konst 169blue

krit3

euromedica 15
mn jul7a
Πέμπτη, 30 Ιανουάριος 2014 19:21

Απαντώ στο γράμμα σου...

   Μέρος Γ΄

  

        Π..τ..ο., ξεκινώ τη συνέχεια της απάντησης στο γράμμα σου από την αμηχανία στην οποία βρέθηκα, όταν είδα ποιο θέμα είχα αρχίσει να προσεγγίζω, χωρίς να σκεφθώ τις διαστάσεις του. 

 

   Είναι δυνατόν με τα λεχθέντα μέσα σ΄οποιαδήποτε επιστολή, όχι να εξαντλήσει κανείς, αλλά έστω να ρίξει και αμυδρό φως ...

σ΄αυτό το τόσο καυτό πρόβλημα, που απασχόλησε την ανθρωπότητα από την εμφάνισή της στη γη και που απασχολεί τον κάθε άνθρωπο από γεννησιμιού του ακόμη;

 

  Για χάρη σου όμως το τολμώ...με την ευχή να σου διαλυθεί κατ΄αρχήν η προκατάληψη που έχεις για τα της Εκκλησίας. 

  ''Είστε ανεδαφικοί...να προσαρμόζεται η Εκκλησία...φτάσαμε να...κι εσείς;''.

 

   Κατ΄αρχήν αποδέχεσαι μόνο ό,τι υπαγορεύει η λογική, η οποία -- το είπαμε κι άλλη

φορά -- είναι κοντόφθαλμη και πεπερασμένη. 

  Αγνοείς ή απορρίπτεις το μυστήριο, που είναι πέρα και πάνω από την εμβέλεια του ανθρώπινου νου. 

 

   Κάνεις και ένα άλλο λάθος: έχεις την εντύπωση ότι τίποτε σ΄αυτόν τον κόσμο δε μένει σταθερό.

 Όλα ρέουν, προσαρμόζονται, αναπροσαρμόζονται και επανεμφανίζονται με άλλη μορφή. 

 

  Έτσι πιστεύεις και θέλεις να συμβαίνει και με τη διδασκαλία του Θεανθρώπου. 

  Ρωτούμε όμως: είδες κανέναν από τους φυσικούς νόμους, που συγκρατούν και διέπουν το σύμπαν, να αλλάζει μες το χρόνο;

 Άλλαξαν την τροχιά τους το φεγγάρι, ο ήλιος;

 Έπαψε ο ήλιος να είναι η κύρια πηγή φωτισμού και θέρμανσης του ηλιακού μας συστήματος; και μπορούμε να προσαρμόσουμε τη λαμπρότητά του στη λάμψη των ηλεκτρικών φώτων και κεριών, που ανακάλυψε ο άνθρωπος, επειδή κατά την άποψή μας η ύπαρξή του μετράει αιώνες τώρα;

 

   Ό,τι,αγόρι μου, ισχύει για τους φυσικούς νόμους και τον ήλιο, ισχύει και για τον πνευματικό ήλιο της ζωής του κόσμου, που είναι ο Χριστός και η διδασκαλία Του. 

 

   Ο Δημιουργός παράλληλα με τους φυσικούς νόμους έθεσε και τους ηθικούς νόμους,που παραμένουν διαχρονικοί και αιώνιοι και καθορίζουν τις σχέσεις των ανθρώπων. 

 Και τους οποίους αποκάλυψε στην τελειότερη μορφή τους ο Χριστός.

 

 Όταν αυτοί διασαλευθούν, διασαλεύονται και οι σχέσεις των ανθρώπων. 

 Κι όταν αυτοί αλλοιωθούν, αλλοιώνεται και η ποιότητα της ζωής των ανθρώπων. 

 

   Σου θυμίζω μερικούς: να μη κλέψεις..,να μη γίνεις φονιάς..,να μη λες ψευτιές..,να μην αδικείς..,κ.ά.

 Η εποχή μας βέβαια τα παραβαίνει αυτά αβασάνιστα,

 Πρέπει όμως να πούμε ότι αυτό είναι πρόοδος και αφού αυτή το απαιτεί, να αποδεχθούμε κιόλας όλα αυτά ως σωστά;

 

 Και λογικά ακόμη δε στέκει.  

 

  Αλλά και η Εκκλησία από την άλλη, που δεν ξέρω πόσο βαθιά τη γνώρισες και πόσο ειλικρινά την αναζήτησες, είναι το πανδοχείο που άφησε στη γη ο Χριστός να συνεχίζει το έργο Του και με Αυτόν παρόντα. 

 Ψάξε καλύτερα τις αλήθειες της. Γιατί μου φάνηκε ότι σε ψυχοπλακώνει η σκέψη της. 

  Κρίμα. Λάθος. 

