Οι πιο μαύρες δημοτικές εκλογές
Γράφει ο Βαγγέλης Μπάκας
Οι δημοτικές εκλογές, στις 12-10- 86, στο Μεγάλο Σειρήνι, πέρασαν στην ιστορία ως οι πιο μαύρες και τραγικές του χωριού μου!
Την ίδια μέρα, και συγκεκριμένα το απόγευμα, δυο αδερφές από το Μεγάλο Σειρήνι, η Κυριακή με την Ειρήνη, κάλεσαν μια φίλη τους από την Αμυγδαλιά για να κάνουν παρέα!
Εκείνη θα ερχότανε οδηγώντας τρακτέρ. Οι αδερφές βγήκαν από το χωριό για να την προϋπαντήσουν. Φτάνοντας όμως κοντά στο κοιμητήρι, και βλέποντας το τρακτέρ να κατηφορίζει, κρύφτηκαν μέσα σε κάτι θάμνους. Εκεί παραμόνευε ο χάρος! Και μόλις οι αδερφές πετάχτηκαν στο δρόμο για να τρομάξουν τη φίλη τους, εκείνη έχασε τον έλεγχο και έγινε το κακό! Το ανείπωτο δράμα! Η Κυριακή βρέθηκε κάτω από τον τροχό του τρακτέρ, κι ο θάνατος ακαριαίος! Ήταν ο ορισμός του φόνου εξ αμελείας, με δολοφόνο μια κακόγουστη παιδιάστικη φάρσα. Η άμοιρη Κυριακούλα ήταν μόλις είκοσι χρονών! Στην ηλικία την οποία προτιμούν και οι τραγουδοποιοί, όταν θέλουν να υμνήσουν τα ανήσυχα νιάτα όπως:
Ένα παλικάρι είκοσι χρονών τα άρματα του δώσαν για τον πόλεμο!…
Και τώρα: Μια κοπέλα είκοσι χρονών, τρόμαξε την φίλη της και την θέρισε ο χάρος!
Εύχομαι η Κυριακούλα να συνάντησε το παλικάρι αυτό αρματωμένο, στην πύλη του Παραδείσου, για να θερίσει τον άχαρο χάρο!
Μια τόσο αφελής και κακόγουστη φάρσα ήταν ικανή για να μετατρέψει, στιγμιαία, το γέλιο σε θρήνο! Και την χαρά, σε κλαυθμό και οδυρμό! Τι κρίμα!
Ήταν απόγευμα. Στα χωριά, Μεγάλο και Μικρό Σειρήνι, συνεχίζονταν η ψηφοφορία.
Το άτυπο γκάλοπ μιας παρέας ψηφοφόρων, έξω από το καφενείο, ήθελε νικητή τον εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ, με προτίμησή του από τον προσφυγικό κυρίως μαχαλά. Και οι της Ν. Δ. την προτίμηση του εκπροσώπου της από τον ντόπιο μαχαλά.
Όταν μαθεύτηκε το τραγικό γεγονός άλλαξαν άρδην οι συσχετισμοί, αφού αρκετοί από τους ψηφοφόρους του προσφυγικού μαχαλά δεν θα ψήφιζαν καθόλου. Να και η νέα εκτίμηση του γκάλοπ, όπως την κατέγραψε η γνωστή παρέα. Βλέποντας τώρα να προσέρχονται περισσότεροι νεοδημοκράτες για ψήφο διέβλεπαν ακόμα και ισοπαλία!
Ήταν Κυριακή μέρα εκλογών. Κυριακή λέγανε και την άτυχη εικοσάχρονη κοπέλα! Τι σύμπτωση κι αυτή!… Δυστυχώς όμως ο άχαρος Χάρος δεν της έκανε τη Χάρη να συναντήσει την φίλη της. Η φάρσα ήταν θανατηφόρα! Και η Κυριακούλα άφησε την τελευταία της πνοή λίγο πιο κάτω από το κοιμητήρι! Άλλη τραγική σύμπτωση κι αυτή! Τι κρίμα! Πόσο άδικη στάθηκε η μοίρα της Κυριακής!
Ως φίλος του Απόστολου Καρυπίδη, και πατέρα της άμοιρης Κυριακής, όφειλα να τον συμπαρασταθώ. Πώς όμως; Με τι κουράγιο και με ποια λόγια να τον προσέγγιζα;
Το τόλμησα τελικά! Μόλις βγήκαν τα αποτελέσματα, να η απρόσμενη δικαιολογία πάω στο σπίτι του να του τα ανακοινώσω!
Μετά από τα βαριά κι ασήκωτα συλλυπητήρια προσπάθησα να του πω και κάτι για το αποτέλεσμα των εκλογών, αλλά αρνήθηκε οποιαδήποτε κουβέντα! Κάποιος έβαλε το δείκτη του χεριού του, ανάστροφα στη μύτη, σημάδι πως έπρεπε να σωπάσω!
Εγώ όμως επέμενα, απευθυνόμενος τάχα μου στους υπόλοιπους συγγενείς λέγοντας:
Ακούστε με λιγάκι! Η Κυριακούλα μας σήμερα δεν άφησε κανέναν να χαρεί! Ούτε τους νεοδημοκράτες, κι ούτε τους φίλους του ΠΑΣΟΚ.
«Γιατί;» είπε κάποιος αποριμένα!
«Γιατί, μαζί με τα αποτελέσματα του Μικ. Σειρηνίου, αφού είμαστε μια κοινότητα, οι ψήφοι ήρθαν ισόπαλοι! Να γιατί δεν ακούστηκαν χαρές και πανηγύρια από κάποιους νικητές.
Ο φίλος μου Απόστολος με κοίταξε τότε με ένα απροσδιόριστο βλέμμα χαρμολύπης! Κι αφού άνοιξε ένα παραθυράκι ευγνωμοσύνης, με κοίταξε βαθιά μέσα στα μάτια, με αγκάλιασε, έκλαψε αντρικά, και απελευθέρωσε έναν ανείπωτο αναστεναγμό!…
Η Κυριακούλα βρίσκεται εδώ και τριάντα οκτώ χρόνια στον παράδεισο και γιορτάζει κάθε Κυριακή την ονομαστική της γιορτή με τις κοπέλες οι οποίες έχουν το ίδιο όνομα και την ίδια Μοίρα!…
Αιωνία η μνήμη τής αλησμόνητης Κυριακούλας μας!
«Μια Κυριακή! Ποιος το περίμενε πως θάταν Κυριακή!
Μια Κυριακή! Μπήκες και πήρες το παιδί μου Κυριακή!
Βγήκες και πήρες την ψυχή μου!… Μια Κυριακή!…».
Τι σύμπτωση κι αυτή Θεέ μου να φύγει Κυριακή!…
