Πέτρος Χ. Λόλας

Αχ χωριό μου, όσο παλιό και αν είσαι– από το 1550 περίπου-, τόσο όμορφο  για μας, με τον Αϊ-Λιά πάνω από το χωριό στα 1440 μ., την μεγάλη πλατεία με τοναιωνόβιο πλάτανο,

την εκκλησία Αγίου Δημητρίου από το 1873(ΙΣ ΧΣ 1873 Ιουνίου 7σκαλισμένο  στην πέτρα  πάνω από την  πόρτα), το μοναδικό Καμπαναριό σου από πελεκητή άσπρη ελαφρόπετρα,

            το πετρόκτιστο Σχολείομε εντοιχισμένη επιγραφή «Ιδρύθη Δαπάνη Αδελφότητος Δελνιωτών 15  Σεπτεμβρίου 1924», το πέτρινο Γεφύρι, του Γκαβού,  από το 1880,

            τον νεροκαταράκτη στη θέση Στόμιος,

            το υδροηλεκτρικό στο Στόμιο

Με σχεδόν όλη την «άγρια ζωή» (ζαρκάδια, λαγούς, αρκούδες,  αγριογούρουνα, λύκους, αλεπούδες, αγριόγατα, λύγκα, βίδρα, αγριομελίσσια, σκίουρους, κουνάβια, το μαυροπελεκάνο, την ορεινή πέρδικα, τον κούκο, κ.α.)

Οδηγείς μέρα,  ή νύχτα και ξαφνικά βλέπεις μπροστά σου, ή δεξιά-αριστερά του δρόμου να ξεπροβάλουν  ένα ζαρκάδι, ένας λαγός, μια ΄οικογένεια΄ αγριογούρουνα  και συχνά ακόμα και αρκούδα να εξαφανίζετε γρήγορα μέσα στο πυκνό δάσος.

Είσαι περιπατητής και βαδίζοντας μέσα στο δάσος στο μονοπάτι (υπάρχουν τέσσερα μονοπάτια σε GPS)  ακούς βέλασμα ζαρκαδιών.

Ξυπνάς το πρωί με ΄απόλυτη΄ ησυχία και ακούς τον κούκο να λαλάει και τις πέρδικές  να κακαρίζουν πάνω από το Χωριό προς τον Αϊ-Λιά και την Πέτρα.

            Με  την πολύ πλούσια δασική χλωρίδα σου (βελανιδιές, έλατα, πεύκα, κρανιές, πλατάνια, αγριολεύκες, αγριοφουντουκιές,  θραψί,  νεραντζιές, σφεντάμια,   γαύρος, σουρβιές, κ.α.)

με τα  σπάνια είδησε μικρό αριθμό, ημερόκεδρος (Juniperus foetidissima, excelsa) και  ίταμος (τίζα-Taxusbacata)

Αχ! Χωριό μου, σε ξέρουμε και σε αγαπάμε όλοι εμείς, οι παλιοί και οι νέοι χωριανοί.

Δεν μας ξέρουν, ή δεν μας νοιάζονται, δεν μας αγαπούν, δεν μας υπολογίζουν  όλοι οι «αρμόδιοι», από τον πάτο, την Κοινότητα,  ως την κορυφή, το Δήμο και την Περιφέρεια.

Είμαστε  γι’ αυτούς ένα Άγνωστο, ανύπαρκτο, ξεχασμένο, παραμελημένο, φαίνεται χωρίς κανένα λόγο ύπαρξης  χωριό.

Δηλώνει ο Δήμαρχος στο Δελτίο Τύπου «Με μοναδικό γνώμονα το καλό του τόπου μας, συνεχίζουμε την υλοποίηση έργων και δράσεων υπέρ των δημοτών, με πρόγραμμα και συνέπεια, κάνοντας πράξη τις δεσμεύσεις μας, όπως είχαμε υποσχεθεί στον λαό των Γρεβενών»

Φαίνεται ότι « στο καλό του τόπου μας, στον λαό των Γρεβενών» δεν συμπεριλαμβάνεται το χωριό μου και ο λαός του χωριού μου, παρά τις δεσμεύσεις του προεκλογικά στην πλατεία του χωριού. Και από προηγούμενους «αρμόδιους».

Δηλώνει ο Δήμαρχος (28/7/2026)«Έργα που για χρόνια αποτελούσαν πάγια αιτήματα της τοπικής κοινωνίας υλοποιούνται, ενώ νέες σημαντικές παρεμβάσεις εισέρχονται στη φάση της δημοπράτησης και της κατασκευής, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για μια ουσιαστική αναβάθμιση των υποδομών και της ποιότητας ζωής των πολιτών».

Παρόμοιες δηλώσεις γίνονται τελευταία και από όλους τους ΄αρμόδιους΄.

Πάγιο αίτημα, πάνω από 20 χρόνια, του Χωριού μου είναι η διόρθωση-ασφαλτόστρωση του δρόμου Χωριό-Άγιος Αθανάσιος Μεσολουρίου. Μήκος 4 χλμ.