 

   Έχεις, απ΄ό,τι είδα στο γράμμα σου και μια αδικαιολόγητη κατ΄εμέ εμπάθεια για τους χριστιανούς γενικά. 

   Τους θεωρείς υποκριτές, Ιησουίτες, ανθρώπους του μεσαίωνα, με πάθη όπως και όλοι οι άνθρωποι, και ορισμένους με ποταπό χαρακτήρα. 

  Μην είσαι άδικος...

  Η Εκκλησία κατ΄αρχήν δε δέχεται στους κόλπους της μόνο ανθρώπους με καλό χαρακτήρα. Συγκεντρώνει και αυτούς που μπορεί να έχουν χίλιες αδυναμίες και πάθη, αλλ΄όμως τα αναγνωρίζουν και αγωνίζονται να τα ξεπεράσουν και να μπουν στη Βασιλεία του Θεού.

 

  Το πόσο τα καταφέρνουν και ματώνουν γι΄αυτό, το ξέρει μόνον ο Θεός και οι ίδιοι. 

  Κι ο Θεός αυτό εκτιμάει. 

  Τη συναίσθηση. Την πρόθεση. Τον αγώνα. Την προσπάθεια. 

  Το αποτέλεσμα ανήκει σ΄Αυτόν. 

  Κι ό,τι δεν καταδικάζει η τελειότητα και η αγιότητα Του Θεού μη βιάζεσαι να το καταδικάσεις εσύ. 

 

   Η Εκκλησία ακόμη κινείται και πορεύεται με βάση την Αγία Γραφή, την παράδοση και την ιστορία της. 

  Μέσα σ΄όλα αυτά, ιδιαίτερα στην Αγία Γραφή, ακούγεται ο Θεός Πατέρας, ο Θεάνθρωπος Ιησούς και οι Απόστολοί Του, καθώς και Πνεύμα το Άγιο.

  Πολύ έκδηλα Αυτό στο βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων.

 

   Έτσι, όπως είπαμε και στα προηγούμενα άρθρα, η παρότρυνση του Θεού μέσα στην Αγία Γραφή  μέσω του αποστόλου Του, πάνω στο θέμα που αναλύουμε, είναι: ''φεύγετε την πορνεία''..

  Να αποφεύγουμε την πορνεία. 

 

   Η έννοια αυτή περιλαμβάνει, και κατά τους Πατέρες, τις προγαμιαίες σχέσεις, τη μοιχεία, πράξεις ομοφυλοφιλίας, την εκπόρνευση,την αιμομιξία, το βιασμό, καθώς και άλλα συναφή πάθη. 

  Akomh και τη ρίζα τους, που είναι η λάγνα επιθυμία, και βαθύτερα, και η επίμονη σκέψη τους. 

 

   Αυτά βέβαια είναι η κορυφή. Το απόλυτο. 

 

   Το πόσο μπορεί ο άνθρωπος να ανταποκριθεί σ΄αυτό το ύψος, ενώ σπαράσσεται από τέτοιες αδυναμίες, είναι ένα άλλο κεφάλαιο, εξίσου σπουδαίο. που εκφράζει την κατανόηση και τη βούληση του Θεού δια μέσου των μυστηρίων της Εκκλησίας -- λέγεται Οικονομία στη γλώσσα της --να τον βοηθήσει, για να απαλλαγεί και απ΄τη ροπή τους ακόμη. 

 

  Μ΄αυτά τα πάθη χτυπιόμαστε όλοι και γι΄αυτό όλοι έχουμε ανάγκη της ανθρώπινης μεταχείρισης, που τη βρίσκουμε στη ζωοδότρα θυσία του Ιησού στο Γολγοθά΄

  Στην ανέκφραστη φιλανθρωπία Του, 

  Στην αδιανόητη για την ανθρώπινη μικροψυχία συγκατάβασή Του. 

 

   Ωστόσο ο Θεός επιμένει στην καθαρότητά μας. 

  Κι αυτή αναφέρεται σ΄όλο το εύρος της νοσηρής σεξουαλικής συμπεριφοράς, που αναφέραμε λίγο πιο πάνω, εκτός από την ικανοποίηση του γενετήσιου ενστίκτου μέσα στο γάμο. 

  Εκεί την ευλογεί. 

 

   Ο Δημιουργός έθεσε μέσα μας το γενετήσιο ένστικτο. Και από την αρχή της δημιουργίας. 

  Αυτός έκανε τα φυλετικά χαρακτηριστικά του άνδρα και της γυναίκα. 

  Κι Αυτός θέσπισε μέσα στον Παράδεισο το μυστήριο του γάμου ως κάτι μοναδικό και αξεπέραστο από τους αιώνες. 

  Και με έναν άνδρα και με μια γυναίκα. 

 

   Η Κ.Δ αργότερα με τον απόστολο Παύλο θα υμνήσει αυτό το μυστήριο και θα το  ταυτίσει με τη σχέση του Χριστού και της Εκκλησίας. 

