ράφει ο Βαγγέλης Μπάκας

Καμιά σχέση με την «Κόχη της ντροπής» του αλβανού Ισμαήλ Καντερέ!

Πρωινάδικα, μεσημερινάδικα, απογευματινάδικα και βραδινάδικα. Και όλα μαζί συνθέτουν τέσσερα πλήρη γεύματα με αρκετές πρωτεΐνες! Ήτοι: Μπούτι, στήθος, γάμος, διαζύγιο!

Σιαλβάρ βορ… Φάρμα κι… Fortune GR… και δεν συμμαζεύεται!

          Πόσο θα τραβήξει ακόμα αυτή η κατάντια μας! Κάποιοι προσβλέπουν στην περιέργεια. Κάποιοι στη λαγνεία γυμνού. Και η επιμόρφωση χτυπάει κόκκινο! Όπου να ναι θα έρθουν και οι ειδήσεις με τις γυμνόστηθες κοπέλες. Όπως στα προοδευτικά κράτη! Κάντε υπομονή! Κάτσε Λάκη!… Σήκω Ιορδάνη!…

      Χίλιες φορές να βλέπετε επαρχιακά κανάλια παρά τις αθλιότητες αυτές. Δεν σας μπάνιασε ακόμα η κυρα Μπάνια με εκείνη την μάγκικη προφορά-ύβρη-ειρωνεία στους συνανθρώπους μας τους οποίους αδίκησε κατάφωρα η φύση! Πρέπει λοιπόν να τους τιμωρήσει κι ο άνθρωπος!… Τόσο πολύ σας διασκεδάζει αυτός ο κατήφορος και δίνετε τέτοια ποσοστά τηλεθέασης στα ….κάναλα της πεντάρας!

            Παντρεύτηκε η τάδε. Χέστηκα.

            Χώρισε ο τάδε… Παρομοίως…

        Σκοτώθηκαν κάποιες χιλιάδες παιδιά στη Γάζα. Πεθάνανε χιλιάδες παιδιά από ασιτία. Εξαφανίστηκαν, τραυματίστηκαν, και ακρωτηριάστηκαν κάποιες εκατοντάδες άλλες χιλιάδες! Και τι έγινε! Δικά μας είναι; Δικός μας θα ήταν μόνο ο Εμπαπέ, εάν είχαμε πολλά λεφτά για να τον αγοράσουμε. Για την ώρα πάντως αγοράζουμε μόνο την μπλούζα του! Ας ευχηθούμε πως δεν θα μας πλασάρουν και το βρακάκι!

           Οι χωρισμοί ξεπεράσανε τους γάμους! Οι θάνατοι τις γεννήσεις! Ευτυχώς που επινοήθηκε ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών, για να λυθεί επί τέλους και το φλέγον δημογραφικό μας πρόβλημα…

           Τα παιδιά μας, τα οποία θέλουν να παντρευτούν χωρίς να χωρίσουν, πώς να το αποφασίσουν χωρίς δουλειά και όνειρα!

        Οι ελιές καρποφόρησαν κι εφέτος, αλλά το λάδι στον ουρανό! Ποιος θα τις μαζέψει; Πάει η εποχή που ο λαός μας πόρευε με ελιά και Κώτσιο Βασιλιά. Σήμερα ο λαός μας ξύπνησε. Προτιμά το παντεσπάνι της κυρίας Φωτίου!

           Δυστυχώς κάποιοι φτωχοί το χρησιμοποιούν μόνο για ξεμάτιασμα. Συγγνώμη λάθος. Γήτεμα το λένε. Ξεματιάζω θα πει βγάζω μάτια!

