Γράφει ο Βαγγέλης Μπάκας

 

Δεν θα μπορούσα να επινοήσω πλέον πιο δόκιμο άρθρο από αυτό του εκλιπόντος και καλού μου γείτονα Χρήστου Μπαζάκα. Παρότι σήμερα στις 12-7-26 εξετελέσθη το ετήσιο μνημόσυνο, νομίζω πως θα τον ξαναδώ.

Σπανίζει να είναι κάποιος γείτονας τόσο πολύ καλός, σε βαθμό που κάποιοι να λένε: Αυτός είναι τόσο καλός, σαν τον εκλιπόντα, πλέον, και καλό μου γείτονα Χρήστο Μπαζάκα.

Ακόμα κι όταν είχε πάει στρατιώτης είχαμε τηλεφωνική επικοινωνία.

Άραγε υπάρχει κάποιος άλλο κοινός θνητός που να μην έχει πει ποτέ στην ζωή του ούτε την πιο αθώα βρισιά, εκτός από τον Χρήστο Μπαζάκα! Είναι τυχαίο που έχει το όνομα του Χριστού!

Όταν απουσίαζα εγώ με τον αδερφό μου και χρειαζότανε οι γονείς μου κάποιο χέρι βοηθείας προσφέρονταν δυο χέρια. Ακόμα και για ένα απλό νταγιάντισμα επικαλούνταν η μάνα μου την βοήθεια του Χρήστου!

Αλλά και η σύζυγός μου έχει συνδράμει αρκετά πλέον στους γάμους των παιδιών τους και με κάθε τρόπο.

Η αφθονία με την καλοσύνη και την απλοχεριά αυτής της οικογένειας φάνηκε ακόμα και στο σημερινό πλούσιο γεύμα.

Είναι δυνατόν αυτή η Μαχάτμα (Μεγάλη ψυχή) να μην βρίσκεται σε κάποια αριθμημένη θέση του Παράδεισου!

Υ.Γ. Να και κάποια αναπάντητη προσωπική απορία μου!            Άραγε, για περάσει κάποιος από το πορθμείο και το οποίο

οδηγεί στον παράδεισο μήπως χρειάζονται χρήματα! Μήπως γι’ αυτό και το πρώτο συνθετικό του Παράδεισου αρχίζει από τον παρά!

Ποτέ δε θα το μάθουμε, αφού οι νεκροί είναι όλοι μούτοι!

Σε κάθε περίπτωση, καλόν Παράδεισο καλέ μου γείτονα.