Ορθοδοντικός Δώρα Μπαρτζιώκα

center

Euromedica

euromedica ygeia

ΣΤΙΓΜΙΟΓΡΑΦΙΕΣ

nikopoulos 18b
 
Η έκθεση ΣΤΙΓΜΙΟΓΡΑΦΙΕΣ δημιουργήθηκε μέσα από τα αρχεία του λευκώματος Γρεβενά 1912- 1940 φωτογραφικά ντοκουμέντα και τεκμήρια του Βαγγέλη Νικόπουλου, και από την ευρύτερη συλλογή του.
Ο τίτλος της έκθεσης αντικατοπτρίζει και το ευρύτερο σκεπτικό της, που είναι να διερευνηθούν στον χρόνο και στον χώρο οι τρόποι και τα μέσα αποτύπωσης όλων αυτών των στιγμών που συχνά διαπερνούν απαρατήρητες την καθημερινότητα μας. Όταν όμως αυτές -με την πάροδο του χρόνου- εκτίθενται στο κοινό, δημιουργούν μία μυσταγωγία που σε καλεί να τις ανακαλύψεις. Καταγράφοντας και παρατηρώντας τις ζωές των προηγούμενων γενεών, της χρονικής περιόδου 1912–1940, ανακύπτουν λεπτομέρειες και εγείρονται ερωτήματα που αφορούν την ανθρώπινη φύση εν γένει.
Στόχος της έκθεσης είναι να εισάγει τον επισκέπτη μέσα από πολυαισθητηριακές εμπειρίες στο κλίμα εκείνης της εποχής, έτσι ώστε το κοινό να γνωρίσει τα μέσα καταγραφής, τους ανθρώπους, τα καθημερινά τοπία, αλλά και τα ιστορικά ντοκουμέντα του χθες. Για το σκοπό αυτό επιλέχθηκαν διαφορετικές τεχνικές παρουσίασης που αναδεικνύουν διαφορετικούς τρόπους θέασης. 
Η έκθεση αποτελείται από φωτογραφικά ντοκουμέντα, έγγραφα, μηχανές και εξαρτήματα στατικής και κινούμενης εικόνας, βίντεο και ηχητικές εγκαταστάσεις, καθώς και άλλα συμβάντα που διαδραματίζονται με τη συμμετοχή του κοινού. Ο διάλογος του θεατή με τα εκθέματα ενεργοποιείται κυρίως μέσω της περιήγησής του στις αίθουσες και στους διαδρόμους του σχολικού κτιρίου όπου η αφύπνιση όλων των αισθήσεών του, τον καλούν να γίνει ζωτικό μέρος της έκθεσης, να γίνει ο «ερμηνευτής» της. Στις Στιγμιογραφίες, ο επισκέπτης κάνει μία προσωπική διαδρομή μέσα στον χώρο και τον χρόνο, όχι μόνο τον παρόντα αλλά και αυτόν της μνήμης.
Στην ενίσχυση της παραπάνω εμπειρίας συντελεί ενεργά και ο χώρος του 1ου Δημοτικού Σχολείου Γρεβενών. Αυτό το δημόσιο κτήριο που θεμελιώθηκε το 1928 ως διδακτήριο της πόλης, και λειτουργεί από το 1931 έως και σήμερα, δρα σαν τη δυνατότερη φυσική γέφυρα από το χθες στο σήμερα και αντίστροφα. 
Στα εγκαίνια της έκθεσης στις 18 και 19 Αυγούστου 2018, θα παρουσιαστεί μία τρισδιάστατη βιντεοπροβολή (3D projection mapping) στην πλαϊνή όψη του κτιρίου. Αυτή η οπτικοακουστική εγκατάσταση διάστασης 300 τ.μ. θα «ζωντανέψει» το 1ο Δημοτικό Σχολείο με ένα πολυδιάστατο κολάζ φωτογραφιών, ντοκουμέντων, μαρτυριών, 3D animation και μουσικής. 