         Μαζεύουν οι επιτήδειοι κάποιες χιλιάδες άτομα σε μια ουρά Λεμούριου… και η οποία θυμίζει συσσίτιο στη Γάζα, για να θρυμματίσουν τις ψυχές τους σε κάποιο ριάλιτι. Στο σπίτι των γονιών δεν έχουνε κλάψει ποτέ. Στο μαντρί… αυτό σπαράζουν στο κλάμα. Ένα από αυτά τα παιδιά αυτά θα κερδίσει, ενώ για τα υπόλοιπα η λάμψη θα γίνει έρεβος! Και μάλιστα τόσο ξαφνικά, όπως όταν γίνεται διακοπή ρεύματος.

         Κατά τις μέρες των διαγωνισμών τα σηκώνουν τόσο ψηλά, λες και το κάνουν σκόπιμα για να σκάσουν κάτω με δύναμη! Άντε τώρα να ξαναβρούν τα παιδιά αυτά  τον βηματισμό τους, και να πορευτούν χωρίς ψυχολογικές κι άλλες συνέπειες. Εκείνο το ψυχοφθόρο μάντρωμα, με τον πιο βάρβαρο εμπαιγμό της προσωπικότητάς τους. με κάνει να οργίζομαι.

        Ποιος τους έδωσε το δικαίωμα αυτούς τους τύπους να παίζουν με τις ζωές των παιδιών και να σημαδεύουν την ψυχούλα τους μια για πάντα! Το ΕΣΡ (εσουρού) τι κάνει; Εμένα πάντως μου ακούγεται αρκετά νοσηρό!

        Λέμε πως γίναμε ευρωπαίοι. Λάθος. Μα δε βλέπετε τι κάνει ο ευρωπαίος! Ακόμα και δέκα λεπτά να καθίσει στην πλατεία, σε κάποιο καφέ, παγκάκι, ακόμα και στο τρένο, θα βγάλει κάποιο βιβλίο και θα διαβάσει. Τουτέστιν θα μορφωθεί. Αυτή κι αν είναι η δια βίου μάθησης, και όχι η δια βίου αμάθεια. Ακόμα και στην τουαλέτα διαβάζουν οι άνθρωποι! Θα μου πείτε και πάλι: «Χεστήκαμε…» Κάνουμε και τίποτα άλλο από το να ειρωνευόμαστε τα πάντα!

         Είδα κάποια μέρα τέσσερις αμίλητους νεαρούς στο καφενείο και νόμισα πως περιμένανε την τράπουλα με αγωνία να παίξουν μπιρίμπα. Τους παρακολουθώ από σχετική απόσταση και βγάζω το συμπέρασμα πως είναι όλοι παρεξηγημένοι μεταξύ τους. Δεν μιλάνε. Κάνουν όμως κάποιες κινήσεις με την δείκτη του χεριού, οι οποίες μου έδωσαν την εντύπωση πως συνεννοούνταν στην γλώσσα των μουγκών.

         Παριστάνοντας τον αφελή, πλησιάζω μια βουβή τετράδα και λέω, ζητώντας ευγενικά συγγνώμη, και τάχα μου απορώντας!

            «Τι γίνεται βρε παιδιά! Τι κάνετε; Αφού είστε παρεξηγημένοι, πώς προέκυψε η φιλία σας!».

            «Σερφάρουμε κύριε τάδε…»

            «Που θα πει;».

            «Κατεβάζουμε λάγνες εικόνες από το τάμπλετ με το δείκτη του χεριού! Αυτό ακριβώς κάνουμε κύριε τάδε! Έχετε πρόβλημα!».

            «Α… Τώρα κατάλαβα! Κι εγώ νόμισα πως καθαρίζατε φακές!!!».

            Έχουμε όμως κι εμείς οι έλληνες κάτι μοναδικό. Τον εγωισμό! Κι όσο άδειος είναι κάποιος, και πάσχει από πνευματική ένδεια, άλλο τόσο εγωιστής και ξερόλας! Τα ξέρει όλα. Ακόμα κι αν δεν έχει διαβάσει ποτέ στην ζωή του κάποιο βιβλίο. Η επιφοίτηση του Αγίου πνεύματος να είναι καλά! Να και η κλισέ απάντηση:

            «Δεν ξέρω εγώ μωρέ! Τι με πέρασες!…».

