει ο Βαγγέλης Μπάκας

 

       Από την αβιταμίνωση στην παχυσαρκία! Έτσι είναι ο Έλληνας, παίζει πάντα από τα άκρα!

       Από την στιγμή της σύλληψης του εμβρύου αρχίζει και η προσπάθεια για το αίσιο αποτέλεσμα. Προστασία μητέρας, φαρμακευτική αγωγή, διατροφή κλπ. Και μόλις κοπεί ο ομφάλιος λώρος, (καμιά σχέση με την λούρα) η διατροφή είναι άμεση με βασικά εργαλεία το μπιμπερό για το γαλατάκι, και το κουταλάκι για την κρεμούλα. Και ύστερα, χαίρε πλάτος αμέτρητο.

       Εξαίρεση αυτού του κανόνα αποτέλεσε το εγγονάκι του κυρίου Όρνιογλου το οποίο, αν και είχε φάει τεράστιες ποσότητες κρέμα, δεν έλεγε να πάρει επάνω του. Είχε περάσει τα έξι του χρόνια και δεν ήταν ούτε έξι κιλά!

       Ο παππούς με την γιαγιά οι οποίοι είχαν την ευθύνη της διατροφής αποδίδανε την αδυναμία του στην ανορεξία. Να τι λέγανε: Είναι πολύ κακόφαγο παιδί και ναζιάρικο!

       Και τι δεν κάνανε για να αδειάσει ο μπούλης το βαθουλό μπολ, και με τι δεν γαρνίρανε την κρέμα του. Πότε έριχναν μέλι μέσα, πότε ζάχαρη, και μερικές φορές την λύση την έδιναν τα τάματα όπως:

     «Άμα φας ακόμα ένα κουταλάκι Μάικλ (του είχαν Γερμανικό όνομα) θα σε πάρουμε ποδήλατο».

       Το παιδί μερικές φορές έκανε εμετό, αλλά η επιμονή των παππούδων ίδια και χειρότερη.

       Οι παππούδες δεν λέγανε ούτε τηλεφωνικά το πρόβλημα στους γονείς, οι οποίοι βρισκόταν στη   στην Γερμανία, για να μην τους στενοχωρήσουν. Και η κατάσταση ανορεξίας είχε φτάσει πλέον στο απροχώρητο, όταν είχε φτάσει ακόμα μια γερή παρτίδα κρέμες από την Γερμανία!

        Αυτές τις κρέμες τις έστελνε ο γαμπρός τους. Κι αφού είδαν πως ο μικρός τις έτρωγε με το ζόρι και με τάματα, τους γράψανε να αλλάξουν κρέμες γιατί τις είχε σιχαθεί. Και τι δεν του είχανε τάξει για να φάει δεύτερη κουταλιά!

        Κάτι άλλο συνέβαινε πλέον αλλά τι; Δεν μπορεί να τους στέλνανε κουβάδες με κρέμες, λες και θα σοβατίζανε τοίχο κι αυτό να έτρωγε μια κουταλιά και με το ζόρι; Να η λύση του προβλήματος. Της απάτης καλύτερα:

        Ο γαμπρός τους εργαζότανε στην εταιρία ΝΙΝΕΑ και έστελνε τους κουβάδες αυτούς σε κάποιον φαρμακοποιό. Εκείνος μοίραζε το περιεχόμενο σε εκατοντάδες μπλε κουτάκια, και τα διοχέτευε στην αγορά.

        Μπορεί η απάτη να ήτανε επαίσχυντη, αλλά η μοιρασιά του πλούτου ακριβοδίκαιη. Όμως, να τι λέει μια παροιμία. Ο Θεός βοηθάει τον κλέφτη, αλλά βοηθάει και τον νοικοκύρη. Όταν κάποιος που γνώριζε την απάτη, και ζήλευε τον απατεώνα που είχε πάρει Μερσέντες με τα λεφτά της απάτης, τον κάρφωσε. Και μη φαντασθείτε στην εταιρία! Στον πεθερό του τον κάρφωσε. Να τι του είπε:

       Ο παππούς ταϊζει τον εγγονό σου με κρέμα η οποία είναι για σοβάτισμα μάγουλων κοριτσιών!

       Ο γαμπρός πήρε το αεροπλάνο και άρον τον άρον στο χωριό. Και αντί για καλημέρα να τι είπε:

       «Ζει το παιδί;».

       «Γιατί να μη ζει; Τι έπαθες;».

       «Τις κρέμες που τις έχεις;».

       «Τις έφαγε όλες…». (Μάλλον τις είχανε εξαφανίσει ή τις πουλήσανε)

       «Και το παιδί που είναι;».

       «Στο νοσοκομείο… Έχει αλλεργία και φαγούρα!».

       «Καλά βρε πεθερέ! Τάιζες το γιο μου τόσον καιρό με κρέμα ΝΙΝΕΑ και ήθελες να δυναμώσει! Αυτές οι κρέμες είναι για το πρόσωπο!».

       «Τις κρέμες οι οποίες είναι για το πρόσωπο δεν τις βάζουν σε κουβάδες, αλλά σε μικρά γαλάζια κουτιά! Κατάλαβες γαμπρέ;».

       «Εγώ ξέρω να διαβάζω πεθερέ. Άμα η κρέμα αυτή ήταν νιβέα δεν θα την γράφανε ΝΙΝΕΑ με κεφαλαία γράμματα!».

       «¨Μπορεί να έκανα κι κανέναν αλάγουν!»

       Ορθογραφικό λάθος σε κορυφαία φίρμα κρέμας πρώτη φορά ακούστηκε!

        Καλή Σαρακοστή.