Τετάρτη, 07 Νοέμβριος 2018 12:46

ΝΔ: Για τη συμφωνία ΣΥΡΙΖΑ-εκκλησίας

 
Δεν υπάρχει κανένας χωρισμός κράτους-Εκκλησίας. Είναι άλλο ένα πυροτέχνημα του ΣΥΡΙΖΑ. Το κράτος θα εξακολουθεί να μισθοδοτεί τους κληρικούς με το ίδιο ακριβώς ποσό που τους μισθοδοτεί και σήμερα.  Το μόνο που αλλάζει είναι ότι αντί να μισθοδοτεί το κράτος απευθείας τους κληρικούς, θα δίνει τα χρήματα στην Εκκλησία, και εκείνη θα αναλάβει να καταβάλει τους μισθούς των κληρικών.
 
Κάπου εδώ, όμως, προκύπτουν και πολλά ερωτήματα που οφείλει πρωτίστως να απαντήσει η κυβέρνηση. Το συνολικό κονδύλι των 200 εκατ. ευρώ που εν λευκώ πια θα καταβάλλει ετησίως το κράτος στην Εκκλησία πώς ακριβώς θα το διαχειρίζεται η Εκκλησία; Θα έχει την ευθύνη η Ιερά Σύνοδος ή οι Μητροπόλεις; Θα δίνει η Ιερά Σύνοδος μισθούς στις Μητροπόλεις αναλόγως των κληρικών που έχουν οι ενορίες τους; Ποιος θα καθορίζει το ποσό που θα παίρνει κάθε Μητρόπολη, και ποιος τους ακριβείς μισθούς τους; Και -κυρίως- ποιος θα διασφαλίζει τα δικαιώματα που έχουν σήμερα οι κληρικοί -εργασιακά και ασφαλιστικά; Το κράτος ή η Εκκλησία; Συντάξεις πώς θα παίρνουν οι κληρικοί; Από την Εκκλησία ή από το κράτος; Από το ίδιο κονδύλι ή από κάποιο άλλο;
 
Προκύπτει και το ερώτημα αν αυτή τη ρύθμιση την επιθυμούν τελικά οι οι ίδιοι κληρικοί. Γιατί από τις πρώτες αντιδράσεις τους δεν διαφαίνεται κάτι τέτοιο.
 
Σκέφτεται αλήθεια η κυβέρνηση να προσλάβει νέους δημοσίους υπαλλήλους στη θέση των 10000 κληρικών επειδή θα τους πληρώνει πια με έμμεσο και όχι άμεσο τρόπο και επειδή κατ όνομα μόνον δεν θα είναι πια δημόσιοι υπάλληλοι; Έχουν σώας τας φρένας όσοι διοχετεύουν αυτές τις πληροφορίες; Ποιον νομίζουν ότι κοροϊδεύουν όταν ισχυρίζονται ότι ανοίγουν 10.000 θέσεις στο Δημόσιο και την ίδια ώρα οι κληρικοί θα εξακολουθούν να πληρώνονται από το κράτος ακριβώς όπως συμβαίνει σήμερα; Βρέθηκε ξαφνικά το λεφτόδεντρο να κόψει 10.000 νέους μισθούς;
 
Ο ΣΥΡΙΖΑ με καθυστέρηση 5 ετών συνειδητοποίησε ότι τα εκκρεμή ζητήματα στις σχέσεις των δύο πλευρών δεν χρήζουν συνταγματικής αναθεώρησης αλλά μπορούν να ρυθμιστούν με νομοθετικές πρωτοβουλίες. Πρωτοβουλίες τις οποίες είχε λάβει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήδη από το 2013, με τη σύσταση κοινής εταιρείας Κράτους-Εκκλησίας για την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, αλλά την υλοποίηση αυτών των πρωτοβουλιών ματαίωσε για ιδεοληπτικούς λόγους ο ΣΥΡΙΖΑ.
 