Με τα νέα δεδομένα και τα νέα μέσα που υποδεχόμαστε στις ζωές μας επιχειρούμε να ζωντανέψει το ίδιο το υλικό όσο και ο ίδιος ο χώρος. Τι δυνατότερο εξάλλου από το να τοποθετούνται έργα σ’ έναν χώρο που φέρει στη μνήμη του όλη την περίοδο την οποία πραγματεύεται η έκθεση;
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΌΣ ΕΚΘΕΣΗΣ Τζένη Αργυρίου & Βασίλης Γεροδήμος ΕΡΕΥΝΑ ΥΛΙΚΌΥ, ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ, ΌΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗ Βαγγέλης Νικόπουλος ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΌΠΤΙΚΌΥ ΥΛΙΚΌΥ ΠΌΛΥΜΕΣΙΚΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ Ερατώ Τζαβάρα, Νίκος Μακρής ΗΧΗΤΙΚΑ ΤΌΠΙΑ ΒΙΝΤΕΌ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ Άρης Λουζιώτης ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΗΧΗΤΙΚΩΝ ΝΤΌΚΌΥΜΕΝΤΩΝ Κλεομένης Νικόπουλος ΑΡΧΙΤΕΚΤΌΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Κωσταντίνος Ζβές ΕΙΔΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ Κώστας Μπαλιάμης ΓΕΝΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ Αδάμος Ράσιος ΖΩΓΡΑΦΙΚΌ ΦΌΝΤΌ Βασίλης Σακκής ΤΕΧΝΙΤΕΣ Παναγιώτης Δαρδούμπας, Σάββας Κατσιπίδης ΕΞΌΠΛΙΣΜΌΣ ΌΠΤΙΚΌΑΚΌΥΣΤΙΚΩΝ Αντώνης Ζορμπάς ΓΡΑΦΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ Red Creative ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ Όλγα Μαρουδή, Νίκος Σιώκης ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΚΤΥΠΩΣΕΙΣ Whale Graphics, CCG
ΣΚΗΝΌΘΕΣΙΑ, ANIMATION, ΜΙΞΑΖ, 3D PROJECTION MAPPING Στάθης Μήτσιος ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΦΩΤΌΓΡΑΦΙΩΝ ΚΑΙ ΝΤΌΚΌΥΜΕΝΤΩΝ Στάθης Μήτσιος, Ελευθερία Καλπενίδου ΜΌΥΣΙΚΗ Aλέξανδρος Σιδηρόπουλος
ΦΩΤΌΓΡΑΦΗΣΗ Κλεομένης Νικόπουλος, Βασίλης Χαριζόπουλος, Θωμάς Μπιζιούρας ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΒΙΝΤΕΌ Παναγιώτης Μπιζούρας ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΑΕΡΙΕΣ ΛΗΨΕΙΣ Θοδωρής Τσιρογιάννης
Στις 18 & 19 Αυγούστου συμμετέχουν η Δέσποινα Νικοπούλου και η σχολή χορού “Mueve Latino” και στις 19 Αυγούστου το μουσικό σχήμα “Mary Doutsi and the Swingers”.
Ευχαριστούμε πολύ τους Γιάννη και Σάκη Πάκα καθώς και τους Τάκη & Γεώργιο Μαργαρίτη, απογόνους των φωτογράφων Παύλου Νταλού και Γεώργιου Χρυσοχόου Μαργαρίτη αντίστοιχα, για την ευγενική παραχώρηση αντικειμένων και υλικού από τα οικογενειακά τους αρχεία.
Επίσης, ευχαριστούμε τον διευθυντή του 1ου Δημοτικού Σχολείου Γρεβενών Νίκο Ντάλλα για την αμέριστη συμπαράστασή του, καθώς και τον Αντιδήμαρχο Τεχνικών Έργων του Δήμου Γρεβενών Χρήστο Τριγώνη, για τη συνεχή και αδιάλειπτη στήριξή του.
 