            Ξέρεις τον κακό σου τον καιρό φίλε μου. Αλλά τι λέω! Μακάρι να γνώριζες έστω και τον κακό σου τον καιρό! Τότε δεν θα πλημμύριζε το σπίτι σου! Θα έβαζες αναχώματα!

          Όλες οι κοπέλες θέλουν να γίνουν σταρ. Όλα τα αγόρια Μέσι! Άλλωστε προς τα εκεί σπρώχνουν τα παιδάκια εξ απαλών ονύχων! Τα μαντρώνουν στα ηλεκτρονικά παιχνίδια! Εκεί θα γίνουν πολύ μεγάλοι παίκτες, χωρίς να ιδρώσουν, αφού θα είναι καθιστά! Κι άντε να πείσεις τον κάθε Μπόμπο να σπάσει το κεφάλι του για να μάθει αριθμητική και ιστορία! Του αρκεί το βιογραφικό του Ρονάλντο!

       Τρώει κανείς συνεχόμενα από το πρωί ως το βράδυ! Εργάζεται χωρίς διακοπή όλη την ημέρα! Γιατί όμως να βλέπει συνεχόμενα όλη μέρα τηλεόραση! Πιστεύω πως οι περισσότερες οικογένειες ανοίγουν την τηλεόραση το πρωί και την κλείνουν το βράδυ, όταν πάνε για ύπνο. Φυσικά υπάρχουν περιπτώσεις που κοιμούνται νωρίτερα από την τηλεόραση, αφού προλαβαίνει εκείνη και τους αποκοιμίζει!

            Τι κάνουμε προγραμματισμένα εμείς οι έλληνες για να κάνουμε κι αυτό. Η βασική μας φιλοσοφία είναι να πορέψουμε και εφέτος. Έστω και με δανεικά!

            Να όμως που κάποτε τελειώνουν κι αυτά. Κι όταν ζητάμε κι άλλα, μας ζητάνε  να επιστρέψουμε πρώτα αυτά που χρωστάμε!

Κι αφού το ψάρι βρομάει από το κεφάλι, να τι προτείνω: Κατά τον όρκο των τριακοσίων (χωρίς Λεωνίδα Κύρκο) να βάζουν το χέρι κάτω από το τραπέζι. Θα είναι μια πρόοδος κι αυτή. Τουλάχιστον θα είναι νομιμοποιημένοι ηθικά… Το νομότυπον εστί και ηθικόν! Άλλωστε δια μίαν τιμήν ζώμεν!

Να και η προφητεία μου! Ένα από τα βιβλία μου που εκδόθηκαν έχει τίτλο: «Η λωρίδα της γάζας». Πόσο μπροστά έβλεπα τότε! Πόσο πίσω πήγε η Λωρίδα της γάζας σήμερα! Πόσες χρησιμοποιημένες γάζες χρησιμοποιούνται καθημερινά!…

Τριάντα, εξήντα, εκατό νεκροί κάθε μέρα. Εκατό διακόσιοι χίλιοι τραυματίες! Και η μικρούλα να λέει: Δεν θέλω προσθετικά πόδια. Θέλω τα δικά μου!

Πού θα τα βρεις κορίτσι μου, αφού είναι ακρωτηριασμένα από κάποια νάρκη! Αλήθεια! Τώρα το σκέφτηκα! Ποια να είναι άραγε η σχέση του ακρωτηρίου… με τον ακρωτηριασμό! Τι λέτε κι εσείς κύριε Μπαμπινιώτη! Θα την κατανοούσα καλύτερα, και θετικά, εάν αφορούσε το άκρο του τυριού!

Πολλά τα δεινά! Ανθρώπου δεινότερο ουδέν. Έλεγον οι αρχαίοι μας πρόγονοι.

Μπορείς να πας μπροστά με την όπισθεν; Έλεος!

Τάδε έφη Ζαρατούστρα! (Καμιά σχέση με την Έφη)