 

   Θα τονίσει βέβαια και το άλλο : ''Τίμιος ο γάμος εν πάσι και η κοίτη αμίαντος''.

  Ο γάμος δηλ. να θεωρείται από όλους τίμιος και το συζυγικό κρεβάτι να είναι αμόλυντο.

  Δεν επιτρέπεται  τρίτο πρόσωπο. 

 

   Γράφεις όμως εσύ: μόνο εγώ για όλα αυτά ξέρω τι είναι καλό για μένα. 

  Θέλεις να πεις ότι δεν σηκώνεις υποδείξεις. 

  Άλλον να σε κουμανταίρει...

  

  Είναι δικαίωμά σου.  

 Όλοι έχουμε την τάση να κάνουμε το δικό μας. 

 Ωστόσο, παρόλο που και ο κόσμος γύρω μάς ενθαρρύνει στην ανεξάρτητη σκέψη, ας θυμόμαστε ότι ο Θεός, του οποίου την πανσοφία καταδεικνύει η αιώνες τώρα θαυμαστή λειτουργία του σύμπαντος -- του οποίου η εξερεύνηση απ΄τον άνθρωπο δεν είναι καν στην αρχή ακόμη -- ξέρει καλύτερα από μας τι είναι πιο συμφέρον για τον καθένα μας. 

 

   Κανείς δεν μας καταλαβαίνει όσο Εκείνος. 

  Κανείς δεν είναι σε θέση να βλέπει ευκρινέστερα τις μακροπρόθεσμες συνέπειες των σεξουαλικών επιλογών μας και να μας δίνει κατευθυντήριες γραμμές για κάτι τόσο προσωπικό όσο η σεξουαλική μας συμπεριφορά. 

 

   Αναρωτιέσαι ίσως γιατί ο Δημιουργός μάς βάζει όρια. 

  Γιατί ακριβώς το γενετήσιο ένστικτο είναι, όπως η φωτιά και το νερό του ποταμού. 

  Ανεξέλεγκτα είναι καταστροφικά. 

  Ελεγχόμενα, πηγές ζωής και κινητήριες δυνάμεις ευεργετικές στην καθημερινότητά μας. 

 

   Η σεξουαλικότητά μας ( που είναι ένα μέρος της αληθινής αγάπης) μέσα στα καθορισμένα από το Θεό όρια χαρίζει υγιή και ολοκληρωμένη τη χαρά και την προσωπικότητα του ανθρώπου. 

  Δίνει δύναμη και διάθεση για τη ζωή. 

  Ευτυχία και αρμονική συμβίωση με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. 

  Ευλογημένη αισθησιακή ευχαρίστηση, η οποία είναι έκφραση της ολοκληρωμένης ένωσης των δύο συζύγων. 

 

Όταν όμως κάνουμε επιλογές, που οι ρίζες τους βρίσκονται στη δική μας ακατάσχετη επιθυμία, η σεξουαλική μας ενέργεια λυσσομανά και εξαπλώνεται ανεξέλεγκτα σκορπώντας όλεθρο και στη δική μας και στη ζωή των άλλων. 

 

   Είναι κοινό μυστικό ότι η κουλτούρα μας έχει πάθει ψύχωση με μια τυφλή καταδίωξη της σεξουαλικής ευχαρίστησης. 

 

   Σίγουρα δεν μειώνουμε τις θεόσδοτες ευχαριστήσεις και χαρές μιας υγιούς σεξουαλικής συνεύρεσης, αλλά δεν πρέπει και να πάμε στο άλλο άκρο και να κάνουμε τη σεξουαλική ευχαρίστηση θεό. 

 

   Η ειρωνεία της διεστραμμένης σεξουαλικής όρεξης είναι ότι όσο περισσότερο την τα'ί'ζεις, τόσο περισσότερο φωνάζει. 

 

   Αν κυνηγήσουμε μόνη τη σεξουαλική ευχαρίστηση στο δρόμο προς την ευτυχία, θα απογοητευθούμε. 

  Αντί να βρούμε ικανοποίηση, είναι πιο πιθανό να εξαρτηθούμε από υποδουλωτικά πάθη και πρακτικές. 

 

Ας έχουμε υπόψη επομένως αυτό που μας επισημαίνεται στη Γραφή, ότι οι πιο σημαντικές αξίες για την ανθρώπινη ζωή είναι να σεβόμαστε ό,τι μας υποδεικνύει ο Θεός, να φερόμαστε με τιμή στα σώματά μας και να μην εκμεταλλευόμαστε (και σεξουαλικά ) τους άλλους. 

 Μακάρι.

 

  Ολοκληρώνουμε μάλλον την απάντηση στο άλλο άρθρο.

 

                                                                                    Ζιώγα Κατερίνα

                                                                                   Εκπαιδευτικός