Η TAYTOTHTA ΤΗΣ EKΔΌΣΗΣ
Διάσταση: 28×28 εκ. Σελίδες: 444 Βιβλιοδεσία: Καλλιτεχνικό χαρτόδετο Εκτύπωση: Διτονική και τετράχρωμη Χαρτί: Tatami White 135 γρ.
Επιμέλεια έκδοσης Βαγγέλης Νικόπουλος Ψηφιοποίηση και επεξεργασία εικόνων Κωστής Αντωνιάδης Επεξεργασία διτονικών Σωτήρης Γιαννακόπουλος Φιλολογική επιμέλεια Νίκος Σιώκης Διορθώσεις κειμένων Μαρία Τζούλη, Βασιλική Παραστατίδου Υπομνηματισμοί εικόνων Βαγγέλης Νικόπουλος Καλλιτεχνική επιμέλεια Red Creative Σχεδιασμός Νικολέττα Αντωνοπούλου Παραγωγή και εκτύπωση Γιώργος Σκορδόπουλος Βιβλιοδεσία Ιωακείμ Τρικαλιάρης
ISBN: 978-618-00-0244-7
ΧΟΡΗΓΟΣ
ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ
ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΩΝ
Οι ιστορικές φωτογραφικές εκδόσεις, που εστιάζουν σε διάφορες περιοχές, περιόδους ή θέματα, με τη διαφωτιστική τους ματιά καταφέρνουν να γίνουν το παράθυρο του ιστορικού ερευνητή στη διαδικασία αποσαφήνισης του παρελθόντος. Συγχρόνως, υπογραμμίζουν την ανάγκη να διατηρηθεί η μνήμη που πλέον εξασθενεί μέσα στην κλιμακούμενη πλημμύρα δεδομένων, με την οποία όλα μοιάζουν να ξεδιπλώνονται σ’ έναν πυκνό ενεστώτα διαρκείας. Κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, που ο κόσμος συγκλονίστηκε από μεγάλες αλλαγές σε όλα τα επίπεδα της ζωής των ανθρώπων, η φωτογραφία κατάφερε να κατακτήσει τα μεσαία κοινωνικά στρώματα και ήταν ίσως  η πρώτη φορά που πέτυχε να καταγράψει με επάρκεια τον ιδιωτικό φωτογραφικό χώρο. Η παρούσα έκδοση αφορά τη χρονική περίοδο 1912-1940 και εστιάζει στην πορεία και στις διαδικασίες μέσα από τις οποίες διαμορφώθηκε η πόλη των Γρεβενών, που απελευθερώθηκε από τον Ελληνικό Στρατό τον Οκτώβριο του 1912. Το λεύκωμα ξεκινά με ένα σπάνιο πανόραμα από το τέλος της οθωμανικής περιόδου, που αναδεικνύει την τοπογραφία των Γρεβενών. Οι τοπιογραφικές απόψεις, βέβαια, δεν ήταν κανόνας εκείνη την εποχή στη φωτογραφία, καθώς, παρά τη σταδιακή διείσδυση του θέματος μέσα από τη σταδιακή άνοδο της καρτ-ποστάλ, το τοπίο δεν είχε ακόμη αποκτήσει ερείσματα στην ελληνική ενδοχώρα˙ ήταν ακόμη κατά μια έννοια «αθέατο» στον φακό. Στη συνέχεια, η ατμόσφαιρα του πολεμικού τοπίου των ημερών της απελευθέρωσης της πόλης καταγράφεται από τον φακό του επιχώριου φωτογράφου Γεωργίου Χρυσοχόου Μαργαρίτη στο ομαδικό πορτραίτο των στρατιωτών, όπου οι άντρες μοιάζουν να ξαπλώνουν στη γη σχεδόν θριαμβικά, ασκώντας το κτητικό δικαίωμα του νικητή. Η πλατεία Αγοράς, μετέπειτα Αιμιλιανού Γρεβενών, προβάλλει στο λεύκωμα ως κύρια εστία αναμνηστικής φωτογραφίας ή καταγραφής γεγονότων και συγκεντρώσεων, όπως φανερώνουν οι μαθητές και οι ευζωνοπρόσκοποι, τα παιδικά πρόσωπα των οποίων αγωνίζονται να χωρέσουν στο κάδρο με την προτομή του μάρτυρα Μητροπολίτη. Πρόκειται για τα εντυπωσιακά εκείνα ομαδικά πορτραίτα, στα οποία όλοι αναζητούν θέση στο μητρώο της χάρτινης αιωνιότητας, με  τίμημα για όσους είναι ζωηροί ένα κουνημένο είδωλο. Σε αρκετά από αυτά διακρίνονται μικρές, ουσιώδεις λεπτομέρειες στα βλέμματα, στις χειρονομίες, στην ανεμελιά με την οποία οι άνθρωποι αγγίζονται και την αθέατη αρχιτεκτονική στο ομαδικό στήσιμο. Σε μια ομαδική γαμήλια φωτογραφία του 1930 οι άνθρωποι τανύζονται και σκαρφαλώνουν για να βρεθούν εντός φωτογραφικού πεδίου, να αφήσουν ένα λίγο ή πολύ ευδιάκριτο ίχνος. Σε άλλη αλληλουχία εικόνων