Πέτρος Χ. Λόλας

Ο Περικλής στον Επιτάφιο, ανάμεσα στα σπουδαία λόγια που είπε στους Αθηναίους πολίτες για τη Δημοκρατία,  της «Χρυσής Αθηναϊκής Δημοκρατίας» όπως την  αποκάλεσε η Ιστορία και μας την έμαθαν και στο Σχολείο,  δεν ήταν μόνο

«..ανδρών γαρ επιφανών πάσα γη  τάφος…»

Ήταν και η επισήμανση-παραίνεση στους πολίτες «Μόνον εμείς (οι Αθηναίοι) θεωρούμε ότι όποιος μένει αμέτοχος στα κοινά δεν είναι φιλήσυχος αλλά άχρηστος»

Στη γλώσσα του Περικλή  «μόνοι γὰρ τόν τε μηδὲν τῶν δε μετέχοντα οὐκ  ἀπράγμονα, ἀλλ “ ἀχρεῖον νομίζομεν»

Ο Κακριδής το απέδωσε με  «Μόνο εμείς θεωρούμε πως είναι όχι μόνον αδιάφορος, αλλά και άχρηστος εκείνος που δεν ενδιαφέρεται στα πολιτικά.»

Και κατά μια άλλη απόδοση «Γιατί όποιον δεν θέλει να πάρει μέρος στα πολιτικά, στην Αθήνα τον βλέπουν σαν έναν άνθρωπο άχρηστο, όχι ήσυχο.»

Ο Αριστοφάνης  στους «Ιππής» κατάγγειλε τη δημαγωγική πολιτική των ΄Πολιτικών΄ λέγοντας το πολύ επίκαιρο και σήμερα  «Ήκαλλ’,  εθώπευ’, εκολάκευ’, εξηπάτα» που

μεταφράζεται

«Τον κανάκευε,  τον χάιδευε,  τον κολάκευε, τον εξαπατούσε», εννοεί το Λαό με  συνεχή και επαναλαμβανόμενη προσπάθεια παραπλάνησης του.

Τα λόγια παραπάνω ήταν αυτά που έδωσαν το έναυσμα, την ιδέα στο γράφοντα να γράψει το άρθρο γιατί δε βολεύεται  να είναι  ΄αδιάφορος και άχρηστος΄, ούτε να Τον κανακεύουν,  χαϊδεύουν,   κολακεύουν,  εξαπατούν  οι πολιτικοί κατ’  εξακολούθηση.

Δεν ξεχνώ ότι είπατε, όλοι «Εμείς θα κυβερνήσουμε με ένα μικρό Υπουργικό Συμβούλιο, ευέλικτο και αποτελεσματικό»

Θυμάμαι τι έγινε  Ήταν με  30 , έγινε με 40, έγινε με 50, και τώρα έχει  63. Δεν το πάμε στα 67 που παίρνουμε και σύνταξη! «Λεφτά υπάρχουν»  Το είπατε και αυτό. Άρα μπορεί η ΄ισχυρή΄ οικονομία μας να πληρώνει  πολλούς, όσους θέλουμε υπουργούς.

Θυμάμαι ότι είπατε «Αυτή είναι η Ελλάδα» Έμεινε ιστορική  φράση στην πολιτική ζωή. Την επικαλείστε  συχνά  εσείς οι πολιτικοί μας.

Και αναρωτιέμαι δεν διάβασαν  τι είπε ο Περικλής στον Επιτάφιο «…Πρέπει να βλέπετε το μεγαλείο της πολιτείας στις καθημερινές της εκδηλώσεις και να συλλογίζεστε πως της το έδωσαν άνδρες γενναίοι που είχαν το αίσθημα του καθήκοντος και μεγάλη φιλοτιμία σε κάθε έργο που αναλάμβαναν…». Δεν το θυμούνται; τους το έκαναν στα πολιτικά μαθήματα τα κόμματα τους, αλλά δεν μας  υπολογίζουν, φοβάμαι το χειρότερο, μας  περιφρονούν. Εκτός αν δεν είναι «… άνδρες γενναίοι που είχαν το αίσθημα του καθήκοντος και μεγάλη φιλοτιμία …..»

Γιατί  δεν κάνουν πράξη  το «Για την Ελλάδα ρε γ…….»

Είπατε «Η Ελλάδα είναι μικρή Χώρα»

Και ως μικρή Χώρα ΄κλαίμε ΄ τη κακιά μας την ώρα. Μοιρολατρία !

