Η Ελλάδα παράγει μεγάλη ποσότητα καλλιτεχνών που δεν μπορεί να υποστηρίξει, με αποτέλεσμα η καλλιτεχνική παραγωγή να αρέσκεται στην ποσότητα και όχι στην ποιότητα. Αυτό που με κρατάει αισιόδοξη είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι της τέχνης. Βλέπω νέους δημιουργούς με φρέσκιες ιδέες που δεν φοβούνται να μιλήσουν.

* Επίσης, η επαφή με το κοινό μου θυμίζει γιατί ξεκίνησα, βλέπω στα μάτια τους ότι είμαι κομμάτι εκείνων. Κατά κάποιον τρόπο μιλάω μέσα από εκείνους αλλά και για εκείνους. Αυτό που με στεναχωρεί είναι ότι η τέχνη αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια και όχι ως ανάγκη. Καλούμαστε επανειλημμένα ν’ αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες, ως επαγγελματίες που δικαιούμαστε αξιοπρέπεια, σε μια κοινωνία που επικρατεί η αδικία και το «βόλεμα».

* Ανεξαρτήτως συνθηκών οι καλλιτέχνες οφείλουμε να υπηρετούμε την τέχνη που δυστυχώς ή ευτυχώς είναι μια διαρκής άσκηση αντοχής και πίστης. Το θέατρο αποτελεί καθρέφτη της κοινωνίας και εμείς ως κοινωνοί αυτού μοιράζουμε φόβους, ανησυχίες και όνειρα.

* Είδα το κάλεσμα της Μαρίας Πανουργιά, πήγα στην οντισιόν και μετά από μέρες χτύπησε το κινητό μαθαίνοντας πως πέρασα και θα είμαι στο καστ της “Κουκλίτσας”. Τόσο απλά. Η δουλειά είναι αρκετά απαιτητική και όπως κάθε άλλη υπάρχουν τα υπερ και τα κατά. Για να δημιουργηθεί η παράσταση χρειάστηκαν πάρα πολλές ώρες σκληρής δουλειάς αλλά το αποτέλεσμα ταιριάζει με την αισθητική μου και αυτό είναι κάτι μου με αποζημιώνει.

* Στην παράσταση υποδύομαι μια από τις κόρες της οικογένειας Χέλμερ. Είναι ένας χαρακτήρας που μέσα στο έργο δεν εμφανίζεται πολλές φορές αλλά η σκηνοθεσία παρουσιάζει τα παιδιά ως «αφηγητές παντογνώστες», μιας και από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια.

* Αυτή ήταν και η αφετηρία για να ερευνήσω τον ρόλο. Μέσα από αυτό θυμήθηκα πόσο όμορφο συναίσθημα είναι η ξεγνοιασιά. Κάποια από τα κοινά μας είναι ότι είμαστε υπερασπιστές της αλήθειας, η όρεξη για ζωή και η απροσεξία. Η μοναδική διαφορά μας είναι η ο βαθμός έκφρασης ενθουσιασμού.

* Θεωρώ ότι κάποιος πρέπει να έρθει στην “Κουκλίτσα” γιατί είναι μια παράσταση που σε φέρνει σε ιδιαίτερη θέση. Υπάρχει ένα στοιχείο ηδονοβλεψίας σαν να κοιτάς κάτι πολύ προσωπικό που δεν επιτρέπεται να δεις και αυτό δημιουργεί ένταση αλλά και ειλικρίνεια που δύσκολα συναντάς. Αυτό το ενισχύει η σκηνοθεσία της Μαρίας Πανουργιάς γιατί σε βάζει τον κόσμο των χαρακτήρων, σε κάνει σχεδόν συνένοχο.

* Όσο για την πρεμιέρα την περιμένω με αγωνία και βαθιά περιέργεια για το πώς θα συναντηθούμε με το κοινό. Σε μια παράσταση σαν τη συγκεκριμένη, το βλέμμα του θεατή δεν είναι απλώς παρόν – είναι μέρος της εμπειρίας.

* Σε αντίθεση με το θέατρο η κάμερα βλέπει τα πάντα, ακόμα και τη μικρότερη λεπτομέρεια κι αυτό είναι που με γοητεύει τόσο. Στην τελευταία μου ταινία Between us Breath ταξίδεψα σε πολλές περιοχές συναισθημάτων. Αυτό είναι που θα ήθελα να κάνω και στο μέλλον, είτε στον κινηματογράφο είτε στην τηλεόραση.

* Οι σπουδές μου στο Ναύπλιο στη Θεατρικών Σπουδών άνοιξαν ένα κανάλι δημιουργίας. Μέσα από τα διάφορα μαθήματα καλλιεργήσαμε το μοντάζ και το μιξάζ. Αυτό αποδείχθηκε ιδιαίτερα πολύτιμο,τόσο κατά τη διάρκεια των σπουδών μου όσο και αργότερα στα προσωπικά μου ανεξάρτητα projects. Η σχολή με έχει στηρίξει ως ηθοποιό καθώς η εκπαίδευση δεν περιορίστηκε στη θεωρία αντίθετα η πρακτική της κατεύθυνση ήταν έντονη.