Τώρα όμως τι ακριβώς γίνεται; Από όσα έγινανν γνωστά χθες εγείρεται και εδώ μια σειρά ζητημάτων:  Για παράδειγμα η συμφωνία προβλέπει την παραίτηση της Εκκλησίας από τα ακίνητα που της αφαιρέθηκαν μέχρι το 1939.  Πόσα, άραγε, ήταν αυτά; Έχουν εκτιμηθεί από τις κρατικές υπηρεσίες; Και ήταν, πράγματι, διεκδικήσιμα από την Εκκλησία ή είχαν περιέλθει νόμιμα στο Δημόσιο; Επιπλέον μπορεί κάποιος να πει αν τα ακίνητα αυτά, συμπίπτουν με αυτά του 1952, τα οποία με βάση τη συμφωνία θα αξιοποιηθούν στην νέα εταιρεία Δημοσίου-Εκκλησίας;
 
Β. Συνταγματική αναθεώρηση
 
Η Κυβέρνηση επιχειρεί  να δραπετεύσει από το σημερινό ζοφερό περιβάλλον χρησιμοποιώντας το Σύνταγμα ως εργαλείο αποπροσανατολισμού. Όμως, σε μια Δημοκρατία, μια ουσιαστική διαδικασία αναθεώρησης προϋποθέτει συναίνεση. Κάτι που δεν είναι ούτε στις προθέσεις αυτής της Κυβέρνησης, η οποία δρομολογεί μία συνταγματική αναθεώρηση της τελευταίας στιγμής, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ οι μεγάλες θεσμικές τομές που έχει ανάγκη η χώρα. Γι αυτό και από την αρχή τονίστηκε ότι η Κυβέρνηση επιχειρεί επί της ουσίας να ματαιώσει για μια δεκαετία κάθε γενναία αλλαγή του Συντάγματος. Επιχειρεί να εργαλειοποιήσει ακόμη και αυτήν την ύψιστη κοινοβουλευτική διαδικασία μόνο και μόνο για να εμποδίσει έναν γνήσιο εκσυγχρονισμό του Συντάγματος.
 
Οι δε προτάσεις του  ΣΥΡΙΖΑ είναι ατάκτως εριμένες. Στην καλύτερη περίπτωση είναι περιττές και στη χειρότερη επιβλαβείς για τη χώρα. Αν διαβάσει κανείς την εισήγηση του ΣΥΡΙΖΑ θα βρει προτάσεις επικίνδυνες, όπως δημοψηφίσματα με λαϊκή πρωτοβουλία και με συλλογή υπογραφών ακόμα και από το facebook. Προτάσεις ατελέσφορες, όπως επαναλαμβανόμενες  ψηφοφορίες για ένα εξάμηνο για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Προτάσεις θεσμικά διαλυτικές, όπως η συνταγματική κατοχύρωση της απλής αναλογικής ως μόνιμο εκλογικό σύστημα που θα οδηγήσει τη χώρα σε μόνιμη ακυβερνησία. Και, τέλος, μία διάταξη, πολυδιαφημισμένη από την κυβέρνηση, την οποία εδώ και χρόνια ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε ζητήσει την αλλαγή της: Το περιβόητο άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών.
 
Μιλάει για μόνιμο δημόσιο έλεγχο της ενέργειας και των υδάτων, την ώρα που διαπραγματεύεται την ιδιωτικοποίηση της Δ.Ε.Η. και έχει εκχωρήσει το σύνολο της δημόσιας περιουσίας στο υπερταμείο για 99 χρόνια. Ζητά νέο τρόπο εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας «για να μη διαταράσσεται η πολιτική συνέχεια», ενώ το 2014 δεν πρότεινε καν υποψήφιο, ανατινάζοντας τη χώρα για να μην συνεχίσει το έργο της η τότε Κυβέρνηση.
Με λίγα λόγια η κυβέρνηση θέλει να «συριζοποιήσει» ακόμη και το Σύνταγμα. Στην Ελλάδα υπάρχει συντεταγμένη Πολιτεία. Όχι σε ένα ιδιότυπο αυταρχικό καθεστώς όπου η κυβέρνηση έχει το μονοπώλιο της αυθαιρεσίας. Ας σταματήσει λοιπόν ο κ. Τσίπρας να φέρεται ως αριστερός Όρμπαν της Μεσογείου.
 