Ξέρω ότι υπάρχουν πολλές μικρές Χώρες, αλλά είναι ΄ισασμένες΄ και  πανίσχυρες

Είπατε «Αν λέγαμε την αλήθεια για τα τραίνα δεν θα ταξίδευε κανένας»

Τι έγινε; Τα Τέμπη.  Αυτό που οι πολιτικοί (και η Κοινωνία) ακόμα δεν ξεκαθάρισαν τι είναι,  δυστύχημα, εθνική τραγωδία, ανείπωτη τραγωδία, μετωπική σύγκρουση, έγκλημα;  

Και οι δημοσκοπήσεις δε δείχνουν εμπιστοσύνη  στη Δικαιοσύνη. Θα μάθουμε και πότε τι ήταν;

Κάποιος έγραψε στον τοίχο με μπογιά «Τα Τέμπη δεν ήταν ατύχημα» και ένας άλλος «Δεν είναι ατυχήματα, είναι κοινωνικός πόλεμος»  Μπορεί αυτός να ήταν ένας αγανακτισμένος.

Δεν ξεχνώ ότι είπατε «Θα τιμωρηθούν όλοι όσοι έχουν ευθύνη, όσο ψηλά και αν βρίσκονται»

Θυμάμαι τι έγινε. Μόνο ένας τιμωρήθηκε. Και αυτός από απρονοησία  του και   την προκλητικότητα του.

Θυμάμαι ότι αυτό δεν παραδειγμάτισε, ούτε συγκράτησε κάποιους και φτάσαμε  σε παραπομπές, εξεταστικές,   προανακριτικές,, αίτημα Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για άρση ασυλίας βουλευτών.  Και το χειρότερο ! Δεν φαίνεται φως.

Η ατιμωρησία των πολιτικών στη Χώρα είναι  δεδομένη, μάλιστα  με ΄Συνταγματική επιταγή΄ με το ΄διάσημο΄  άρθρο 86.  Το ΄καταραμένο΄. Και όπου αυτό δεν μας καλύπτει ανακαλύπτουμε την πλειοψηφία των 151 και ΄καθαρίζουμε΄

Και συ Λαέ βασανισμένε μη ξεχνάς τι ομολόγησε το ίδιο το Κράτος «Η κάθε Εξεταστική Επιτροπή ακολουθεί την Κυβερνητική, ή την Κομματική εντολή»

Είπατε «Αναλαμβάνω την πολιτική  ευθύνη» Όχι ένας, πολλοί, και με μεγάλη  ευκολία μάλιστα.

Θυμάμαι τι έγινε.  Ποινική ευθύνη δεν αποδόθηκε, δεν   καταλογίστηκε σε κανέναν, ακόμα και σε ιδιαίτερα σοβαρές παραλείψεις-παραβάσεις καθήκοντος. Οι αναγνώστες θα θυμηθούν πολλές τέτοιες περιπτώσεις με αφορμή το άρθρο.

Δεν ξεχνώ ότι είπατε και συνεχίζετε ακούραστοι  «Θα πατάξουμε την Ακρίβεια»

Βλέπω τι έγινε και συνεχίζει να γίνεται. Οι τιμές ΄τρέχουν΄ και ΄τραβούν΄ αδιάκοπα την ανηφόρα. Και κατά τα επίσημα στοιχεία η Χώρα  μας έχει ένα όχι ασήμαντο  ποσοστό συνανθρώπων μας που τα χρήματα τους φτάνουν μόνο για 20 μέρες το μήνα

Αξίζει να ειπωθεί εδώ τι πιστεύουν πολλοί και δικαιολογημένα λένε «Τι δίνουμε εμείς, τι μας δίνουν αυτοί και αν μας δίνουν κάτι γιατί δεν φτάνει  αυτό ως  εμάς !»

Δεν ξεχνώ ότι όλοι είπατε «Παραλάβαμε άδεια Ταμεία»

Θυμάμαι τι έγινε. Δεν λογοδότησε κανείς. Αντίθετα, κυβερνήσατε και μοιράζατε χρήματα καυχόμενοι ότι η οικονομία  της   Χώρας  είναι ισχυρή και αποτελεί υπόδειγμα  για άλλες Χώρες. Ποιες άλλες Χώρες; Ποια ισχυρή οικονομία; Τα στοιχεία από την ΕΕ λένε ότι είμαστε 27^οι , δηλαδή τελευταίοι σε αγοραστική δύναμη.