προβάλλει το φόρτωμα της προίκας, η ορχήστρα χάλκινων, η κορύφωση του γλεντιού που χαλαρώνει πρόσκαιρα τα αυστηρά κοινωνικά όρια. Αλλού, σε μια αφήγηση που είναι γενικά αλλά όχι απόλυτα χρονολογημένη, το αστυνομικό απόσπασμα γειτνιάζει με τον πρώην Μακεδονομάχο και λήσταρχο, που έχοντας συντροφιά το όπλο, τη γκλίτσα και το κομπολόι, αφήνει το βλέμμα να χαθεί μακριά, σε έναν ασαφή αναστοχασμό, ίσως για την απόσταση που χωρίζει τον σκοπό από την πρακτική. Στην επόμενη φωτογραφία, αναζητώντας σχεδόν δημόσια επιβράβευση, μέλη άλλου αποσπάσματος ποζάρουν με το κομμένο κεφάλι κάποιου λήσταρχου. Ήταν η εποχή που ο νόμος για να παγιώσει την ισχύ του εικόνιζε με αυθάδεια την ωμή βία, χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις. Τα φυσεκλίκια και οι ξιφολόγχες γειτνιάζουν στις σελίδες του λευκώματος  με την ωμή διείσδυση των αστικών τρόπων, αναγορεύοντας τη φωτογραφία σε ληξίαρχο της κοινωνικής και ιστορικής μεταβολής, της τοπικής ιδιαιτερότητας. Και φυσικά στο λεύκωμα ανευρίσκονται πορτραίτα ομαδικών συνεστιάσεων με παρέες και οικογένειες γύρω από κάποιο εορταστικό τραπέζι, στο οποίο κάποιοι υψώνουν ευδιάθετα προς το άδηλο μέλλον τα μουσικά όργανα ή τα ποτήρια. Το λεύκωμα, λοιπόν, μοιάζει ‒έστω ακούσια‒ να αφηγείται το πώς η παραδοσιακή συνθήκη πέρασε μέσα από τις συμπληγάδες της ιστορίας για να συναντήσει το πεπρωμένο του μοντερνισμού, που εξαπλωνόταν όχι ως καταλύτης συναίρεσης, αλλά ως μοχλός κατάργησης και ολικής ανατροπής. Αν αυτό ευσταθεί, τότε η ιστορική φωτογραφία μοιάζει με ένα τεράστιο, διακεκομμένο αρχείο, που εμπλουτίζεται διαρκώς με νέες εγγραφές, σαν ένα παζλ με τα κομμάτια του οποίου μπορούν να γίνουν απεριόριστοι δυνητικά συσχετισμοί, αλλά ποτέ να μην σχηματίσουν μια πλήρη εικόνα, καθώς πάντα θα λείπουν κομμάτια, πάντα η πραγματικότητα θα αποδίδεται ατελώς, ελλειπτικά. Σ’ αυτό το παζλ θα μπορούσε κανείς να διακρίνει δύο βασικές πηγές υλικού: την επίσημη και την ανεπίσημη φωτογραφία. Η επίσημη, αναπαριστώντας σημαντικά γεγονότα και προσωπικότητες της δημόσιας ζωής καθώς και επετειακές σκηνές, συνθέτει το ανάγλυφο αποτύπωμα μιας εποχής, σκιαγραφεί τους πρωταγωνιστές της, συστήνει έναν αδρό χάρτη του τρόπου με τον οποίο εξελίχθηκε μια κοινωνία. Η ανεπίσημη, αντίθετα, αφορά συνήθως την ιδιωτική απεικόνιση απλών ανθρώπων, διατηρώντας συχνά απτή σχέση με τις άπειρες αποχρώσεις της καθημερινότητας. Τα ιστο
ρικά λευκώματα (με τοπικό, εθνικό ή υπερεθνικό θέμα) εμπλέκουν πλέον τακτικά και γόνιμα φωτογραφίες και των δυο κατηγοριών, γλιστρώντας επιδέξια από την εγκεκριμένη συλλογική αφήγηση στην ανώνυμη ιστορία από τα χαμηλά, επιτρέποντας να αναδυθεί ένα σώμα υλικού πλούσιο, περίπλοκο, ενίοτε αντιφατικό. Στις «ζυμωμένες» φωτογραφίες του πονήματος, έγινε μια απόπειρα να συνυφανθούν διακριτικά αλλά ισχυρά, το επίσημο με το ανεπίσημο και το ιδιωτικό με το δημόσιο, καταφέρνοντας να τινάξουν από πάνω τους τη σκόνη του χρόνου, διεκδικώντας εκ νέου προσοχή, οδηγώντας τον αναγνώστη στην αποδελτίωση των γεγονότων μέσα από τις σκηνές της μικροϊστορίας και μακροϊστορίας της πόλης των Γρεβενών κατά την παραπάνω χρονική περίοδο.
nikopoulos 18d

Διάρκεια έκθεσης φωτογραφίας και εικαστικών και διαδραστικών εγκαταστάσεων 20–29 Αυγούστου 2018 Ώρες λειτουργίας 10.30π.μ.–1.30μ.μ. και 6.00μ.μ.–9.00μ.μ.

nikopoulos 18e