Η νέα Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο Σύνταγμα. Γι’ αυτό πρέπει να υπερψηφιστεί, τώρα, το σύνολο των άρθρων που θα τεθούν προς αναθεώρηση από όλα τα κόμματα, ώστε στην επόμενη Βουλή, να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια ριζική αναθεώρηση, αφού, όμως, πρώτα έχουν λάβει τον λόγο οι πολίτες με την ψήφο τους στις εκλογές. Με τον τρόπο αυτόν, οι επόμενες εκλογές δεν θα αφορούν μόνο τη διακυβέρνηση της χώρας αλλά και το περιεχόμενο του ίδιου του καταστατικού χάρτη. Είναι, δε, η επιτομή της υποκρισίας να απορρίπτει ο ΣΥΡΙΖΑ η συνταγματική αναθεώρηση να κριθεί τελικά από τους πολίτες. Διότι αυτό που υποτίθεται ότι θέλει με τη συνταγματική του πρόταση είναι να τους δώσει τη δυνατότητα να αποφασίζουν για περισσότερα θέματα μέσω δημοψηφισμάτων. Αλλά ως φαίνεται ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο φοβάται, αλλά τρέμει την ετυμηγορία των πολιτών στις επόμενες εκλογές και γι αυτό δεν δέχεται εκείνοι να αποφασίσουν ποιο Σύνταγμα θέλουν.
 
Το νέο Σύνταγμα έχει ανάγκη: πρώτον, να είναι λιτό, χωρίς περιττές και αναχρονιστικές διατάξεις. Να εξασφαλίζει τη συνέχεια και κυρίως την αποτελεσματικότητα του Κράτους, να διαχωρίζει τις εξουσίες, να αναβαθμίζει το Κοινοβούλιο και να θωρακίζει τη Δικαιοσύνη. Να καθιερώνει τη λογοδοσία, τη διαφάνεια και την αξιολόγηση, να προστατεύει τον πολίτη και να αποκαθιστά την τιμή του πολιτικού συστήματος. Δεύτερον, να εγγυάται το σταθερό οικονομικό περιβάλλον, τη δημοσιονομική σταθερότητα και την ανάπτυξη της χώρας. Τρίτον, να εξασφαλίζει την κοινωνική αλληλεγγύη και τις ίσες ευκαιρίες ως όχημα κοινωνικής κινητικότητας και συνθήκη ευημερίας για όλους. Αντιμετωπίζει τις πελατειακές δομές του κράτους, και ενισχύει την κοινωνία των πολιτών.
 
Με τις προτάσεις της Ν.Δ.: 

  • Αλλάζει το άρθρο 16 ώστε να λειτουργούν επιτέλους ιδιωτικά πανεπιστήμια υπό δημόσια εποπτεία ανεξάρτητης Αρχής υψηλού κύρους.
  • Καθιερώνεται σταθερός εκλογικός κύκλος και περιορίζονται οι λόγοι πρόωρης διάλυσης της Βουλής, ώστε οικονομία και κοινωνία να απεξαρτηθούν από την ομηρία των κομματικών σκοπιμοτήτων.
  • Ενισχύεται η λειτουργία της Βουλής, με κανόνες καλής νομοθέτησης. Αποκτά πια συνταγματική κατοχύρωση η καταπολέμηση της κακονομίας και της πολυνομίας και η κωδικοποίηση της νομοθεσίας.
  • Η Τοπική Αυτοδιοίκηση αναλαμβάνει νέες αρμοδιότητες και δικούς της αυτοτελείς πόρους, αλλά και νέες ευθύνες λογοδοσίας.
  • Αλλάζουν τα άρθρα για την ασυλία των βουλευτών και την ευθύνη των Υπουργών. Και η Βουλή απεμπλέκεται από δικαστικές λειτουργίες.
  • Η Δικαιοσύνη απεξαρτάται από την Κυβέρνηση. Η επιλογή των ανωτάτων δικαστικών περιέρχεται στη Βουλή και ενισχύονται οι συνταγματικές εγγυήσεις ανεξαρτησίας όλων των δικαστικών λειτουργών.
  • Καθιερώνονται κανόνες και μηχανισμοί που αποτρέπουν τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας.
  • Ενισχύονται ο υγιής ανταγωνισμός και η ανάπτυξη, τονώνονται οι στρατηγικές επενδύσεις, ενώ δεν θα επιτρέπεται πλέον η επιβολή φόρων και άλλων βαρών με αναδρομική ισχύ.
  • Το περιβάλλον προστατεύεται αποτελεσματικά.
  • Το ΑΣΕΠ ενισχύεται στον ρόλο της επιλογής των στελεχών της Διοίκησης. Η αξιολόγηση καθιερώνεται, πια, συνταγματικά σε όλα τα επίπεδά της. 

