Η Διεθνής Ημέρα κατά της Χρήσης και Παράνομης Διακίνησης Ναρκωτικών, ή Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών, τιμάται κάθε χρόνο στις 26 Ιουνίου και αποσκοπεί στην αύξηση της δράσης για την επίτευξη ενός κόσμου απαλλαγμένου από τα ναρκωτικά.

Το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών και την Πρόληψη του Εγκλήματος (UNODC) δημοσίευσε την ετήσια παγκόσμια έκθεση για τα ναρκωτικά, προειδοποιώντας ότι παγκοσμίως υπάρχουν 300 εκατομμύρια χρήστες, παράλληλα με την αύξηση της διακίνησης. Σημειώνεται ότι οι περισσότεροι χρήστες παγκοσμίως καταναλώνουν κάνναβη – 228 εκατομμύρια άνθρωποι – ενώ 60 εκατομμύρια οπιοειδή, 30 εκατομμύρια αμφεταμίνες, 23 εκατομμύρια κοκαΐνη και 20 εκατομμύριαεκσταση. (https://unric.org/ Περιφερειακό Κέντρο Πληροφόρησηςτου ΟΗΕ)

Σύμφωνα με την Ετήσια Έκθεση του ΕΚΤΕΠΝ, 2026 όσο και από το EuropeanDrugReport 2026 το φαινόμενο των ναρκωτικών γίνεται πιο σύνθετο, πιο δυναμικό και λιγότερο προβλέψιμο. Η υψηλή διαθεσιμότητα των ‘καθιερωμένων’ ουσιών, η άνοδος της κοκαΐνης και άλλων διεγερτικών, η πολλαπλή χρήση, η εμφάνιση συνθετικών και ημι-συνθετικών κανναβινοειδών, οι κίνδυνοι από ισχυρά συνθετικά οπιοειδή στην Ευρώπη, οι αυξημένες ανάγκες των υπηρεσιών και η διασύνδεση της αγοράς ναρκωτικών με ζητήματα ασφάλειας δημιουργούν ένα νέο πλαίσιο πολιτικής.Στη χώρα μας η κοκαΐνη και άλλα διεγερτικά συνδέονται με μεγαλύτερο αριθμό εισόδων στη θεραπεία, η πολλαπλή χρήση παραμένει ιδιαίτερα συχνή, ενώ οι σχολικές έρευνες δείχνουν ότι ολοένα και περισσότεροι έφηβοι πειραματίζονται με την κάνναβη, αναδεικνύοντας την ανάγκη για ενίσχυση της πρόληψης.(Η Κατάσταση του Προβλήματος των Ναρκωτικών και των Οινοπνευματωδών στην Ελλάδα,2026 EKTEΠΝ)

Οιαπαντήσεις σε όλα τα παραπάνω απαιτούν πολιτικές πουσυνδυάζουν επιστημονική γνώση, πρόληψη και ενεργήσυμμετοχή των κοινοτήτων.

Οι εξαρτήσεις δεν αφορούν αδύναμους ανθρώπους αλλά αδύναμες κοινωνίες.Η εξάρτηση γεννιέται εκεί όπου ο άνθρωπος αισθάνεται μόνος, πιεσμένος, χωρίς νόημα και χωρίς στήριξη.Συχνά είναι προσπάθεια διαφυγής από έναν πόνο που δεν βρήκε λέξεις να αποτυπωθεί και από μια κοινωνική πίεση που δεν βρήκε αντίβαρο. Άλλοτε παίρνει τη μορφή της χρήσης παράνομων ουσιών. Άλλοτε του αλκοόλ, της κατάχρησης φαρμάκων, του τζόγου, της προβληματικής σχέσης με το διαδίκτυο, τα socialmedia, την εικόνα ή την ανάγκη να ξεχαστεί κανείς από τον εαυτό του.

Η πρόληψη δεν είναι αποσπασματική ενημέρωση ούτε απλώς να πούμε στους ανθρώπους τι να αποφύγουν αλλά δράση ανάδειξης νοήματος και αξιών που ομορφαίνουν τη ζωή, δημιουργία  προϋποθέσεων που ενισχύουν τις σχέσεις , ενδυνάμωση των ανθρώπων στο ρόλο τους , εκπαίδευση στην επικοινωνία και την έκφραση συναισθημάτων, δημιουργία υποστηρικτικών δικτύων , συνεργασία φορέων και συλλόγων που έχουν θέση παιδαγωγού στη ζωή παιδιών και εφήβων.Και κυρίως δράση με συνέπεια, σταθερότητα, διάρκεια και όχι αποσπασματικές δράσεις πρόληψης.

Γιατί μια κοινωνία που επενδύει στην πρόληψηεπενδύει στην ανθεκτικότητα των ανθρώπων και των κοινοτήτων της.

 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ  Δ.Σ                                                    Η Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Δ.Σ

 

 

ΤΣΑΚΝΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ                                       ΜΠΑΡΛΑΓΙΑΝΝΗ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