Είπατε  «Λεφτά υπάρχουν»

Θυμάμαι τι έγινε. Δεν εντοπίστηκαν, δεν εισπράχτηκαν και η Χώρα χρεωκόπησε, πήγε στο ΔΝΤ. Έγινε πρωτάκουστη περικοπή στις αποδοχές, σε κάποιους ακόμα και 55%

Μήπως  τελικά έγινε αυτό που είπατε «Μαζί τα φάγαμε» !

Πάντως εγώ, ξέρω και πολλούς άλλους, δεν ΄έφαγα΄. Έχω μόνο τη σύνταξη και  αυτή περικομμένη κατά  55% . Αλήθεια, ποια ήταν η περικοπή  στη Βουλή!

Δεν ξεχνώ ότι είπατε «Ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο»

Θυμάμαι ότι μέχρι σήμερα δεν έγινε  ακόμα εφικτό να μάθει ο Λαός την απάντηση.

Είπατε «Δεν θ’ αφήσω πέντε νταβατζήδες και πέντε συντεχνίες να χειραγωγήσουν την πολιτική ζωή της χώρας»

Ξέρω τι αίσθηση έχει και τι λέει  ο καθημερινός πολίτης. Οι ΄εθνικοί εργολάβοι΄ και ΄ όχι μόνο συνεχίζουν να ΄ρυθμίζουν΄ τα πράγματα. Νέμονται  τα δημόσια έργα, λύνουν τα προβλήματα τους, αυξάνουν τα ΄έχοντα΄ τους. Τα δικά μου κατακιτρoκυλούν. Αλλά, καλά να πάθω, αφού δε φρόντισα να γίνω επιτήδειος!

Δεν ξεχνώ ότι είπατε «Εμείς θα καταργήσουμε τα διόδια» Μάλιστα υπήρξε και Κίνημα. ΄Δεν πληρώνω΄

Τι έγινε;  Από 1,40 το 2002, σήμερα είναι 4,50 στο Μοσχοχώρι. Αλλού από 2 τώρα είναι 4,70, σχεδόν 1600 δρχ. παλιά αυτό ήταν μια ΄περιουσία΄ Απίστευτο. Να επισημανθεί εδώ ότι τα διόδια αυτά εισπράττονται σε τμήματα που το δρόμο τον κατασκεύασε η Κυβέρνηση και όχι οι καρπούμενοι τα διόδια.

Αλήθεια, έχει υπολογίσει η Κυβέρνηση πόσα χρήματα ξόδεψαν οι κατασκευαστές και πόσα εισπράξαν έως  τώρα ; Η αίσθηση – γνώμη πολλών μας είναι ΄πρόκειται για κατάχρηση και κλοπή΄

Δεν ξεχνώ ότι είπατε «Εμείς θα καταργήσουμε το Μνημόνιο με ένα Άρθρο»

Όλοι ξέρουμε τι ζήσαμε, όχι την κατάργηση, αλλά  τα 4 μνημόνια με τις δυσβάστακτες συνέπειες .

Είπατε «Οι ευθύνες θα αποδοθούν σε όποιον τις έχει όσο ψηλά και αν βρίσκεται» «Το μαχαίρι θα φτάσει ως το κόκκαλο»

Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς (το λέει και το τραγούδι) που πιστεύουμε ότι κατάντησε ΄ανέκδοτο΄. Και ακόμα, ότι η ιστορία της Χώρας είναι γεμάτη από αδιαφάνεια και αδικίες Κατάντησε να θεωρούμε την ατιμωρησία και τη μη λογοδοσία κανονικό μέρος της ζωής μας

Δεν ξεχνώ τι είπατε «Οχυρώσαμε τη χώρα, πήραμε όλα τα μέτρα, ώστε να προλάβουμε τις καταστροφικές πυρκαγιές»

 Ξέρω και ζω, διαβάζω στα ΜΜΕ  κάθε χρόνο   να  καίγεται  σχεδόν  η  μισή Χώρα!

Είπατε, όχι μια φορά, αλλά πάντα προεκλογικά «Δεσμευόμαστε να υλοποιήσουμε όλες τις υποσχέσεις μας». Αφού το ξέρετε και οι ίδιοι, δεν μπορείτε να το κάνετε,  τι τα  υπόσχεσθε!

