Η Ποντιακή Διάλεκτος της Ελληνικής Γλώσσας έχει πάρα πολλές αρχαίες λέξεις γι αυτό και είναι πιό κοντά …….
Ένα παράδειγμα με το επίρρημα, πρόθυμα ευ.
Στην αρχαία Ελλάδα η λέξη εύ ήταν επίρρημα που σήμαινε καλά, σωστά, όμορφα, ευτυχώς.
Οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι χρησιμοποιούσαν το πρόθημα εύ για να ορίσουν της υψηλότερες αρετές της ζωής: Ευδαιμονία, ευρυθμία, ευεξία, ευγένεια.
Στην ποντιακή διάλεκτο εξακολουθεί να χρησιμοποιείται πολύ η λέξη εύ, ακόμα και σε ονόματα όπως Ευδοξία, Ευδόκιμος, Ευστράτιος, Ευστάθιος, Ευμορφία, Εύμορφεσα, ευτάγω(κάνω), ευρήκω(βρίσκω), εύρατα( τα βρήκα), κ.ά. αλλά ακόμα και σε όνομα χωριού, όπως το χωριό Εύ ζήν που προφέρεται Ευτζήν και ήταν χωριό της περιοχής του Άκ Ντάγ Μετέν.

Σόφος Εταιρίδης