Παρασκευή, 07 Οκτώβριος 2016 11:26

ΔΥΟ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΑ ....

.. ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΓΡΕΒΕΝΩΝ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟ ΛΑΖΑΡΙΔΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΑΚΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ


Με φανερή την επίδραση από τη γλώσσα κλέφτικων τραγουδιών έγιναν τα παρακάτω τραγούδια, γιά να τιμήσουν τον επίσκοπο Αιμιλιανό και τον διάκο Δημήτρη Αναγνώστου, που με βάρβαρο τρόπο δολοφονήθηκαν από τους Τούρκους την 1η Όκτωβρίου 1911, μαζί με τον Αιμιλιανό Λαζαρίδη, μητροπολίτη Γρεβενών, τον διάκο ήταν και ο κάτοικος του χωριού Σνίχοβο (σημ. Δεσπότη) Φασούλας. Η λαϊκή μούσα αυτή τη φορά δεν θέλησε ν" αποθανατίση τον καθ' όλα άξιο και ένδοξο επίσκοπο Αιμιλιανό, αλλά και τον διάκο. Είναι και αυτή μία από τις ιδιοτροπίες της δημοτικής ποίησης

Στον Δεσπότη Γρεβενών Αιμιλιανό

Τρία πουλάκια κάθονται στη ράχη, στο λημέρι.
Τόνα τηράει τό Γρεβενό, τ᾿ άλλο κατά το Σπήλιο,
το τρίτο, το καλύτερο, μοιρολογάει και λέει:
– Αδέλφια μου τι νάγινεν ο Θείος μας Δεσπότης;
Μήτε στο Σπήλιο φάνηκε, μήτε και στους Γκριντάδες.
Μας είπαν, Πέρα πέρασε και πήγε μέσ᾿ το δάσος,
κι᾿ εκεί τον πιάσαν τα σκυλιά, τον κάνανε κομμάτια.
Κι” ένας Γραικός σαν τάκουσε πολύ του βαρυοφάνη.
Πήρε το μαύρο άτι του κι” επήγε να τον εύρει.
Τρέχει λαγκάδια και γκρεμούς, λάκκους και μονοπάτια.
Τρία μερόνυχτα γυρνά, μα δίχως να τον εύρει.
Κι᾿ εκεί στο λόφο που ήτανε, πάνω στο κορφοβούνι,
ακούστηκεν από μακρυά φωνή σαν πεθαμένου.
– Ε, καβαλλάρη, που εισ” αυτού ψηλά στο κορφοβούνι,
κατέβα στο γκρεμό να δεις το γέρο το Δεσπότη,
πως τον σκοτώσαν τα σκυλιά, τον κάνανε κομμάτια.
Πέρασε στράτα μακρινή και βρέθηκε στο λάκκο.
Είδε το άγιο λείψανο στο χώμα ξαπλωμένο.
Προσκύνησε μ᾿ ευλάβεια και τούβαλε στεφάνι,
και τόφερε στα Γρεβενά με κλάματα, με δάκρυα.

Στό διάκο Δημήτρη Άναγνώστου

Ποιος θέλ' ν’ ακούση κλάματα, δάκρα και μοιρολόγια,
διαβάτ' απ' του Λιμπίνουβου απ' του χουργιό του διάκου
ν' ακούστι τη μανίτσα του κι αυτές τις αδιρφές του,
πώς κλαίγουν πως μοιργιουλουγούν,
πως χύνουν μαύρα δάκρα.
Δημήτρη μου, πιδάκι μου, γιέ μου γραμματισμένε,
άπου μικρός στα γράμματα, μικρός στ’ αλφαβητάρια
τώρα ποιος σας πρόδουκι στα Τούρκικα τα χέργια;
Οι Πηγαδ'τσιώτις τα σκυλιά, σκυλιά παραδουμένα.
Πικρό καρτέρ' σας έκαμαν, πικρό φαρμακουμένου
πέντ' έξι πγιάσαν άμπρουστά κι δικαπέντι πίσου
Κι πιάσανι τα άλουγα, τα πήραν 'που τα γκέμια.
«Κατέβα κάτου, Δέσπουτα, κατέβα κάτου, Διάκι
ισείς θα σβήστι την Τουρκιά κι' όλου του ντουβλέτι »
Του λάκκου πάνου πάηναν στου Θουδουρή του μύλου.
Πως τυραννούσαν του Χριστό παράνομ' οι Ουβραίοι,
έτσι τους τυραννούσανι παράνομοι οι Τούρκοι.
Κι' ου διάκους τους ίξύβρισι κι του τζαμί τους βρίζει
κι το τσικούρι πήρανι του σκίσαν του κιφάλι.

Ο λαός των Γρεβενών συγκεντρωμένος περιμένοντας τα κατακρεουργηθέντα σώματα του Δεσπότου Αιμιλιανού Λαζαρίδη του Διάκου και του αγωγιάτου μεταξύ χωριών Δεσπότου και Αιμιλανού τον Οκτώβριο του 1911 όταν οι τούρκοι τσεντερμάδες τρομοκρατημένοι εν επιφυλακή απειλήθη κίνημα αλλά ο τότε Βουλευτής Γρεβενών Γεώργιος Μπούσιος με σήμα από την πόλη απεσοβήθη τον επικείδιον εκφώνησε ο Δάσκαλος Γκούρας από τον Άγιο Γεώργιο και το πλήθος φώναζε θάνατος στους δολοφόνους

Α. Τόλιος

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΣΑΚΗΣ ΠΕΤΡΟΥ


ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