Θυμάμαι τι είπε, απογοητευμένος και αγανακτισμένος  πολίτης: πλημμυροπαθής στη Θεσσαλία «Δεν μπορώ να δεχτώ ότι δεν με υπολογίζουν». Και θα συμπλήρωνε κάποιος «Με υπολογίζουν μόνο προεκλογικά»

Και ακόμα δεν ξεχνώ τι λέτε «πριν τις εκλογές λέγονται  κάποια ψέματα» Και αναρωτιέμαι. «με θεωρούν χωρίς τη στοιχειώδη νοημοσύνη;». Ενσυναίσθηση και  αυτοσεβασμός δεν υπάρχει ;

Είπατε «είμαστε 151 και μπορούμε να αποφασίζουμε όπως θέλουμε»

Ξέρω ότι μια Δημοκρατία  που παίρνει αποφάσεις με μια ψήφο διαφορά δεν είναι μια ισχυρή, δίκαιη  Δημοκρατία, πιστεύω ότι είναι μια στρεβλή Δημοκρατία, αλαζονική που αυθαιρετεί.

Πιστεύω πως αν ζούσε σήμερα ο Διογένης θα  έλεγε «γυρεύω πολιτικούς  γενναίους που έχουν το αίσθημα του καθήκοντος και μεγάλη φιλοτιμία …..»

Δεν ξεχνώ το «Η Χώρα βρισκόταν στο χείλος της καταστροφής από επικείμενη κομουνιστική συνομωσία και ανταρσία»

Θυμάμαι φυλακές και εξορίες με ενοίκους τους  κομουνιστές. Εκεί συνωμοτούσαν  και θα έκαναν  ανταρσία να καταλάβουν τη Χώρα!

Αρκετά  χρόνια αργότερα η ιστορία θα γράψει την παραδοχή «εκείνη την περίοδο η Ελλάδα δεν διέτρεχε άμεσο κίνδυνο  από τον κομουνισμό»

Μήπως ξαναγυρίζουμε στην εποχή του Αριστοφάνη που είπε «Βρώμικη φωνή, κακή ανατροφή, είσαι χυδαίος, τα έχεις όλα όσα χρειάζονται για να ασχοληθείς με την πολιτική»

Πούσε ελευθερωτή μας Γέρο του Μωριά  να ιδείς τι κάναμε με την παραίνεση  σου στους νέους στην Πνύκα «… Εἰς  ἐσᾶς μένει νὰ  ἰσάσετε καὶ νὰ στολίσετε τὸν τόπο, ὁποὺ ἡμεῖς ἐλευθερώσαμε…»

Δεν ξεχνώ ότι όλοι επικαλείστε το «Βαθύ Κράτος» για τις διάφορες δυσλειτουργίες, τις διαχρονικές παθογένειες  και όχι μόνο, του κράτους που δεν το ισιώνετε.

Τότε, τι νόημα έχουν αυτά που είπατε «Επανίδρυση του Κράτους», «Πράσινη Ανάπτυξη», «Αναγέννηση  του Κράτους»  και τελευταία   «Επιτελικό Κράτος»!

Έζησα και ξέρω ότι το «Βαθύ Κράτος» δεν είναι μόνο βαθύ, αλλά και «σκοτεινό  και παρακράτος» Γι’ αυτό το ίδιο το Κράτος αναρωτήθηκε   «ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο»

Θυμάμαι την παραίνεση του Γέρου του Μωριά «…να εισάσετε….τον τόπο…» και δεν μπορώ  να δεχθώ ότι ζω σήμερα σε μια χώρα που ακόμα δεν «ίσαξε»

Πούσε Μαντώ Μαυρογένους  που ξόδεψες όλη την περιουσία σου στον αγώνα του 21  να ιδείς πως  και που η Πατρίδα σήμερα ΄μοιράζει΄ το βιός της !

Πούσε Καραϊσκάκη να  περιλάβεις όσους τους πρέπει με την ελευθεροστομία σου κατεβάζοντας καναδυό  ΄ντοπιολαλιές΄ και ΄καντήλια΄ κατά πως λέει ο Λαό,  μπας και συνέλθουν !   Μπας και γίνουν  «…..άνδρες γενναίοι που είχαν το αίσθημα του καθήκοντος και μεγάλη φιλοτιμία σε κάθε έργο που αναλάμβαναν…» όπως εκείνοι οι Άρχοντες  στη Δημοκρατία επί Περικλή  .

Πού είστε  Τερτσέτη, Σαρτζετάκη με το ΄ανάστημα΄ σας να αποδώσετε το δίκαιο στον καθένα όπως έπραξε !

ΥΓ. Ένα δημοτικό που κάθε που το θυμάμαι, ή το ακούω με συγκινεί και δεν μπορώ να ¨βολευτώ΄, να αράξω στον καναπέ είναι το  «Αλησμονώ και χαίρομαι, θυμιούμε και λυπάμαι»