* Πέρα από διάφορα σύντομα γυρίσματα στην τηλεόραση, η συμβολή μου εκεί ήταν σε μικρούς ρόλους ήταν στο Κόκκινο Ποτάμι και στο Δίχτυ. Στο μέλλον θα ήθελα να συμμετάσχω σε περισσότερες σειρές με εξελισσόμενους χαρακτήρες.

* Η σκηνοθεσία προέκυψε από τις σπουδές μου και με απασχολεί ακόμα. Η εξέλιξη της τεχνολογίας αλλά και της γενικότερης κατάστασης της χώρας δημιουργεί την ανάγκη να εκφράσουμε μαζί με την ομάδα μου όλα αυτά που συμβαίνουν διαρκώς γύρω μας.

* Η πιο πρόσφατη μας δουλειά η Εντροπία: η τάση του ανθρώπου προς το Χάος. Πρόκειται για μια παράσταση βασισμένη στην Αλληγορία του Σπηλαίου της Πολιτείας του Πλάτωνα. Πέντε άνθρωποι παρουσίασαν και μοιράστηκαν όσα τους απασχολούν για τον κόσμο αλλά και για τον ίδιο τους τον εαυτό.

* Όσο για την μουσική είναι κάτι το οποίο βρίσκεται μέσα μου από πολύ μικρή. Θυμάμαι να τραγουδάω με τον πατέρα μου σε παρέες με ποτό και φαγητό απολαμβάνοντας ξένοιαστα τις μικρές στιγμές της ζωής. Αυτή η αίσθηση με συνόδευσε και στα μαθητικά μου χρόνια στο Μουσικό Σχολείο Σιάτιστας αλλά και στις διάφορες συναυλίες, που η αλήθεια είναι ότι μου έχουν λείψει. Βέβαια η αγάπη μου για την ροκ μουσική βρήκε ανταπόκριση στην ραδιοφωνική εκπομπή που ξεκίνησε με την πρωτοβουλία του Εθνικού Θεάτρου με τίτλο: «Όταν η ροκ εξομολογείται». Και κάπως έτσι πήρε τον δρόμο του…

* Αθλητισμός και χορός είναι δύο πολύ σημαντικά εργαλεία, όχι μόνο για το σώμα αλλά και για την δουλειά μου ως ηθοποιός. Η γυμναστική είναι μέρος της καθημερινότητας μου, προσπαθώντας να διατηρήσω σταθερό πρόγραμμα, εκπαιδεύοντας την πειθαρχία και την αντοχή. Με τον χορό γράφω στο πάτωμα όσα δεν μπορώ να πω…

* Αν αναφερθώ σε συγκεκριμένους ρόλους και συγγραφείς που θα ήθελα ν’ ασχοληθώ στο μέλλον θα ήταν άδικο καθώς υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι και αντίστοιχα έργα. Ο κλάδος μας εξάλλου δεν μπορεί να περιοριστεί εύκολα.

* Η περιοχή μου είναι τα Γρεβενά και η αλήθεια είναι πως λόγω προγράμματος δεν πηγαίνω καθόλου συχνά. Εκεί βρίσκεται η οικογένεια μου, όλα όσα κουβαλάω μέσα μου και μ’ έχουν οδηγήσει εδώ και όπως είπε ο κ Νίκος Καββαδίας: «Θα μείνω πάντα ξένος κι ας γυρίζω, γιατί εκεί που ανήκω είναι κάτι που κουβαλάω μέσα μου.» Έχει πολλές διαφορές η ζωή εκεί με την ζωή της Αθήνας. Στα Γρεβενά ζούνε, ή μαλλον, ζούμε, αργά.

* Αυτό που μου αρέσει στο All4fun είναι ότι δίνει χώρο στη δουλειά και στη φωνή των καλλιτεχνών με έναν τρόπο άμεσο και ουσιαστικό. Δεν αντιμετωπίζει το θέατρο επιφενειακά, αλλά προσπαθεί να μπει πιο βαθιά στην ουσία της δημιουργίας. Επίσης, εκτιμώ πολύ το ότι αναδεικνύει διαφορετικές φωνές και προσεγγίσεις, δίνοντας βήμα τόσο σε νέους όσο και σε πιο έμπειρους καλλιτέχνες. Υπάρχει μια αίσθηση διαλόγου και όχι απλώς παρουσίασης, κι αυτό το κάνει να ξεχωρίζει. Νιώθεις ότι πραγματικά ενδιαφέρεται για την τέχνη και τους ανθρώπους της και αυτό είναι δυσεύρετο.

& Αναλυτικές πληροφορίες για την “Κουκλίτσα” ΕΔΩ

Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 15/4/2026 

πηγη: https://all4fun.gr/