Πολιτισμένη, εφικτή πρόσβαση και έξοδος για το χωριό υπάρχει μόνο μία. Και αυτή με μια έντονη βροχή κλείνει από κατολισθήσειςή είναι επικίνδυνη. Τι θα συμβεί σε περίπτωση έντονων, ή ακραίων καιρικών φαινομένων είναι ολοφάνερο. Ποιος, όμως,  θα λογοδοτήσει, σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος  και αδυναμία παροχής αναγκαίας βοήθειας  με τα συχνά ακραία καιρικά συμβάντα τα τελευταία χρόνια !

Ένα δρόμο 4 χιλ., μια άλλη  διέξοδος προς τα γειτονικά χωριά, τα Γρεβενά και το Βόιο, Κόνιτσα, Γιάννενα, ιδιαίτερα απαραίτητη σε περίπτωση ακραίων συνθηκών, δεν ΄ευδόκησε΄ να τον φτιάξει καμιά Διοίκηση του Δήμου, 40 χρόνια  έως τώρα. Παρά τις υποσχέσεις όλων των΄αρμοδίων΄έως σήμερα. Και της Περιφέρειας μη εξαιρουμένης.

Τα βυτιοφόρα για την παραλαβή του γάλα που παράγεται στο χωριό χρησιμοποιούν  αναγκαστικά αυτό δρόμο. Είναι ευτύχημα που δεν συνέβη κανένα ατύχημα. Όμως, οι οδηγοί  διακινδυνεύουν τη ζωή τους  για  να περάσουν αυτό το δρόμο. Δεν έχουν άλλη επιλογή.

Ο δρόμος αυτός είναι ακατάλληλος-αδιάβατος και για τα ΙΧ,  δεν μπορούν να προσπελάσουν  αυτό το δρόμο. Φυσικά ούτε  και τα Νοσοκομειακά.

Ένα διαχρονικό αίτημα  του Χωριού, αλλά και γειτονικών χωριών  για 40 χρόνια. Πόσα χρόνια χρειάζονται ακόμα ;  Παρόμοιο αίτημα 3,6 χιλ.  γειτονικού χωριού επιτέλους υλοποιήθηκε φέτος, Στο Χωριό μου 4 χιλ. πότε; Γιατί 2 χρόνια τώρα δεν έγινε ούτε η Μελέτη από το Δήμο. Γνωρίζει τίποτα σχετικό  ο  Αντιδήμαρχος Τεχνικών  Έργων;

Τα τελευταία  χρόνια στο χωριό δεν ΄έπεσε΄ ούτε ένα ευρώ (μόνο το μηνιάτικο του Προέδρου). Δεν έγινε ούτε ακόμα και ένα μικροέργο, αντίθετα από ότι σε γειτονικά χωριά.

Χαρακτηριστικό είναι ότι χωριανοί προσφέρονται γραπτά να κάνουν μικροδωρεές, αλλά οι «αρμόδιοι» ασυγκίνητοι,  ούτε καν απαντούν στα αιτήματα και ας πέρασαν και τρία χρόνια. Έτσι οι δωρεές δεν υλοποιούνται.

Στο «Ησυχαστήριο ψυχών Παναγία» 7 μέτρα περίφραξης, 80 τσιμεντόλιθοι, είναι πεσμένα-άφτιαχτα, και ας πέρασαν δεν ξέρω πόσα χρόνια, σίγουρα πάντως 5-7.

Με ΄γνωριμία-μέσο΄ η Περιφέρεια μας έδωσε, όπως λένε,   κατ’ εξαίρεση 6  ποτίστρες  πριν δύο χρόνια. Οι ποτίστρες έως σήμερα ΄ξεκουράζονται΄ κάτω από την Πλατεία ατάκτως ειρημένες΄.

Ένας χωριανός είχε μια ΄θαυμάσια΄ ιδέα. Να τις κάνουμε πισίνες και οι χωριανοί, όσοι θέλουμε, να μπορούμε να κάνουμε κολύμπι. Που να πηγαίνουμε τώρα στη θάλασσα, να ξοδευόμαστε και να κουραζόμαστε! Κάποιοι έχουμε  και μια ηλικία.

Ο κοινόχρηστος χώρος κάτω από την Πλατεία για 20 και πάνω χρόνια λένε θα γίνει Πάρκινγκ (μια απλή τσιμεντόστρωση) αλλά  είναι ακόμη στο «θα γίνει».

Στο πρόγραμμα «Βελτίωση προσβασιμότητάς, ασφαλτόστρωση προσβάσεων κτηνοτροφικών μονάδων» το χωριό με πέντε μονάδες (σχεδόν 3.000 γιδοπρόβατα) δεν συμπεριλήφθηκε.  Οι δύο μονάδες είναι σε ΄δύσκολους΄  επικίνδυνους δρόμους. Μόνο στην ικανότητα-αυξημένη προσοχή  τους οφείλεται ότι δεν συνέβη, ευτυχώς,   ατύχημα.