Η Ν.Δ. θα επαναφέρει την πρότασή της να έλθουν προς αναθεώρηση σε αυτή την Βουλή όλα τα άρθρα που θα προταθούν από τα δημοκρατικά Κόμματα. Και, αφού τοποθετηθούν οι πολίτες για την κατεύθυνση των αλλαγών αυτών με την ψήφο τους, η επόμενη Βουλή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να προβεί σε μια ευρεία και τολμηρή αναθεώρηση, σεβόμενη τη βούληση του λαού.
 
Και επιπλέον θα καταθέσει σε 10 μέρες όταν ξεκινήσει η διαδικασία στην αρμόδια επιτροπή την πλήρη αναθεωρητική πρόταση της, λαμβάνοντας υπόψιν τις προτάσεις των βουλευτών της. Απέναντι στην ανεπαρκή και πολιτικά υστερόβουλη πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ θέτει στην κρίση του κοινοβουλίου και του ελληνικού λαού μια πρόταση γενναία, στη βάση της οποίας θα καλέσει προς συζήτηση όλες τις πολιτικές δυνάμεις.
 
Η Νέα Δημοκρατία σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να συναινέσει σε μια εργαλειακή αναθεώρηση που θα κρατήσει τη χώρα δέσμια σε αναχρονιστικές δομές. Είναι μεγάλη η ευθύνη όλων απέναντι στις επόμενες γενιές να μην επιτρέψουν μια συρρικνωμένη αναθεωρητική πρωτοβουλία που θα τελματώσει τη συνταγματική τάξη για τουλάχιστον μια δεκαετία. Και για να μην υπάρχει καμία παρεξήγηση η ΝΔ θα εμποδίσει τη Συριζοποίηση του Συντάγματος με κάθε μέσο που το ίδιο το Σύνταγμα παρέχει.
 
Γ. Για τη συνέντευξη Κοτζιά
 
O κ. Κοτζιάς στη χθεσινή συνέντευξη του άφησε εκ νέου υπαινιγμούς και σπόντες τόσο προς τον κ. Καμμένο όσο και προς τον κ. Τσίπρα. Ερωτηθείς για την επιστολή που ακόμη να δημοσιοποιηθεί, ανέφερε πως περιλαμβάνει «συστάσεις» προς τον Πρωθυπουργό. Από τη στιγμή, όμως, που υπάρχουν τόσο σοβαρές καταγγελίες και δεδομένου ότι ο ίδιος ζήτησε να δημοσιεύσει ο κ. Τσίπρας την επιστολή που του έστειλε, έχει υποχρέωση έστω και τώρα να την κοινοποιήσει ο ίδιος. Ειδικά τώρα που έχει διαταχθεί και έρευνα από την εισαγγελία για όσα ειπώθηκαν στο υπουργικό συμβούλιο. Ξανά: Η επιστολή Κοτζιά δεν είναι προσωπικό ραβασάκι. Ο ίδιος ήταν που προκάλεσε τον κ. Τσίπρα να την δημοσιοποιήσει. Επομένως για ποιο λόγο δεν την δίνει εκείνος στη δημοσιότητα και τι το κρυφό τέλος πάντων έχουν αυτές οι γραπτές συστάσεις που έκανε στον κ. Τσίπρα. Γιατί δεν τις λέει ο κ. Κοτζιάς; Τι ή ποιον φοβάται;   


ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