Το χωριό υδροδοτείται από το δίκτυο 4 πηγώνοι οποίες όμως κατασκευάστηκαν 30-40  χρόνια πριν  και από τότε δεν έγινε καμιά συντήρηση τους. Σήμερα το νερό της κάθε μιας έχει τόσο λιγοστέψει ώστε το καλοκαίρι το μισό χωριό, αυτό  στο  πάνω μέρος να μην έχει νερό. Να είσαι στην Πίνδο, τη νερομάνα, στα 1000 μ. υψόμετρο και να στερείσαι  το βασικό αγαθό της ζωής, το νερό! Απίστευτο, αλλά πραγματικότητα.

Ο προθάλαμος στη δεξαμενή του νερού είναι ΄πισίνα΄, καμμιά φορά ως και 1 μ. ύψος, από το νερό διαρροής στις βάνες που είναι ΄παμπάλαιες΄.  Παμπάλαιες είναι και οι βάνες  στο φρεάτιο στο κέντρο του χωριού όπου γίνεται η κατανομή του νερού σε τρία δίκτυα. Φαίνεται ότι για  να αλλάξουν 6 βάνες είναι πολύ δύσκολο, αλλά και ΄πολλά  τα λεφτά΄

Στο μέσον περίπου του χωριού μπροστά σε  σπίτι υπάρχει τσιμεντένιο τοιχίο αντιστήριξης (το έκανε η Κοινότητα)  το οποίο μετά από 45 χρόνια κατάντησε ιδιαίτερα αντιαισθητικό.  Δεν υπάρχει επισκέπτης στο χωριό να μην το σχολιάσει και να  μην ΄χαρακτηρίσει΄το Χωριό.  Κανείς ΄αρμόδιος΄, η Κοινότητα, ο Μορφωτικός Σύλλογος,  δεν δίνει σημασία να ευπρεπιστεί με βάψιμο και ένα γκράφιτι, παρά τις επανειλημμένες παρακλήσεις- υπενθυμίσεις συγχωριανού και την υπόσχεση των ΄αρμοδίων΄.

Τι λέω τώρα ! Εδώ δεν γίνεται ευπρεπισμός με γκράφιτι σε κεντρική  αντιαισθητική επιφάνεια στην Πλατεία στα Γρεβενά, θέλω να γίνει στο Χωριό ! Θράσος μου, ονειροπαρμένος.

Κάθε χρόνο, εδώ και 300 χρόνια, στις 20 Ιουλίου κάτοικοι του Χωριού, νέοι και ηλικιωμένοι, ανεβαίνουν βαδίζοντας από τους πρόποδες στην κορυφή   στο εξωκλήσι  του Αϊ-Λιά για τη Θεία Λειτουργία και το παραδοσιακό φαγητό (κριθαράκι με γίδα- προβατίνα). Η απόσταση είναι περί τα 600 μέτρα,  αλλά πέρα από το ότι είναι ανηφορική  είναι δύσκολη και γεμάτη με μικρές πέτρες, πολύ επικίνδυνες και  δεδομένα τα ΄γλιστρήματα – πεσίματα΄ και μικροατυχήματα κάθε χρόνο. Έπεσε ακόμα και το άλογο με τα πράγματα, και τα εκκλησιαστικά, που μετέφερε.

Πάγιο αίτημα να γίνει ένα καλντερίμι πλάτους 1 μέτρο υπάρχει πολλά χρόνια. Κανείς ΄αρμόδιος΄ δεν μας δίνει , όχι χρήματα, αλλά ούτε σημασία, δεν μας ακούει κανείς τους.

Μια μελέτη τουλάχιστον δεν μπορεί να κάνει η Αντιδημαρχία Τεχνικών Έργων;

Έχει κανείς ΄αρμόδιος΄διάθεση να  ακούσει  και να κοιτάξει  σοβαρά  τι μπορεί να γίνει  με όλα αυτά;   Αρκετά  από αυτά οι ΄αρμόδιοι΄ μας τα υποσχέθηκαν, « πλειστάκις»  όπως έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι.

Οι παππούδες και οι πατεράδες μας όταν έδιναν το λόγο το εννοούσαν, είχαν νόμο τη μπέσα. Δεν υπάρχει ποια  μπέσα, χάθηκε ;.

Μήπως είμαι αιθεροβάμων και νομίζω ότι ζω  σε ένα «κόσμο όμορφο, ηθικό, αγγελικά πλασμένο» ενώ η πραγματικότητα είναι αυτό που γράφτηκε σ΄ένα τοίχο με μπογιά «ένας κόσμος βρώμικος, διαβολικά πλασμένος»και το διαβάζουμε σε άρθρα!

Για να μην γράψω τι είπε ο Σεφέρης για τους ΄αρμόδιους΄

Υ.Γ. Ένας Πολίτης, με Π κεφαλαίο πιστεύω εγώ, έγραψε με μπογιά σε έναν  τοίχο «Εγώ έχω μπέσα όμως, ακόμα»  Ζητείται  ένας ΄αρμόδιος΄ με μπέσα να κάνει κάτι για το Χωριό μου. Αυτά που υποσχέθηκε.